tag:blogger.com,1999:blog-237052322012-01-26T12:35:40.459-05:00நல்லன சொல்வதில் நடுக்கம் இல்லை!!!<br> அல்லன அகற்றிடத் தயக்கம் இல்லை!!!!<br> வல்லமை தாராயோ! - இந்த<br> மாநிலம் பயனுற வாழ்வதற்கே!VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.comBlogger4831100tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-58927241549268959122012-01-26T12:35:00.000-05:002012-01-26T12:35:40.467-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – - 43</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">40.[இரண்டாம் பகுதி]</span></strong><br /><br /><span style="color: #0c343d;">'இன்னா கேட்டீங்க சாமி? அடுத்த ரெண்டு வரியா? </span><br /><br /><span style="color: #0c343d;">இந்தப் பாட்டுல ஒரு விசேசம் இன்னான்னு கெவனிச்சீங்களா?</span><br /><span style="color: #0c343d;">ஓரோரு வரியிலியும் ஒரு 'ஓடு' வருது!</span><br /><span style="color: #0c343d;">வினையோடு, மனையோடு, சுனையோடு, தினையோடுன்னு!</span><br /><br /><span style="color: #0c343d;">'ஓடு'ன்னா ஓடறது இல்ல!</span><br /><span style="color: #0c343d;">எ[இ]லக்கணத்துல சொல்லிக்கீற 'ஓடு'!</span><br /><span style="color: #0c343d;">ஏளா[ழா]ம் வேத்துமை உருபுன்னு சொல்வாங்களே, அதான் இது!</span><br /><br /><span style="color: #0c343d;">அல்லாம் எப்பவோ சின்ன வயசுல படிச்சது! இன்னா சாமி? நான் சொல்றது சர்த்தானே?' என சாஸ்திரிகளை மன்னார் பார்க்க, தன் தலையை ஆட்டியபடியே அதை ஆமோதித்தார் சாஸ்திரிகளும்!</span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;">'சரி, அத்த வுடுவோம்! இப்ப பாட்டுக்குள்ளாற போலாம்!</span><br /><span style="color: #0c343d;">மொத ரெண்டு வரியுல சொன்னதுக்கும், இந்த ரெண்டு வரிக்கும் ஒரு சம்மந்தம் க்கீது!</span><br /><span style="color: #0c343d;">அது இன்னான்னு எனக்குத் தெரிஞ்சவரைக்குமா சொல்றேன்.</span><br /><span style="color: #0c343d;">இதான் அதுன்னு நா சொல்ல வரல!</span><br /><span style="color: #0c343d;">ஆனாக்காண்டிக்கு, இப்பிடியும் சொல்லியிருப்பாரோன்னு எனக்குப் பட்டதத்தான் இப்ப சொல்லப் போறேன். சரியா?' என்ற பீடிகையுடன் தொடர்ந்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"சுனையோடு அருவித் துறையோடு பசுந்தினையோடு இதணோடு திரிந்தவனே."</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">ஒரு அள[ழ]கான காதல் கதையை ஒரு 'பெயிண்டிங்'மாரி கோடு போட்டுக் காட்டறாரு இங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">வள்ளியக் கண்ணாலம் பண்ணிக்கோன்னு நாரதர் வந்து திருத்தணியுல முருகன் கையுல சொன்னதும், தேவானையம்மா சம்மதத்தோட முருகன் கெளம்பி வராரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஏன்னா, தேவானையம்மாவுக்கு முன்னாடியே தெரியும், அங்க க்கீறது நம்ம தங்கச்சிதான்னு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அம்ருதவல்லி, சுந்தரவல்லின்னு ரெண்டு பொண்னுங்க, பிரம்மாவுக்கு!</span><br /><span style="color: blue;">அவங்க ரெண்டு பேருமே, முருகந்தான் எங்களுக்குப் புருசனா வரணும்னு தவம் பண்றச்சே, கந்தசாமி அவங்க முன்னாடி வந்து, 'அப்பிடியே ஆவட்டும். னு சொல்லி வரம் தந்ததால, ஒருத்தங்க இந்திரனுக்கு மவளா ஆனை வள[ர்]த்த தேவானையாவும், இன்னொருத்தங்க வேடக்கொலத்துப் பொண்ணா, நம்பிராசனுக்கு மவளா, வள்ளியம்மாவாவும் பொறந்த கதை இவங்களுக்குத் தெரியும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப, முருகன் கெளம்பி வராரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்தம்மா, வள்ளியம்மா, காட்டுல வள[ர்]ந்து, தெனைப்புனத்தைக் காவல் காக்கறதுக்காவ, ஆலோலம் பாடிக்கினு க்கீறாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்ப நீ ஒண்ணப் புரிஞ்சுக்கணும் நல்லா!</span><br /><span style="color: blue;">தேவானையம்மா கிரியா சக்தி! </span><br /><span style="color: blue;">வள்ளியம்மா இச்சா சக்தி!</span><br /><span style="color: blue;">கிரியா சக்தி தூண்டுதலால, இச்சா சக்தியைத் தேடிக்கினு முருகன் வராரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஏன்னா, இச்சா சக்தியாலத்தான் இந்த ஒலகமே நடக்குது!</span><br /><span style="color: blue;">அவங்க தொ[து]ணை இல்லாம எதுவுமே நடக்க ஏலாது!</span><br /><br /><span style="color: blue;">தானே அல்லாத்தியும் பண்ண முடியும்னு நடத்திக் காட்டின முருகன், இப்ப இந்த இச்சா சக்தியைத் தேடிக்கினு வராரு!</span><br /><span style="color: blue;">எதுக்காவன்னா, ஒலகம் நல்லபடியா நடக்க, ஒரு பொண்ணோட தொணை எப்பவுமே வேணும்ன்றதக் காட்றதுக்காவத்தான்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஒரு ஆம்பளை ஒதவியோடத்தான் ஒரு பொண்ணு கெர்ப்பம் அடைஞ்சாலும், அத்தப் பொத்திக் காப்பாத்தி, பத்து மாசம் தன்னோட வவுத்துல வள[ர்]த்து, அந்த உசிரை உருவாக்கி, அத்த வெளியே கொணாந்து, அதுக்கு மொத மொதலாப் பாலைக் குடுக்கறது ஒரு பொண்ணுதான்! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்தத் தாய்மைன்ற ஒரு பெரிய விசயத்த மதிக்கறதக் காட்டறதுக்காவத்தான், முருகன் வள்ளியத் தேடிக்கினு போறாரு.</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்காவ, எத்தினி எத்தினி கஸ்டம்லாம் படறாருன்றதத்தான் இந்த ரெண்டு வரி சொல்லுது.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கெள[ழ]வனா ஒரு வேசம் போட்டுக்கினு, அந்தம்மா கையப் புடிச்சுக்கினு, தண்ணி குடிக்கறதுக்காவ, ஒரு சொ[சு]னையாண்ட போறாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அங்க ஒரு அருவி கொட்டிக்கினு க்கீது!</span><br /><span style="color: blue;">அது வளி[ழி]ஞ்சு தேங்கிக் கெடக்கற சொனையிலேர்ந்து தண்ணி குடிக்கறாரு! </span><br /><span style="color: blue;">அதான், <strong>'சொ[சு]னையோடு, அருவித் துறையோடு'</strong></span><br /><br /><span style="color: blue;">அதுக்கும் முன்னாடி அவர் பட்ட பாட்டைச் சொல்றதுதான், <strong>'பசுந்தினையோடு, இதணோடு'</strong>ன்ற வார்த்தைங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">முன்னாடியே சொன்னேனே, இந்தம்மா தெ[தி]னைப்புனத்தக் காவல் காக்கறாங்கனு.</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்காவ, ஒரு பெரிய பரணு கட்டி, அதும்மேல இந்தம்மா நின்னுக்கினு, போற வர்ற காக்கா, குருவிங்களையெல்லாம் 'சோ' 'சோ'ன்னு கவண்கல்ல வீசித் தொறத்தறாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>'இதண்''</strong>னா பரணுன்னு அர்த்தம்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அங்கியும் வந்து கந்தன் பாடாப் படறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'நீ ஆரு'ன்னு அந்தம்மா கேக்க, 'நான் ஒரு வேடன்'னு இவரு சொல்ல,</span><br /><span style="color: blue;">'எதுக்காவ இங்க வந்தே'ன்னு அவங்க கேக்க,</span><br /><span style="color: blue;">'ஒரு மானைத் தேடிக்கினு வந்தேன்'ன்னு இவர் பதில் சொல்ல,</span><br /><span style="color: blue;">'அப்பிடி ஒரு மானும் இங்க தெம்படலியே'ன்னு வள்ளியம்மா எடக்கா பதில் சொல்றாங்க!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இவரு சும்மா இருப்பாரா?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'அது காயாத மான், தேயாத மான்'னு ஒரு பெரிய பாட்டாப் படிச்சு வள்ளியம்மாவக் கட்டிப் பிடிச்சுக்கறாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதுக்கு அந்தம்மா கோவிச்சுக்கினு, 'இரு, இரு! என்னோட அண்ணம்மாரக் கூப்புடறேன்'ன்னு அவங்க கூப்பாடு போட, அவங்களும் ஓடி வர்றாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒடனே நம்மாளு இன்னா பண்றாருன்னா, ஒரு மரமாத் தன்னை மாத்திக்கினு இந்தம்மாவைக் கட்டின கையோட நிக்கறாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">வந்த அண்னம்மாருங்க, 'எங்கேடா, இங்க ஒர்த்தரியும் காணுமே'ன்னு சொல்லிட்டுப் பூடறாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்பிடில்லாம் கஸ்டப்பட்டுத்தான் வள்ளியம்மாவை கண்ணாலம் பண்ணிக்கறாரு கந்தன்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">எதுக்காவ?</span><br /><span style="color: blue;">இந்த ஒலகத்துல நம்மளை நம்பியிருக்கற அடியாருங்களக் காப்பாத்த, இச்சா சக்தியான இந்தம்மாவும் கூட வேணும்ன்றதுக்காவ!</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்குத்தான் இப்பிடில்லாம் திரியுறாரு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்பிடித்தான் நாமளும் நம்ம பொஞ்சாதிங்கள மதிச்சு, அவங்க ஒதவியோட மத்தவங்களுக்கு எதுனாச்சும் நல்லது பண்ண முடியுமான்னு பாக்கணுமே தவிர, அவங்ககிட்ட மயங்கிப் போயி வாள்[ழ்]க்கையத் தொலைச்சுறக் கூடாதுன்றத இந்தப் பாட்டு மூலமா நமக்கெல்லாம் சொல்லிக் காட்டறாருன்றதப் புரிஞ்சுக்கணும்' எனச் சொல்லிவிட்டு,</span><br /><span style="color: blue;">'இன்னா சாமி! நீங்க எதுனாச்சும் சொல்லணுமா' என சாஸ்திரிகளைப் பார்த்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'இவ்வளவு விஸ்தாரமா நீ சொன்னதுக்கப்புறமா, நான் சொல்ல என்ன இருக்கு! கந்த புராணத்துல <strong>கச்சியப்ப சிவாச்சாரியாரும்</strong> இதையேதான் சொல்றார். அதை நீயும் சொல்லிட்டே! மனைவின்றவ ஒரு சுமை இல்லை. அதை ஒரு படகாப் பயன்படுத்திண்டு, <strong>பகவான் ராமகிருஷ்ணர் - மாதா சாரதாதேவி</strong> ரெண்டு பேரும் வாழ்ந்துகாட்டினதுமாதிரி, இந்த சம்ஸார ஸாகரத்தைக் கடந்து, பரப்ரும்மத்தை அடையற வழியைத்தான் நாம தேடணும்ன்றதை இந்தப் பாட்டும் மூலமா ரொம்ப திவ்யமாச் சொல்லிட்டார் அந்த மஹானுபாவர்! அந்த <strong>முருகனை எப்பவும் தியானிச்சுண்டே இருந்தா இதையெல்லாம் சுலபமாக்கிடுவன் அவன்!'</strong> என்றார் சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">இதைக் கேட்ட மறுகணமே, நாயரின் <strong>'ஓம் சரவணபவ'</strong> ஜபம் தொடரலாயிற்று!</span><br /><br /><span style="color: #990000;"><em>வினையோ டவிடுங் கதிர்வேல் மறவேன்</em></span><br /><span style="color: #990000;"><em>மனையோ டுதியங் கிமயங் கிடவோ</em></span><br /><span style="color: #990000;"><em>சுனையோ டருவித் துறையோ டுபசுந்</em></span><br /><span style="color: #990000;"><em>தினையோ டிதணோ டுதிரிந் தவனே.</em></span><br /><span style="color: #990000;"><em>*********</em></span><br /><strong><span style="color: #0c343d; font-size: xx-small;">[தொடரும்]</span></strong><br /><strong><span style="color: #0c343d; font-size: xx-small;">முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-5892724154926895912?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-32286345392177148702012-01-23T12:56:00.001-05:002012-01-23T12:59:30.938-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – - 42 [முதல் பகுதி]</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">40.</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;">ஓடி, ஓடிப் போனாலும், ஒன்னோட நிலையை நீ மறக்கக் கூடாது. எவ்ளோதான் நீ ஓடினாலும், ஒன்னோட நோக்கம் மாறக் கூடாது! இதைத்தான் இப்ப வரப்போற பாட்டு சொல்லப் போவுது! மொதல்ல பாட்டைப் படி' என்றான் அமர்த்தலாக மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">நாயர் கண்மூடி ஜெபித்துக் கொண்டிருக்க, ஏதோ ஒன்று நமக்குக் கிடைக்கப் போகிறது எனும் ஆர்வத்துடன் சாம்பு சாஸ்திரிகள் என்னைப் பார்த்துக் கண்ஜாடை காட்டவும், வேறொன்றும் பேசாமல் நான் பாடலைப் படிக்கலானேன்!</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">வினையோ டவிடுங் கதிர்வேல் மறவேன்</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">மனையோ டுதியங் கிமயங் கிடவோ</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">சுனையோ டருவித் துறையோ டுபசுந்</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">தினையோ டிதணோ டுதிரிந் தவனே.</span></strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">வினை ஓடவிடும் கதிர்வேல் மறவேன்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">மனையோடு தியங்கி மயங்கிடவோ</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">சுனையோடு அருவித் துறையோடு பசுந்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">தினையோடு இதணோடு திரிந்தவனே.</span></strong><br /><br /><span style="color: #073763;">'நாலாம் பாட்டுல ஒரு விசயம் வந்தது, நெனைப்பிருக்கா?!' என மன்னார் கேட்க, அவசர அவசரமாக பக்கத்தைப் புரட்டிப் பார்த்தேன்.</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><strong><span style="color: #073763;">'வளை பட்ட கைமாதொடு மக்களெனும்</span></strong><br /><strong><span style="color: #073763;">தளை பட்டழியத் தகுமோ தகுமோ'</span></strong><br /><span style="color: #073763;">எனப் படித்தவுடன், தன் கையைக் காட்டி எனை நிறுத்திவிட்டுப் பேசலானான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><span style="color: #073763;">'இந்தப் பாட்டுக்கு ஒனக்குத் தெரிஞ்ச ஒர்த்தர் வந்து இன்னா சொன்னாருன்னு நெனைப்பிருக்கா?' என என்னைப் பார்க்க நான் எப்போதும் போல விழித்தேன்.</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><span style="color: #073763;">உடனே, என் உதவிக்கு வருவதுபோல சாம்பு சாஸ்திரிகள் வந்து, 'என்னடா சங்கர்! ஒனக்கு ஞாபகம் இல்லையா? தாரேஷணை, புத்திரேஷணைன்னு சொன்னாரே!' என்றதும், சட்டென நினைவுக்கு வர, 'ஆமாம், அதுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?' எனப் பரிதாபமாகக் கேட்டேன்! </span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><span style="color: #073763;">இரக்கத்துடன் என்னைப் பார்த்த மன்னார், சாஸ்திரிகளைப் பார்த்து, 'ஐயரே! இவனுக்கு இன்னும் புரியல! நீங்க கொஞ்சம் வெவரமாச் சொல்லுங்க' என்றான்.</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><span style="color: #073763;">'ரெண்டு பாட்டுக்கு முன்னாடிதானே சொன்னேன், 'ஏஷணா'ன்னா, ஆசைன்னு. அப்போ, தார ஏஷணான்னா, பொண்டாட்டி மேலே இருக்கற ஆசைன்னு அர்த்தம். அதேபோலத்தான் புத்திர ஏஷணாவும்' எனச் சொல்லிவிட்டுத் தன் தலையில் அடித்துக் கொண்டார் சாஸ்திரிகள்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'அதுக்குத்தான் இதுல பதில் சொல்றாரு அருணகிரியாரு. எப்பிடி இந்த மாயையிலேர்ந்து வெளியே வரமுடியும்னு ஒரு வளி[ழி] சொல்லித் தர்றாரு அந்தப் பெரியவரு. அதான் இந்தப் பாட்டு!' எனத் தொடர்ந்தான் மன்னார்! </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"வினை ஓடவிடும் கதிர்வேல் மறவேன்"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">எனக்குன்னு இருக்கற, என்னால வந்த, நான் கொண்டு வந்த அல்லா வெ[வி]னையுமே முருகனோட கையுல க்கீற வேல் பட்டா 'பட்'டுன்னு தீ[ர்]ந்து பூடும்னு எனக்குத் தெரியறதால அந்த வேல நான் என்னிக்குமே மறக்க மாட்டேன்னு மொதல் வரியுல சொல்றாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">வூடு, புள்ளகுட்டிங்க, சொத்து சொகம், சோகம் இன்னும் அல்லாமே, என்னோட வெனையால </span><span style="color: blue;">வந்தது.</span><br /><span style="color: blue;">இந்த வெனையையெல்லாம் என்னால எத்தினி சென்மம் எடுத்தாலும் தீ[ர்]க்க முடியாது!</span><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டிக்கு, கந்தன் கையுல வைச்சிருக்கற வேலு இத்தயெல்லாம் ஒரு நொடியுல </span><span style="color: blue;">'பொட்'டுன்னு தீ[ர்]த்துரும்.</span><br /><span style="color: blue;">அதுனால, எப்பவும் அந்த வேலையே நான் மறக்காமப் பாடிக்கினே இருப்பேன்னு சொல்றாரு.' என்றான் மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #0c343d;">'கந்தரலங்காரத்துல ஒரு அற்புதமான பாட்டு இதையே சொல்றது! ' என்ற சாம்பு சாஸ்திரிகள் அதைப் பாடியும் காட்டினார்.</span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>சேந்தனைக் கந்தனைச் செங்கோட்டு வெற்பனைச் செஞ்சுடர்வேல்</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>வேந்தனைச் செந்தமிழ் நூல் விரித்தோனை விலங்கல் வள்ளி</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>காந்தனைக் கந்தக் கடம்பனைக் கார்மயில் வாகனனைச்</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>சாந்துணைப்போது மறவாதவர்க்கு ஒரு தாழ்விலையே'</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;">இதைக் கேட்டதும் சட்டென்று எனக்கு ஒரு வரி நினைவில் வர, ''அப்போ, ஔவையார், </span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>'சிவாய நமவென்று சிந்தித்து இருப்போர்க்கு</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>அபாயம் ஒரு நாளும் இல்லை' </strong></span><br /><span style="color: #0c343d;">ன்னு சொன்னதும் இதைத்தானே!' என்றதும்,</span><br /><span style="color: #0c343d;">மூவரும் எதோ ஒர் அதிசயத்தைப் பார்ப்பது போல, என்னைப் பார்த்தனர்!</span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;">மேலொன்றும் பேசாமல் மன்னார் தொடர்ந்தான்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"மனையோடு தியங்கி மயங்கிடவோ"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">இதுல. இப்பச் சொன்ன சொத்து, சொகம் சோகம் புள்ளைகுட்டிங்க, இது அல்லாத்துலியுமே, ஏதோ ஒரு வகையுல ஒன்னோட சம்பந்தப்பட்டவங்க ஒன்னோட பொண்டாட்டி!</span><br /><span style="color: blue;">இது அல்லாமே போனாக்கூட, அவங்க மட்டும் ஒங்கூட இருந்தாங்கன்னா, இது அத்தினியுமே ஒன்னால திரும்ப அடையமுடியும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஏன்னா, அவங்க அத்தினி ஒசத்தி!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அல்லாத்தியுமே கொடுக்கற காமதேனுதான் பொண்டாட்டி!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்த ஒலகத்துல ஒனக்கு வேணும்ன்றதயெல்லாம் அவங்க தொ[து]ணையோட ஒன்னால </span><span style="color: blue;">சம்பாதிச்சிற முடியும்ன்றதுதான் உண்மை!</span><br /><span style="color: blue;">ஆனா, இதானா ஒனக்கு இப்ப முக்கியம்?</span><br /><span style="color: blue;">இந்த மயக்கத்துல சிக்கிக்கினு, இதான் சதம்னு நம்பி, இப்பிடியே ஒன்னோட </span><br /><span style="color: blue;">வாள்[ழ்]க்கையை நீ தொலைச்சுறப் போறியா?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அவங்க தொ[து]ணை ஒனக்கு இதுக்கும் மேலியும் ஒ[உ]தவி பண்ணும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நீபாட்டுக்கு, 'ஆகா! நமக்காக்காண்டி இப்ப்டி ஒரு பொண்டாட்டி வந்துட்டாளேன்னு, தலை தெறிக்க ஆடி, அவங்க பின்னாடியே சுத்தி, 'இதான் ஒலகம்! இதுக்காவத்தான் நான் பொறந்திருக்கேன், இத்தோட என் 'சென்மசாபல்யம்' ஆயிருச்சுன்னு மயங்கிராம, இவங்களோட 'இயங்கி'யே, இந்த ஒலகத்து மாயையுல சிக்கிக்காம, இவங்கள வைச்சுக்கினே, நீ தேடுற அனுபூதியை அடையப் பா[ர்]க்கணும்!னு ஒனக்கு சொல்லித் தர்றாரு அருணகிரியாரு.'என்று நிறுத்திவிட்டு என்னைப் பார்த்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #0c343d;">மந்தஹாஸமாய்ச் சிரித்தபடியே, 'அப்போ, இதுக்கும், அடுத்தாப்பல வர்ற ரெண்டு வரிக்கும் என்ன சம்பந்<span style="color: #274e13;">த</span>ம்னும் சொல்லேன் மன்னார்!' எனக் கேட்டார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;">'அதே ஞானும் விளிக்கு' என்றான் நாயர், சற்றே தன் கண்களைத் திறந்தபடி!</span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;">வழக்கம் போல நான் மன்னார் முகத்தையே பார்த்தேன். </span><br /><span style="color: #0c343d;">**************************</span><br /><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;"><strong>[தொடரும்] </strong></span><br /><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;"><strong>முருகனருள் முன்னிற்கும்!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-3228634539217714870?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-80904011610905388652011-12-22T13:42:00.000-05:002011-12-22T13:42:20.418-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; உ</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 41 [இரண்டாம் பகுதி]</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">39.</span></strong><br /><span style="font-size: xx-small;">[முதல் பகுதியையும் படிக்கவும்!]</span><br /><span style="font-size: xx-small;"><br />&nbsp;</span><span style="color: magenta;">மாவேழ் சனனங் கெடமா யைவிடா</span><br /><span style="color: magenta;"></span><br /><span style="color: magenta;"><br /></span><br /><span style="color: magenta;">மூவே டணையென் றுமுடிந் திடுமோ</span><br /><span style="color: magenta;"><br /></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>கோவே குறமின் கொடிதோள் புணரும்</strong></span><br /><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>தேவே சிவசங் கரதே சிகனே.</strong></span><br /><br /><br /><span style="color: #274e13;">அடுத்த இரு வரிகளுக்கு மன்னார் என்ன சொல்லப் போகிறான் என்னும் ஆவலில் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தேன். நாயரும் கண்களைத் திறந்து பார்த்தான். சாஸ்திரிகள் முகத்தில் ஒரு புன்னகை தவழ்ந்துகொண்டிருந்தது. மயிலை மன்னார் சொல்லத் தொடங்கினான்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">'இப்ப ஒனக்கு கொஞ்சம் துட்டு வேணும்னு வையி. நீ ஆருகிட்ட போவே? துட்டு இருக்கறவங்கிட்ட போவே! ஆனாக்காண்டிக்கு, துட்டு வைச்சுக்கினு க்கீறவன்லாம் குடுத்துருவானா? </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இன்னா, ஏதுன்னு ஆயிரத்தெட்டு கேள்வி கேட்டுட்டு, அப்பறமா வா, பாக்கலாம்னு சொல்லிருவான் மனசில்லாதவன். அவங்கையுல துட்டு இருந்தும் ஒண்ணும் 'யூஸ்' இல்ல!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுனால நீ இன்னா பண்ணுவே? துட்டு மட்டும் வைச்சிருந்தாப் போறாது. குடுக்கற மனசும் க்கீறவனாப் பாத்து போவே. </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுவும் பத்தாம, அவனோட கொணம் தெரிஞ்சு அந்த டயத்துக்காப் போவணும்! அப்பத்தான் காரியம் கெலிக்கும். இன்னா? சர்த்தானே நான் சொல்றது.' என்றான்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நான் ஆமாம், ஆமாம் என்பதுபோலத் தலையாட்டினேன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">வெறும் துட்டு சமாச்சாரத்துக்கே இத்தினி பாக்கணும்னா, இப்ப அருணகிரியாரு கேக்கற சமாச்சாரத்துக்கு இன்னால்லாம் தோணும் அவருக்கு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">பொறவியே இனிமே கூடாதாம்! இந்த மூணு விதமான ஆசையும் தொலையணுமாம்! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இத்தக் கேக்கப் போறச்சே, ஆரு இதுக்குத் தோதானா ஆளுன்னு பாக்கறாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">சரி, பொறவிதானே வேணாம்னு சொன்னே. அதுக்கென்ன இனிமே நீ பூமியுல பொறக்கமாட்டே! அதுக்குப் பதிலா என்னோட ஒலகத்துக்கு வந்து குந்திக்கன்னு சொல்ற சாமியை இவர் தேடலை!</span><br /><br /><span style="color: blue;">எந்த சாமிக்கு எல்லா ஒலகமும் கட்டுப்படுதுன்னு சுத்துமுத்தும் பாக்கறாரு. </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எதுத்தாப்புல வந்து நிக்கறான் முருகன்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'ஆகா! இவர்தானே அல்லா ஒலகத்துக்கும் தலைவன்'னு புரியுது! </span><br /><br /><span style="color: blue;">கைலாஸம், வைகுண்டம், சத்தியலோகம், சக்திபீடம்னு நாலு ஊருங்க இருக்கு. அததுக்கு ஒரு சாமி தெய்வமா நின்னு அந்தந்த ஊருங்களைப் பாதுகாக்குது. </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்க, இந்த முருகனோட பெருமையே தனி!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஒனக்குக் கூட நெனைப்பிருக்குமே! ஓம்முன்ற வார்த்தைக்குப் பொருள் தெரியலைன்னு, பிரம்மாவைத் தூக்கி ஜெயில்ல போட்டுட்டு இவரு இன்னா பண்ணினாருன்னு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அல்லாத் தொளி[ழி]லையும் இவர் ஒர்த்தரே பாத்துக்கறேன்னு சொல்லிட்டு, அப்பிடியே செஞ்சும் காட்டினாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதெல்லாம் நெனைப்புல வரவும், மொதல் வார்த்தையைப் போட்டுக் கூப்பிடறாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;"><strong><span style="color: #cc0000;">'கோவே'</span></strong>ன்னு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'கோ'ன்ன ரொம்பப் பெரிய ராசான்னு அர்த்தம். இல்லியா சாமி?' என சாஸ்திரிகளைப் பார்த்ததும்,</span> <span style="color: purple;">உடனே புரிந்த சாம்பு சாஸ்திரிகள்,</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'இதைப்பத்தி, '<strong>திருமுருகாற்றுப்படை</strong>'ங்கற அற்புதமான நூலுல <strong>நக்கீரர் </strong>ரொம்ப அழகாச் சொல்றார்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;"><strong>" நால் பெரு தெய்வத்து நல் நகர் நிலை இய</strong></span><br /><span style="color: purple;"><strong>உலகங் காக்கும் ஒன்றுபுரி கொள்கை"</strong> ன்னு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">கிட்டத்தட்ட இப்ப நீ சொன்ன அதே குணத்தைத்தான் கந்தஸ்வாமிக்குச் சொல்லி அழகு பார்க்கறார் நக்கீரர்' என்றார்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒரு திருப்தி கலந்த சந்தோஷத்துடன் அவரைப் பார்த்துவிட்டு மேலே தொடங்கலானான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'ஆச்சா? இப்ப மொத வார்த்தை கிடைச்சாச்சு! அல்லா ஒலகமும் இவருக்கு வசப்படுதுன்னு புரிஞ்சுபோச்சு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்ப நேரம் எப்பிடின்னு கொஞ்சம் யோசிக்கறாரு அருணகிரி.</span><br /><span style="color: blue;">எப்பவுமே ஒர்த்தர் ரொம்ப சந்தோஷமா க்கீற நேரத்துல போய்க் கேட்டா, அநேகமா அந்தக் காரியம் பள[ழ]மாயிரும்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்பிடி இந்தக் குமரனுக்கு எந்த நேரம் நல்ல நேரம்னு நெனைச்சுப் பாக்கறாரு.</span><br /><span style="color: blue;">அடுத்த வரி பொறக்குது!</span><br /><br /><strong><span style="color: #cc0000;">'குறமின் கொடி தோள் புணரும் தேவே'</span></strong><span style="color: blue;">ன்னு கூப்பிடறாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">வள்ளியம்மாவோட இடுப்பு ரொம்பச் சின்னதா ஒரு மின்னல்கொடி போல இருக்குமாம். அந்த அம்மாவோட இவரு க்கீற நேரமெல்லாமே சந்தோசமான நேரந்தான். அதுனால, இந்த வார்த்தையைச் சொன்னதும், அந்தக் 'கோ'வுக்கு, 'தே'வுக்கு... ரொம்பவே சந்தோசமாப் பூடுது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கடசியா, ஒரு சொல்லு வைக்கறாரு</span> <strong><span style="color: #cc0000;">'சிவசங்கர தேசிகனே'</span></strong><span style="color: blue;">ன்னு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">முன்னாடி சொன்ன பிரம்மா கதையோட முடிவு ஒனக்குத் தெரியுந்தானே! அவரை விட்டுருப்பான்னு நைனா கபாலி வந்து கேக்கக்கொள்ள, அப்பிடீன்னா அதுக்கு பொருள் சொல்லு நைனான்னு இவரு பர்த்திக்குக் கேக்க, 'ஒனக்குத் தெரிஞ்சா நீயே சொல்லுன்னு கபாலி கேக்க, 'ஆங்! அதெல்லாம் ஒளுங்கா ஒரு வாத்தியார்கிட்டக் கேக்கறமாரி பணிவாக் கேக்கணும்'னு முருகன் சொல்ல, அப்பிடிச் சொன்னதுதான் அந்த ஒபதேசம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுனாலத்தான் இவரு சிவசங்கர தேசிகன். </span><br /><span style="color: blue;"><span style="color: #073763;">தேசிகன்னா குருன்னு அர்த்தம்</span>.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்த வார்த்தை எதுக்காவப் போட்டருன்னா, ஆருக்குமே தெரியாததுல்லாம் ஒனக்கு மட்டுந்தான் தெரியும் முருகா! அதுனால, இந்த பொறப்பும், மூணு ஆசைங்களும் எப்ப முடியும்ன்றதையும் கொஞ்சம் பாத்துச் சொல்லு கண்ணு'ன்னு நைஸாக் கேக்கறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நான் மொதல்லியே சொன்னமாரி, ஆரு கையுல அல்லாமே க்கீதோ, ஆருக்கு குடுக்கற மனசு க்கீதோ, அவர்கையுல நேரம் பாத்துக் கேட்டா, கேட்டதுக்கு மேலியே கிடைச்சிரும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்த மூணு ஆசைங்களுக்கும் கீளே சொன்ன மூணு பேருங்களுக்கும்ங்கூட ஒரு பொருத்தம் க்கீது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அல்லா <span style="color: #783f04;">ஒலகத்துக்கும்</span> ராசா... <strong>மண்ணு</strong></span><br /><span style="color: blue;"><span style="color: #b45f06;">வள்ளி</span>யம்மாவைக் கண்ணாலம் கட்டிக்கினவரு....<strong>பொண்ணு</strong></span><br /><span style="color: blue;">ரொம்பவே மதிப்பான தங்கத்தைப் போல, <span style="color: #b45f06;">ரொம்பப் பெரிய விசயத்தைத்</span> தெரிஞ்சு வைச்சிருக்கவரு,... <strong>பொன்னு!</strong></span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்பிடியும் அர்த்தம் பண்ணிக்கினு இந்தப் பாட்டை ரொம்பவே ரசிக்கலாம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆகக்கூடி, நேரம் காலம் பாக்காம, எப்பவும் இவனோட பேரைச் சொல்லிக்கினே இரு! அதான் இதுக்கெல்லாம் ஒரே வளி[ழி]ன்னு இந்தப் பாட்டு மூலமா, அருணையாரு நமக்கெல்லாம் அருள் பண்றாரு' எனச் சொல்லிவிட்டு, எழுந்து நின்று ஒரு சோம்பல் முறித்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">மீண்டும் இந்தப் பாட்டைப் படித்துப் பார்த்தேன்!</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>மாவேழ் சனனங் கெடமா யைவிடா</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>மூவே டணையென் றுமுடிந் திடுமோ</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>கோவே குறமின் கொடிதோள் புணரும்</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>தேவே சிவசங் கரதே சிகனே.</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>'ஓம் சரவணபவ'</strong> தொடரலாயிற்று!</span><br /><br /><span style="color: #990000;">**************************</span><br /><span style="color: #990000; font-size: xx-small;">[தொடரும்] </span><br /><span style="color: #990000; font-size: xx-small;">முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-8090401161090538865?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-27407750881366678912011-12-21T09:44:00.000-05:002011-12-21T09:44:19.000-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; உ</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 40 [முதல் பகுதி]</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">39.</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;">இன்னைக்குச் சொல்லப்போற பாட்டு ரொம்பவே ஒசத்தியானது! படிக்க ரொம்பவே சுளுவா இருக்கும். ஆனாக்காண்டிக்கு, இதுக்குள்ள ரொம்பப் பெரிய விசயம் க்கீது! அதனால, இதுக்குச் சொல்றப்ப, நம்ம சாமியும் அப்பப்ப வந்து சொல்லணும்னு கேட்டுக்கறேன்' என்ற பீடிகையுடன் ஆரம்பித்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'என்னடா சொல்றே! நீ சொல்றதுக்கு மேலே நான் என்ன சொல்லப் போறேன்? சரி, என்னமோ சொல்றே! விஷயம் இல்லாமலா சொல்லுவே? பார்க்கலாம்' எனச் சிரித்தார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'இன்னா முளி[ழி]க்கறே? போவப் போவப் புரியும்! நீ பாட்டைப் படி! அதானே ஒனக்கான வேலை' என என்னைப் பார்த்தான் மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">பதிலொன்றும் பேசாமல், ஒரு ஆவலுடன் அடுத்த பாடலைப் படித்தேன்.</span><br /><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>மாவேழ் சனனங் கெடமா யைவிடா</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>மூவே டணையென் றுமுடிந் திடுமோ</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>கோவே குறமின் கொடிதோள் புணரும்</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><strong>தேவே சிவசங் கரதே சிகனே.</strong></span><br /><span style="color: #0c343d;"><br /></span><br /><span style="color: #0c343d;">[மாவேழ் சனனம் கெட மாயை விடா</span><br /><span style="color: #0c343d;">மூவேடணை என்று முடிந்திடுமோ</span><br /><span style="color: #0c343d;">கோவே குறமின் கொடிதோள் புணரும்</span><br /><span style="color: #0c343d;">தேவே சிவ சங்கர தேசிகனே.]</span><br /><br /><strong><span style="color: #274e13;">'மாவேழ் சனனம் கெட மாயை விடா மூவேடணை என்று முடிந்திடுமோ?'</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'மாவேழ் சனனம்'னு ஒரு வார்த்தை போட்டிருக்காரு.</span><br /><span style="color: blue;">அதென்ன மாவேள்[ழ்] சனனம்?</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஏளு[ழு] சென்மம்னு கேள்விப்பட்டிருக்கோம்! </span><br /><span style="color: blue;">மா....வேளு[ழு]?</span><br /><br /><span style="color: blue;">'மா'ன்னா பெருசுன்னு சொல்லுவாங்க!</span><br /><span style="color: blue;">அப்ப, இது பெரிய ஏளு[ழு]ன்னு அர்த்தமாவுது.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்படீன்னா இன்னா?</span><br /><span style="color: blue;">ஏளும் ஏளும் பதினாலா?</span><br /><span style="color: blue;">இல்லைன்னா, ஏளேளு நாப்பத்தொம்பதா?</span><br /><span style="color: blue;">இன்னா ஐயரே? இன்னா சொல்றீங்க? என சாஸ்திரிகளைப் பார்த்தான் மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">'நீ சொல்றதும் ஒரு விதத்துல சரிதான் மன்னார்! இந்த ஏழுங்கறது ரொம்பவே பெரிய விஷயம்! ரிக் வேதத்துல இது பத்தி ரொம்பவே ஒசத்தியா சொல்லியிருக்கு.</span><br /><br /><strong><span style="color: purple;">பூமில ஏழு [1:22:16], ஏழு நாக்கு தீக்கு [1:58:7], ஏழு நதிகள் [1:32:12], ஏழு ஸ்வரங்கள், </span></strong><strong><span style="color: purple;">பாடகர்கள் [1:62: 4], ஏழு கோட்டைங்க [1:63: 7], ஏழு விதமான வெள்ளம் [1:72:8], </span></strong><span style="color: purple;"><strong>ஏழு கதிர்கள் [1:105:9], ஏழு சகோதரிகள் [ 1:164:3],</strong> ன்னு.. இந்த ஏழு ரொம்பப் பெரிய சமாச்சாரம்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">அதே மாதிரிதான் இந்த ஏழு பிறவிங்கறதும்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இது ஏழா, ஈரேழா, இல்லைன்னா ஏழேழு நாப்பத்தொம்பதான்னு நீ கேக்கறமாதிரியே ஒரு கேள்வி வரும்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எல்லாமே சரின்னாலும் இதுக்கெல்லாம் தெளிவா ஒரு விடையை நம்ம <strong>மாணிக்கவாசகர்</strong> கொடுத்திருக்கார்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்தப் பிறவின்னா என்ன? அது எத்தனை வகைப்படும்னு ரொம்ப அழகா, எளிசா சொல்லியிருக்கார்!</span><br /><span style="color: purple;">திருவாசகத்துல ஒரு வரி இப்படி வருது.</span><br /><br /><strong><span style="color: purple;">"புல்லாகி,பூடாய்,புழுவாய்,மரமாகி,பல் விருகமாகி,பறவையாய்,பாம்பாகி,</span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">கல்லாய்,மனிதராய்,பேயாய்,கணங்களாய்,வல்லசுராகி,முனிவராய்,தேவராய்,செல்லா நின்ற இப்பிறப்பில்எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்துஇளைத்தேன் எம்பெருமான்!"</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">ஒண்ணொண்னா கூட்டிப் பாரு! மொத்தம் பதினாலு வரும்! இதான் ஏழேழு!</span><br /><span style="color: purple;">இதுல மீனைப் பத்திச் சொல்லலியேன்னு ஒரு சந்தேகம் வரும். பல் விருகம்னு சொல்றப்பவே இதெல்லாமும் வந்துடும்னு சொல்லாம சொல்லியிருக்கார் அந்த மஹா ப்ரபு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்த ஈரேழைத்தாம் நாம மாறி மாறிப் பிறந்து இளைச்சுப் போறோம்!</span><br /><span style="color: purple;">அந்தந்தப் பிறவில பண்றதை வைச்சு, எதுவா வேணும்னாலும் பிறந்து, எப்பவோ முக்தி அடையறோம்.</span><br /><span style="color: purple;">எத்தனையோ கோடிப் பிறவிக்கு அப்புறம்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">நம்ப <strong>சம்பந்தர்</strong> இருக்காறே, அவர் இன்னும் ஒரு படி மேலே போய், இந்த ஏழு பிறவிகளுக்குள்ளியும் நிறைய யோனி பேதங்கள் இருக்குன்னு சொல்றார்.</span><br /><br /><strong><span style="color: purple;">'உரை சேரு எண்பத்து நான்கு</span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">நூறாயிரமாம் யோனி பேதம்</span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">நிரை சேரப் படைத்த வற்றின்</span></strong><br /><span style="color: purple;"><strong>உயிர்க்கு யிராய் அங்கங்கே நின்றான்'</strong>னு ஒரு பாட்டு பாடறார்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இதுலேர்ந்து என்ன தெரியறதுன்னா, இந்தப் பிறவிகள் எத்தனை, அதுக்குள்ளே எத்தனை பிரிவுன்னு யாராலயும் சொல்லவே முடியாது. இதான் நான் சொல்ல வர்றது' என்றார் சாஸ்திரிகள்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">சட்டென்று உற்சாகமானான் மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'நல்லாச் சொன்னீங்க சாமி! இதையேதான் நம்ம ஐயனும் சொல்லியிருக்காரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">62, 107, 398, 835 இது எல்லாத்திலியும் ஐயனும் இதைத்தான் சொல்லி இருக்காரு!</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">'எழு பிறப்பும் தீயவை வேண்டா' </span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">'எழுமை எழுபிறப்பும் உள்ளுவர்'</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">'எழுமையும் ஏமாப்புடைத்து'</span></strong><br /><span style="color: blue;"><strong>'எழுமையும் நான் புக்கழுத்தும் அன்று'</strong> ன்னு இந்தப் பொறப்புங்களப் பத்திச் சொல்றாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆக மொத்தம் எப்பிடிப் பாத்தாலும், இந்த ஏளோ[ழோ]ட கூட்டணி நம்மள ரொம்பவே படுத்துதுன்னு புரியுதில்ல. அவ்ளோ கொடுமை இந்தப் பொறப்புன்றது!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்தச் செனனந்தான் ஒளி[ழி]யணும்னு கேக்கறாரு மொதல் வார்த்தையுல !</span><br /><br /><span style="color: blue;">அடுத்தாப்பல வர்றது இன்னும் பெருசு! அதுக்கும் சாமிதான் தயவு பண்ணணும்' எனச் சொல்லிவிட்டுத் தொடர்ந்தான் மன்னார்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #274e13;">'மாயை விடா மூவேடணை என்று முடிந்திடுமோ?'</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">மூ வேடணை'ன்னா இன்னான்னு பாப்பம் மொதல்ல!</span><br /><br /><span style="color: blue;">நேரடியா தமிள்[ழ்]ல பாத்தா, ஒருவேளை வேதனைன்றதைத்தான், அப்பப்ப மாத்திப் போடறமாரி போட்டுட்டாரோன்னு தோணும்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்பிடியே பாக்கலாம் இப்ப.</span><br /><span style="color: blue;">அதென்ன மூணு வேதனை?</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒலகத்துல நம்மளைப் படுத்தறது இந்த மூணு விதமான ஆசைங்கதான்</span><br /><span style="color: blue;">மண்ணாசை, பொண்ணாசை, பொன்னாசைன்ற இந்த மூணுந்தான் இந்த வேதனைங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதெல்லாம் எதுனால வருது?</span><br /><span style="color: blue;">எல்லாம் ஒரு மாயைன்னு புரியாததால.</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆசை வர்றதே ஒரு மாயையாலத்தானே? என்ன சாமி சொல்றீங்க' என சாஸ்திரிகளைத் தூண்டினான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அதைப் புரிந்துகொண்ட சாம்பு சாஸ்திரிகளும் சற்றும் சளைக்காமல் பேசலானார்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">'நீ சொன்னதும் ஒருவிதத்துல சரின்னாலும், இதுல ஒண்ணும் தப்பா சொல்லலை அருணகிரியார்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">இப்போ, 'நஷ்டம்', 'கஷ்டம்'ங்கறதை 'நட்டம்', 'கட்டம்'னு சொல்றாளோன்னோ? அதேமாதிரிதான், '<strong>ஏஷணா'</strong>ன்னு ஒரு சம்ஸ்க்ருத வார்த்தை, இங்கே 'ஏடணை'ன்னு கொஞ்சம் உருமாறி வந்திருக்கு.</span><br /><br /><span style="color: purple;">ஏஷணான்னா ஆசைன்னு அர்த்தம்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">மத்தபடி நீ சொன்ன அந்த மூணு ஆசையும் அதேதான்!</span><br /><span style="color: purple;">ம்ம்ம்... மேலே நீயே சொல்லு!' என மௌனமானார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'இந்த சென்மன்றது முடியணும்னா, இந்த மூணு ஆசைங்களையும் நாம விடணும். அப்பத்தான் இது தொலையும்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இல்லைன்னா ஏளு[ழு], ஏளேளு,ன்னு தொடர்ந்துக்கினே இருக்கும்! </span><br /><span style="color: blue;">இதெல்லாம் எப்போ முடியும் முருகான்னு கதர்றாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதை ஏன் முருகனைப் பார்த்துக் கேக்கறாருன்றதுக்குத்தான் அடுத்த ரெண்டு வரியும்!' என நிறுத்தினான் மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">சரி, இது கொஞ்சம் நீளமாத்தான் போவப்போவுது' என நினைத்தபடியே நாயரைப் பார்த்தேன்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'இது எனக்கு அப்பவே தெரியும்' என்பதுபோல், அவன் <strong>'ஓம் சரவணபவ'</strong> மந்திரத்தை உச்சரித்துக் கொண்டிருந்தான்!</span><br /><span style="color: #274e13;">******</span><br /><br /><span style="color: #990000; font-size: xx-small;"><strong>[இன்னும் வரும்] </strong></span><br /><span style="color: #990000; font-size: xx-small;"><strong>முருகனருள் முன்னிற்கும்!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-2740775088136667891?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-89489201113372378002011-12-15T15:28:00.000-05:002011-12-15T15:28:53.329-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; உ</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 39</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">38.</span></strong><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">[சென்ற பதிவில் ஒரு சிறு தவறு நேர்ந்துவிட்டது. பாடல் வரிசையை மாற்றிப் போட்டுவிட்டேன். எனவே 38-ம் பதிவைப் படித்துவிட்டு, இந்த 39-ஐப் படிக்கவும். சிரமத்துக்கு மன்னிக்கவும். முமு!] </span><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;"><br />&nbsp;</span><span style="color: purple;">வழக்கமாக அமரும் ஐயர் வீட்டுத் திண்ணையில் இன்று புதிதாக இன்னுமொருவன் அமர்ந்திருந்தான். மயிலை மன்னார் சஹஜமாக அவனது தோளின் மேல் கைபோட்டிருந்தான்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எனக்கும், நாயருக்கும் அவனை முன்னமேயே தெரியுமென்பதால், ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டோம். சாம்பு சாஸ்திரிகள் மட்டும் ஒன்றும் புரியாமல் எங்களைப் பார்த்தார். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவரது ஆவலைப் புரிந்த நான், மேலும் அவரை வருத்தவிடாமல், 'என்ன மன்னார்! நம்ம கோபாலையும் இன்னைக்குக் கூட்டிட்டு வந்திருக்கே போல!' எனச் சிரித்தபடியே கேட்டேன்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சட்டென்று விஷயம் புரிந்து சாஸ்திரிகளின் முகமும் மலர்ந்தது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'அட! பின்ன இன்னாபா! நம்ம தோஸ்த்துன்னா அப்பிடியே விட்டுருவோமா? இன்னா தப்பு பண்னினாலும் அதுக்குன்னு சீ, போடான்னு தள்ளிருவோமா இன்னா?நம்மாளு என்னிக்குமே நம்மாளுதான்! அதுக்குத்தான் இன்னைக்கு இங்கன அவனையும் இட்டாந்தேன். அது மட்டுமில்ல! இன்னைக்கு சொல்லப்போற பாட்டை அவனும் கேக்கணுன்னுந்தான்! எங்க? பாட்டைப் படி!' என என்னைப் பார்க்க, நான் படிக்கலானேன்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;"><strong>ஆதா ளியையொன் றறியே னையறத்</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>தீதா ளியையாண் டதுசெப் புமதோ</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>கூதா ளகிரா தகுலிக் கிறைவா</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>வேதா ளகணம் புகழ்வே லவனே.</strong></span><br /><br /><span style="color: #0c343d;">ஆதாளியை ஒன்று அறியேனை அறத்</span><br /><span style="color: #0c343d;">தீதாளியை ஆண்டது செப்புமதோ</span><br /><span style="color: #0c343d;">கூதாள கிராத குலிக்கு இறைவா</span><br /><span style="color: #0c343d;">வேதாள கணம் புகழ் வேலவனே.</span><br /><br /><span style="color: blue;">' ஒரு பெரிய சமாச்சாரத்தை அப்பிடியே அசால்ட்டாச் சொல்லிடறாரு இந்த மொத ரெண்டு வரியுல!</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">'ஆதாளியை ஒன்று அறியேனை அறத் தீதாளியை ஆண்டது செப்புமதோ'</span></strong><span style="color: blue;">ன்னு அளு[ழு]து பொலம்பறாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">'ஆதாளி'ன்னா இன்னா?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">மனக்கலக்கம் ஜாஸ்தியா இருக்கறவனுக்கு இந்தப் பேரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எதுனால மனக்கலக்கம் வருது?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப ஒரு பிரச்சினை ஒண்ணு ஒர்த்தனுக்கு வருதுன்னு வையி! இன்னா பண்றதுன்னு ஒண்ணுமே தெரியலைன்ற வெவரம் அவனோட அடிவயித்தப் பெசையறப்ப, 'அடடா! இன்னாடா இது வம்பாப் போச்சு! நமக்கு ஒண்ணுமே தெரியலியே! எப்பிடி இப்ப சமாளிக்கப்போறோம்ன்ற நெனைப்பு வர்றப்ப வர்றதுதான் இந்த மயக்கம். அதான் ஆதாளி.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆச்சா? இப்ப ஆதாளி, ஒன்று அறியேன்னு தன்னை ரெண்டு விதமாச் சொல்லிட்டாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அப்பாலிக்கா, அறத் தீதாளின்னு வேற சொல்லிக்கறாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆதாளி ஒனக்குப் புரிஞ்சுதுனால, இந்தத் 'தீதாளி'ன்னா இன்னான்னு ஒருமாரி குன்ஸாப் புரிஞ்சிருக்கும்னு நெனைக்கறேன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">' தீதாளி'ன்னா கெட்டது பண்றவன்னு அர்த்தம்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">சாதாரணமா கெட்டது பண்ணினாக்கூட, சரி, இது அவன் கொணம்னு பொறுத்துக்கலாம்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டிக்கு, நல்ல விசயத்துக்கு, தர்மத்துக்கு கெடுதி பண்றவன் க்கீறானே, அவன் ரொம்பவே மோசமானவன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதைத்தான் 'அறத் தீதாளி'ன்னு சேர்த்து சொல்றாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்பியாப்பட்ட என்னை 'நீ பண்ணினதெல்லாம் போறும்'னு கருணை பண்ணி ஒன்னோட சேர்த்துக்கினியே முருகா! இத்த நான் இன்னான்னு சொல்லிப் பாடறதுன்னு கண்ணால தண்னி வுடறாரு அருணகிரியாரு.</span><br /><span style="color: blue;">இதுக்கு அப்பால ஒரு ரெண்டு வரி போட்டிருக்காரு பாரு,... அதான் ரொம்பவே பிரமாதம்!</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">கூதாள கிராத குலிக்கு இறைவா; வேதாள கணம் புகழ் வேலவனே.</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'கூதாள' ப்பூன்னு ஒரு பூ க்கீது. சாதாரணமா காட்டுல ஆருமே பாக்காத இடத்துல இது பூத்திருக்கும். வாசனையும் ஒண்ணும் அப்பிடி ரொம்பவும் கிடையாது! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்தப் பூவை எடுத்து தலையுல வைச்சுக்கற கூட்டம் ஒண்ணு க்கீது! </span><br /><span style="color: blue;">அவங்கதான் அந்தக் காட்டுலியே வேட்டையாடுற வேடருங்க! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கொன்னு குவிக்கறதே இவங்க தொளி[ழி]லுன்றதால, இவங்களுக்கு 'கிராதர்'னும் ஒரு பேரு உண்டு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அந்தக் கொலத்துல பொறந்த வள்ளியம்மையைக் கட்டிக்கிட்டதால அந்தக் கூட்டத்துக்கே இவரு தலீவராகிப் போறாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதான் 'கூதாள கிராத குலத்துக்கு இறைவன்'... நம்ம கந்தன்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இவருக்குன்னு ஒரு பெரிய படை க்கீது! </span><br /><span style="color: blue;">அதுல ஆராருடா சிப்பாயிங்கன்னு பார்த்தியான ஒரே வேடிக்கையா இருக்கும்!</span><br /><span style="color: blue;">இந்தப் பேய்க் கூட்டங்கதான் இதுல பெரிய பெரிய சிப்பாயிங்க!</span><br /><span style="color: blue;">அவங்களைத்தான் 'வேதாள கணம்'னு சொல்றாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இவங்கள்லாம் புகளு[ழு]ற வேலவனேன்னு கொண்டாடறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இங்கதான் கொஞ்சம் கவனிக்கணும்!</span><br /><span style="color: blue;">எதுக்காவ இவங்களையெல்லாம் இந்த இடத்துல கொணாந்து வைச்சுப் பாடறாரு?</span><br /><span style="color: blue;">இவங்கள்லாம் ஆரு?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கொஞ்சங்கூட மதிப்பே இல்லாத காட்டுப் பூவை எடுத்து வைச்சுக்கினு கண்டவங்களைக் கொல்றவங்க ஒரு பக்கம்!</span><br /><span style="color: blue;">அவங்களுக்கு இவரு சாமி!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">செத்துப் போனதுக்கப்பறமும் போவ[க]வேண்டிய இடத்துக்குப் போவாம, இன்னமும் பேயா அலையுற கூட்டந்தான் இவருக்கு 'ஆர்மி'!</span><br /><span style="color: blue;">இவங்கள்லாம் இவரைக் கொண்டாடறாங்க!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இதுலேர்ந்து இன்னா வெளங்குது ஒனக்கு?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நீ இன்னாத்தான் கெட்டவனாயிருந்தாக்காண்டியும், தன்னோட ஆளுங்கன்னு முருகன் நெனைச்சுட்டான்னா, அவங்களைக் கைவிடவே மாட்டான் அந்தக் கருணைக் கடலு! அதான் அவன் கொணம்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">திட்டினவங்களைக் கூட நல்லா வாள[ழ] வைக்கற தெய்வம் அவன்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதும்மாரிப் பண்ணினவங்களைக் கூட நீ நல்லா நடத்தினப்ப, என்னைப் போல, ஒண்ணுமறியா ஆதாளியை, அறத் தீதாளியை நீ பெரிய மனசு பண்ணி, ஒனக்கு அடிமையா வைச்சுக்கினியே முருகா! இத்த நான் இன்னான்னு சொல்றது!'ன்னு மெய்சிலிர்க்கறாரு அருணையாரு!' என்று சொல்லி நிறுத்திவிட்டு, அருகிலிருந்த தன் சகா கோவா[பா]லை அன்புடன் பார்த்தான்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">'அண்ணே!' எனச் சொல்லி மேலே வார்த்தை வராமல் தழுதழுத்தான் கோபால்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இந்தக் காட்சியைப் பாத்து, தன் மேல் துண்டால் தன் கண்களைத் துடைத்தபடியே, சாம்பு சாஸ்திரிகள், 'இதைக் கேட்டதும் எனக்கு ஒரு ரெண்டு வரி சொல்லணும்னு தோணறது' என ஆரம்பித்தார்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">இந்த <strong>'ஆண்டது செப்புமதோ'</strong>ன்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் எனக்கென்னமோ சட்டுன்னு திருவாசகத்துல <strong>மாணிக்கவாசகர்</strong> ஸ்வாமிகள் பாடினதுதான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது! </span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'திருக்கோத்தும்பி'ல ஒரு வரி வரும்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>'கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>என்னப்பன் என்னொப்பில் என்னையும் ஆட்கொண்டருளி'</strong>ன்னு!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">இதுல வர்ற கண்ணப்ப ஸ்வாமிகளும் ஒரு வேடந்தான்! ஆனாலும் அவரோட அன்புக்குக் கட்டுப்பட்டு அந்த சர்வேச்வரன் என்னமா அவர் செஞ்சதையெல்லாம் தாங்கிண்டார்னு நினைக்கறச்சே, அவருக்கு பொறந்தவர், அதுவும் நேரடியா அவரோட நெற்றிக்கண்ணுலேர்ந்து பொறந்த இந்த கந்தஸ்வாமி இப்படி அருட்கடாக்ஷம் பண்றதுல என்ன ஆச்சரியம்! நாம் மட்டும் அவரை எப்பவும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணிண்டு இருந்தா எல்லா மங்களத்தையும் அவர் நடத்திக் கொடுப்பார்னு சொல்லணுமோ!' என்றார் சாஸ்திரிகள்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">'நல்லா சொன்னே சாமி' என்று சிலாகித்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">நாயரின் <strong>'ஓம் சரவணபவ'</strong> தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது!</span><br /><span style="color: purple;">***************</span><br /><span style="color: purple;">முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-8948920111337237800?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-88162814104036561542011-12-15T15:10:00.000-05:002011-12-15T15:10:03.262-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம் -- – 38</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">37.</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">'ஒரு கூட்டத்துல ஒர்த்தனா இருக்கணும்னா, மொதல்ல அடக்க ஒடுக்கமா இருக்கத் தெரியணும். அது இல்லேன்னா எந்தப் பிரயோசனமும் இல்லை' என உரக்கக் கூறியபடியே ஆட்டோவிலிருந்து இறங்கினான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'இப்ப என்ன ஆயிடுத்துன்னு நீ இந்தக் கூப்பாடு போடறே?' என உரிமையுடன் அதட்டினார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்தக் கோவாலுப் பயலைத்தான் சொல்றேன். நம்ம கூட்டத்துலதான் இருந்தான். தாயா புள்ளையாப் பள[ழ]கினோம். இப்ப இன்னாடான்னா, தெனாவெட்டாப் பேசறான். கையுல நாலு காசு பார்த்துட்டான்னா, அதுக்காவ மரியாதையில்லாமப் பேசறதா இன்னா? அகங்காரம் தொலைஞ்சாத்தான் உருப்புடுவான். அதான் ரெண்டு தட்டு தட்டிட்டு வந்தேன். இப்ப வர்ற பாட்டு கூட அத்தத்தான் சொல்லப் போவுது. என்றான் மன்னார். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">பதிலொன்றும் சொல்லாமல் பாட்டைப் படித்தேன்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;"><strong>கிரிவாய் விடுவிக் ரமவே லிறையோன்</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>பரிவா ரமெனும் பதமே வலையே</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>புரிவாய் மனனே பொறையா மறிவால்</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>அரிவா யடியோ டுமகந் தையையே</strong></span><br /><br /><br /><span style="color: #0c343d;">கிரிவாய் விடு விக்ரம வேலிறையோன்</span><br /><span style="color: #0c343d;">பரிவாரம் எனும் பதம் மேவலையே</span><br /><span style="color: #0c343d;">புரிவாய் மனனே பொறையாம் அறிவால்</span><br /><span style="color: #0c343d;">அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே</span><br /><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">" மனனே! கிரிவாய் விடு விக்ரம வேலிறையோன் பரிவாரம் எனும் பதம் மேவலையே புரிவாய்!" </span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'மனசைப் பாத்து ஒரு கோரிக்கை வைக்கறாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இதுவரைக்கும் நீ இன்னான்னாமோல்லாம் பண்ணிட்டே! அதுனால ஒனக்கும் எனக்கும் படா பேஜாராகித்தான் போயிருக்கு. உருப்படியா ஒண்ணும் நடக்கலை. தொந்தரவு மேலத் தொந்தரவா வந்து இப்பிடி சிரிப்பா சிரிக்கறோம். நீ பண்ணின காரியத்தால,.... சரி, சரி... நானுந்தான் சேர்ந்து செஞ்சேன்....இல்லேங்கலை.... நாம பண்னின காரியத்தால, நமக்குன்னு சொல்லிக்க ஒரு நாலு பேரு கூட இல்லை இப்ப! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நான் ஒண்ணே ஒண்ணு சொல்றேன் கேக்கறியா? இனிமேங்காட்டிக்கும், நமக்குன்னு நல்லவங்க கூட்டம் வேணும். அதுக்கு நாம போயி முருகனோட அடியாருங்க கூட்டத்துல இருக்கறவங்க காலடியுல விள[ழ]ணும்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆரு இந்த முருகன்னு கேக்கறியா? </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அது மாயக் குகை, மந்திர மலை, கொஞ்சம் பாத்து கவனமாப் போங்கப்பான்னு, படிச்சு, படிச்சு சொன்னவருதான் இந்த முருகன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆருக்கு சொன்னாரா?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">சூரனோட சண்டைக்குப் போகங்காட்டி, அவனோட தம்பி தாரகன்னு ஒரு ராட்சசன். ஒரு பெரிய மலையாத் தன்னை மாத்திக்கினு, அதுக்குள்ளாற போறவங்களைல்லாம், மனசு மயங்கப் பண்ணி, மயக்கம் போட வைச்சிருவான்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அவனைக் கொல்றேன் பேர்வளி[ழி]ன்னு வீரவாகுத் தேவரு கெளம்பறாரு. அவரு பின்னாடியே இந்த பூதங்கல்லாம் கூட கும்மாளம் போட்டுக்கினு பொறப்பதுங்க! அப்பத்தான், முருகன் தேவரைப் பார்த்து சொல்றாரு,' கெவனமாப் போங்கப்பா'ன்னு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அத்தெல்லாம் நான் பார்த்துகறேன்னு சொல்லிட்டு, அல்லாரோடியும் போயி, மலைக்குள்ள மாட்டிக்கினு, இப்ப அல்லாரும் மயங்கிக் கெடக்கறாங்க!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அல்லாம் தெரிஞ்ச கந்தன், சின்னதா ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சுக்கினே, தன்னோட வேலை எடுத்து வுடறாரு. அது நேராப் போயி, அந்த கிரவுஞ்ச மலையோட வாயைக் கிளி[ழி]ச்சுக்கினு, அந்த மலையையே சுக்கு நூறாக்கிருது. </span><br /><br /><span style="color: blue;">தம் பேச்சைக் கேக்கலைன்னாலும், தன்னோட ஆளுங்கன்றதால, கருணை பண்ணின முருகனோட அடியாருங்களுக்கு அத்தினிப் பெருமை க்கீது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப நாம இன்னா பண்றோம்னா, நேரா அவங்களோட காலுல போயி விளணும். விளுந்து, என்னியயும் உங்க கூட்டத்துல ஒரு வேலைக்காரனாவவாது சேத்துக்கோங்க சாமிங்களான்னு கெஞ்சிக் கதறணும்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப இன்னாத்துக்கு அத்தப் போயி ஒங்கையுல வந்து கேக்கறேன்னு பாக்கிறியா?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நீ மனசு வைச்சாத்தான் அந்தக் காரியமே நடக்கும்! நீதானே என்னோட மனசு? அதுனால நீதான் ஒதவி பண்ணணும்.'னு மனசுக் கையுல போயிக் கெஞ்சறாரு. </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">" பொறையாம் அறிவால் அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே"</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">[பொறையாம் அறிவால் அடியோடும் அகந்தையையே அரிவாய்]</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'இந்த மனசைப் பத்தி நல்லாவே புரிஞ்சு வைச்சிருக்காரு அருணகிரியாரு! இன்னாதான் கெஞ்சினாலும், திமிரு நெறைய க்கீற இந்த மனசு அத்தயெல்லாம் கேக்காதுன்னும் தெரியும்! அதுக்காவ, ஒரு ஐடியா குடுக்கறாரு மனசுக்கு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இது கஸ்டந்தான்; ஒன்னால அவ்வளோ சுளுவா இந்த அகங்காரத்தயெல்லாம் விட்டுத் தொலைச்சிட்டு அடியாருங்க காலுல போயி விள[ழ]றது முடியாதுன்னு எனக்குத் தெரியும். </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுனால, நீ இன்னா பண்ணணும்னா, ஆண்டவன் ஒனக்குக் கொடுத்த புத்தியை கொஞ்சம் 'யூஸ்' பண்ணணும். அதுலியும், கன்னா பின்னான்னு திரியுற அறிவைப் பத்தி நான் சொல்லலை. பொறுமையா இருக்கணும்னா அதுக்கு அறிவு ரொம்பவே வோணும். 'தாட்-பூட்'டுன்னு எகிர்றதுக்கு அறிவே தாவ[தேவை]யில்ல. அத்த ஆர் வோணும்னாலௌம் செஞ்சிறலாம். ஆனாக்காண்டிக்கு, பொறுமையா க்கீறதுக்குத்தான் புத்தி அவசியம். </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்தப் பொறுமை வரணும்னா, அதுக்கு மொதல்ல நீ ஒண்ணை கண்டிப்பாப் பண்ணியே தீரணும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஒனக்குள்ள [மனசுக்குள்ள] ஒளிஞ்சுக்கினு க்கீதே இந்த ஆணவம்,.. அகந்தை,... அகங்காரம்,... அத்த சுத்தமா, வெட்டிச் சாய்ச்சிறணும். அத்த வெட்றதுன்றது அவ்ளோ 'ஈஸி'யான சமாச்சாரம் இல்லை! அங்கதான் நீ பொறுமைன்ற அறிவை வைச்சு, ஆணவத்தை வெட்டணும்... அரிஞ்சு தள்ளணும். </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதும் மட்டும் நீ பண்ணிட்டியானா, அப்பாலிக்கா, ஒனக்கே அல்லாமும் புரிஞ்சிரும். அப்பத்தான், நாம ரெண்டு பேருமாப் போயி, அவங்க பாதத்துல சரணடைய முடியும்'னு சொல்லிக் குடுக்கறாரு. போன பாட்டுல அடக்கமா இருக்கணும்னு சொன்னவரு, அதுக்கு மொதல்ல ஆணவத்தை வெட்டணும்னு இந்தப் பாட்டுல சொல்லிக் குடுக்கறாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்பப் புரியுதா? நான் இன்னாத்துக்காவ அப்பிடிப் பேசினேன்னு' என என்னைப் பார்த்தான்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">பொறுமையைத் தரும் அறிவைத் தேட 'ஓம் சரவண பவ' என்னும் திருமந்திரத்தை நானும் சொல்லத் தொடங்கினேன்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span><br /><br /><span style="color: #990000; font-size: xx-small;"><strong>[தவறுதலாக போன வாரம் 37-ம் பாடலை இடாமல், 38-ஐ இட்டுவிட்டேன். அருள்கூர்ந்து இந்தப் பதிவைப் படிக்கவும். முமு!]</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-8816281410403656154?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-72370297424881745402011-12-02T14:15:00.000-05:002011-12-02T14:15:01.395-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 37</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">36.</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;">'இப்ப ஒரு விசயம் ஒனக்குத் தெரியணும்னு வைச்சுக்க! அது பலான பலான ஆளுகிட்டதான் இருக்குன்னும் தெரியுதுன்னு வைச்சுக்க! அத்தக் கேக்க நீ போறப்ப இன்னாமாரி கேக்கணும்ன்றதுக்கு ஒரு வளி[ழி] காமிச்சுத் தர்றதுதான் அடுத்த பாட்டுல சொல்றாரு அருணகிரியாரு.' என்றவாறே என்னைப் பார்க்க, நானும் உடனே அடுத்த பாடலைப் படித்தேன்.</span><br /><br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>நாதா குமரா நமவென் றரனார்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>ஓதா யெனவோதி யதெப் பொருடான்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>வேதா முதல்விண் ணவர்சூ டுமலர்ப்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>பாதா குறமின் பதசே கரனே</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">நாதா குமரா நம என்று அரனார்</span><br /><span style="color: #990000;">ஓதாய் எனவோதியது எப்பொருள்தான்?</span><br /><span style="color: #990000;">வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப்</span><br /><span style="color: #990000;">பாதா குறமின் பத சேகரனே</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">'அரனார், "நாதா குமரா நம" என்று ஓதாய் என ஓதியது எப்பொருள்தான்?'</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'இன்னான்னமோ வளி[ழி]யுல 'நைஸ்' பண்ணிப் பாக்கறாரு அருணகிரியாரு. ஒண்ணும் நடக்கலை! முருகன் ஒண்ணும் இவருக்கு சொல்றமாரித் தெரியல. </span><br /><br /><span style="color: blue;">சரின்னுட்டு, இப்ப இன்னொரு ரூட்டுக்கா வராரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'ஆமா, நீ இன்னாமோ ஒங்க நைனா கையுல ஏதோ சமாச்சாரம் சொன்னியாமே? நீ கூட இன்னாமோ ரொம்ப முறுக்கிக்கினு, 'இப்பிடில்லாம் கேட்டாக்க நான் சொல்ல மாட்டேன். அடக்க ஒடுக்கமா வந்து எங்கையுல குந்திக்கினு பதவிசா கேட்டாத்தான் சொல்வேன்'னு சொல்லக்காண்டி, அவரும் வேற வளியில்லாம, 'என்னப்பனே, முருகா! ஞான பண்டிதா, என் ராசா! நாதமா க்கீறவனே! ஒனக்குக் கோடி புண்ணியமாப் போவட்டும். 'அத்த' எனக்குந்தான் கொஞ்சம் சொல்லு ராசா!'ன்னு கேக்கக்கொள்ள, நீயும் இன்னாமோ அவர் காதுல ஓதினியாமே! அது இன்னான்னு எங்கையுலியும் கொஞ்சம் சொல்லக்கூடாதாப்பா'ன்னு கெஞ்சறாரு. </span><br /><br /><span style="color: blue;">அது இன்னான்னும் இவர் சொல்லிக் கேக்கலை! .... தெரிஞ்சுக்கினமாரியும் காட்டிக்கலை! கொஞ்சம் 'ஐஸ்' வைச்சுக் குளிப்பாட்டிப் பாக்கறாரு. </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டிக்கு, கொஞ்சம் சூசகமா தனக்கும் இத்தப் பத்தித் தெரியுமின்னு கோடி காட்டறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்குத்தான் 'நாதா'ன்னு ஒரு வார்த்தையைப் போட்டிருக்காரு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">'நாதம்'னா இன்னா? </span><br /><br /><span style="color: blue;">சத்தம்! ஓசை! </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒலகத்துலியே மொத மொதலா வந்த நாதம் இன்னாது? </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஓம்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'நாதா'ன்னா தலைவான்னும் ஒரு அர்த்தம் க்கீது.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்பிடிக் கூப்படறமாரிக் கூப்ட்டுட்டு, கூடவே, அந்தப் பிரணவத்துக்குத்தான் கந்தன் பொருள் சொன்னாருன்றது தனக்கும் தெரியும்னு சொல்லாம சொல்லி வெள்ளாடறாரு அருணகிரியாரு.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப் பாதா குறமின் பத சேகரனே"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'இப்ப முருகனைக் கொஞ்சம் தானும் தூக்கி ஒசத்திக் கொண்டாடணுமேன்னு நெனைக்கறாரு! ஏன்னா, அவங்க நைனாவே அப்பிடிப் பண்ணதுக்கு அப்பாலதான் அவருக்கே பொருள் சொன்னாரு முருகன்! அதுனால, இவரும் எதுனாச்சும் சொல்லணுமேன்னு நெனைச்சுப் பாக்கறாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இவுரு மனசுல ஒரு 'ஸீன்' ஓடுது! சிரிப்பு வந்துருது இவுருக்கு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அது இன்னான்னா, இந்த ஓம்'முன்ற வார்த்தைக்குப் பொருள் தெரியாம ஜெயில்ல கிடந்தாரே,....அவர் ஞாபகம் வருது!</span><br /><br /><span style="color: blue;">&nbsp;அந்த பிரம்மாலேர்ந்து ஊருல ஒலகத்துல க்கீற அல்லாரும், இவரோட காலைப் புடிச்சுக்கினு அவங்க தலை மேல வைச்சுக் கொண்டாடிக்கினு க்கீறாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இவரு இன்னா பண்றாருன்னா, நம்ம வள்ளியம்மாவோட காலடியுல விளு[ழு]ந்து கெடக்கறாரு! அந்தம்மாவோட பாதத்தை எடுத்து தன்னோட தலை மேல பூமாரி வைச்சு அள[ழ]கு பாத்துக்கினு க்கீறாராம்! </span><br /><br /><span style="color: blue;">'வேதா'ன்னா பிரம்மா. </span><br /><span style="color: blue;">'சேகரன்'ன்னா தலையுல வைச்சு சூடிக்கறவன்னு அர்த்தம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்ப 'சந்திர சேகரன்'னா நெலாவை எடுத்து தன்னோட தலையுல வைச்சுக்கற சிவன்ற மாரி, இவரு 'குறமின் பத சேகரன்'!! </span><br /><br /><span style="color: blue;">'கொறக்குலத்துல பொறந்தாக்கூட மின்னல்மாரி ஜொலிக்குதாம் வள்ளியம்மாவோட ஒடம்பு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">இதுல இன்னா விசேசம்னா, இந்த அகில ஒலகத்துலியும் க்கீற நாதமே அந்தம்மாவோட, அந்த இச்சா சக்தியோட பாதத்துலேர்ந்துதான் பொறக்குதுன்னு முருகன் காட்டறமாரி இவருக்குத் தோணுது. அந்தம்மா பராசக்தியோட அம்சம்! அப்பிடீன்னா, அந்த சக்திலேர்ந்துதான் இந்த ஆதி நாதமே கெளம்புதுன்றதை சொல்லாம சொல்லி விளக்கறாரு அருணகிரியாரு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">இது அல்லாத்தியும் தாண்டி, இன்னொரு சமாச்சாரமும் இந்தப் பாட்டுல க்கீது! அதான் ரொம்ப ரொம்ப முக்கியமா கவனிக்கணும் நீ!</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒண்ணு வேணும்னு ஆசைப்படறப்ப, அதுவும் அந்த 'ஒண்ணு' ஒலகத்துலியே ரொம்ப ரொம்பப் பெரிய விசயமா இருக்கக்கொள்ள, அத்தக் கேக்கறப்ப ஒடம்புலியும், மனசுலியும் ரொம்பவே பணிவு வேணும்!</span><br /><span style="color: blue;">சிவனாரு எப்பிடிக் கேட்டாரு தம் புள்ள கையுல? 'நாதா, குமரா நம'ன்னு குனிஞ்சு காதைக் கொடுத்துக் கேக்கறாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">பிரம்மாவும், தேவருங்களும் முருகனோட காலை எடுத்துத் தலைமேல வைச்சுக் கொண்டாடிக் கேக்கறாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அந்த முருகனே கூட இப்ப இன்னா பண்றாரு பாரு! இத்தினிக்கும் காரணமான வள்ளியம்மாவோட பாதத்தை எடுத்து தலையுல வைச்சுக்கறாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதுனால... <u>பெரியவங்க ஒரு சமாச்சாரம் சொல்றப்ப அடக்கமா, பணிவாக் கேட்டுக்கணும்! அசால்ட்டா கெடந்துறக் கூடாது! நாம பண்ணின புண்ணியந்தான், இதும்மாரி விசயம்லாம் நம்ம காதுல விள[ழ]ப் பண்ணியிருக்கு. அத்தப் புரிஞ்சுக்கினு, பணிவை எப்பவும் வளர்த்துக்கணும்.</u> இன்னா வெளங்கிச்சா?' எனக் கேட்டபடியே அவசர அவசரமாக எங்கோ கிளம்பினான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;"><strong>'ஓம் சரவண பவ'</strong> எனம் நாதம் தொடர்ந்து நாயரிடமிருந்து பிறந்துகொண்டிருந்தது! </span><br /><span style="color: #274e13;">************** </span><br /><span style="color: #783f04; font-size: xx-small;"><strong>முருகனருள் முன்னிற்கும்!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-7237029742488174540?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-25318509730663502062011-11-28T14:20:00.000-05:002011-11-28T14:20:27.648-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 36 </span></strong><br /><strong><span style="color: red;">35.</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;">'என்ன? அடுத்த பாட்டுக்குப் போலாமா?' என்றவாறே வந்தமர்ந்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'இதுக்குக் கேள்வி என்ன? அதுக்குத்தானே வந்து ஒக்காண்டிருக்கோம்' என்றார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'ஒரு நல்ல தலைவன் எப்படி இருக்கணும்ன்றத இந்தப் பாட்டு சொல்லுது. ஊருக்கு உபதேசம் பண்றவன், தான் எப்படி நடந்து காட்டணும்ன்றத சொல்ற பாட்டு இது. மொதல்ல பாட்டைப் படி' என்றான் மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>35.</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>விதிகா ணுமுடம் பைவிடா வினையேன்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>கதிகா ணமலர்க் கழலென் றருள்வாய்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>மதிவா ணுதல்வள் ளியையல் லதுபின்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>துதியா விரதா சுரபூ பதியே</strong></span><br /><br /><span style="color: #990000;">விதிகாணும் உடம்பை விடா வினையேன்</span><br /><span style="color: #990000;">கதிகாண மலர்க்கழல் என்று அருள்வாய்</span><br /><span style="color: #990000;">மதிவாள் நுதல் வள்ளியை அல்லது பின்</span><br /><span style="color: #990000;">துதியா விரதா சுரபூபதியே</span><br /><br /><span style="color: blue;">'ஒரு சின்ன சொல்வெளையாட்டு இந்த மொதல் வரியுல நடத்தியிருக்காரு அருணகிரி. </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"விதிகாணும் உடம்பை விடா வினையேன் கதிகாண மலர்க்கழல் என்று அருள்வாய்"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>'விதி காணும் ஒடம்பு'</strong>ன்னா இன்னா?</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்த ஒலகத்துல பொறந்த அல்லாரையுமே விதிதான் ஆட்டி வைக்குதுன்னு நமக்கெல்லாம் தெரியும். அப்பிடின்னா இன்னா அர்த்தம்? நாம செய்யற அல்லாத்தியும் இந்த விதின்றது பார்த்துக்கினு க்கீதுன்னு ஒரு அர்த்தம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">அதே சமயத்துல, இங்க இந்த <strong>'விதி'</strong>ன்றத வேற விதமாவும் பாக்கலாம்.</span><br /><span style="color: blue;">விதிப்படி ஒர்த்தொர்த்தரையும் படைக்கற பிரம்மா, எப்பவும் நாம பண்ற அல்லாத்தியுமே பார்த்துக்கினே க்கீறாருன்னும் புரிஞ்சுக்கலாம்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதாவது, ஆரு பாக்கலைன்னாலும், நம்மைப் படைச்ச அந்த பிரம்மா எப்பவுமே பார்த்துக்கினே க்கீறாருன்னாலும், அததுக்குத் தகுந்தமாரி, நம்மை ஆட்டிப் படைப்பாருன்னாலும், நாமள்லாம் இன்னா பண்றோம்? </span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்த ஒடம்பு மேல இருக்கற அபிமானத்தை விடாம, இன்னாமோ இதுதான் சாசுவதம்னு நெனைச்சுக்கினு ஆட்டம் போடறோம். மேல மேல வெனையை சேர்த்துக்கினே போறோம். அதைத்தான் <strong>'வினையேன்'</strong>னு சொல்லிப் பொலம்பறாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்தக் கொரங்கைப் பார்த்திருக்கியா? ஒரு கிளையிலேர்ந்து அடுத்ததுக்குத் தாவறச்ச, எந்த ஒரு கவலையுமில்லாம, 'டக்'குன்னு பிடியை விட்டிரும். ஒரே பாய்ச்சல்தான்; அடுத்த கிளையைப் பிடிச்சிக்கிரும். </span><br /><br /><span style="color: blue;">அதும்மாரி, இந்த ஒடம்பு மேல க்கீற பிடிப்பை எப்ப விடறோமோ, அப்பத்தான் இதுக்கும் மேலானதா க்கீற முருகனோட காலடி நமக்குக் கிடைக்கும்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒண்ணை விட்டாத்தான் அடுத்தது கிடைக்கும்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டிக்கு, நாம இத்தயும் விடாம, அது வேணும்ன்னு அவங்கிட்டியே போய் மொறை வைக்கறோம்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இத்தத்தான் அருணகிரியாரும் சொல்றாரு. </span><br /><span style="color: blue;">'எனக்கு இன்னும் இந்த பாளா[ழா]ப்போன ஒடம்பு மேல க்கீற அபிமானம் தீரலியே! அதுனால, விடாம வினையை சேர்த்துக்கினே போறேனே. இது ஒங்கண்ணுக்குத் தெரியலியா? பார்த்துக்கினு ஏன் சும்மா க்கீறே? ஒன்னோட பூப்போல க்கீற திருவடியை எனக்கு சீக்கிரமாக் கொடுத்து அருள் பண்ணுப்பா'ன்னு கந்தங்கிட்ட கதற்ராரு, இந்த மொத ரெண்டு வரியுல.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">'ம்ம்ம்' என நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தேன். அடுத்த ரெண்டு வரிக்கு என்ன சொல்லப் போகிறான் என்னும் ஆவலுடன்! </span><br /><br /><span style="color: blue;">'ஆரைப் பார்த்து இப்பிடி அருணகிரியாரு சொல்றாரோ அவரு இன்னா பண்ணிக்கினு க்கீறதா இந்த அடுத்த ரெண்டு வரியுல சொல்றாருன்னு பாப்பம்! </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"மதிவாள் நுதல் வள்ளியை அல்லது பின் துதியா விரதா சுரபூபதியே"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'நல்லா ஒளி வீசற நிலாவைப்போல, வாள் போல வளைஞ்சு அள[ழ]கா க்கீற நெத்தியுடைய வள்ளியம்மாவைத் தவர வேற ஆரையும் பெருமை பண்ணித் துதி பண்ணாத முருகா'ன்னு கூப்பிட்டுக் கேக்கறாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்பிடி வள்ளியம்மாவைத் துதிக்கறதை ஒரு விரதம் மாரி பண்றவனேன்னு சொல்றாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்திரலோகத்துக்கே ராசாவா க்கீறவனேன்னும் சொல்லிப் பாடறாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">கொஞ்சம் கொய[ழ]ப்பம் வரத்தான் செய்யும்.... இத்தக் கேட்டா!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அம்மாம் பெரிய ராசாவா க்கீறவரு எதுக்காக இப்ப கொறஜாதிப் பொண்ணாண வள்ளியம்மாவோட காலடில விளு[ழு]ந்து கெடக்கணும்? </span><br /><br /><span style="color: blue;">அத்தயும் எதுக்கு ஒரு விரதம் மாரி பண்ணணும்னு கேக்கத் தோணும்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">சூரனை அளி[ழி]ச்சதும், அந்த தேவேந்திரன் தன்னோட ராஜ்ஜியத்துக்கே இவரை ராசாவாக்கி, கூடவே பத்துமோ, பத்தாதோன்னு தன்னோட பொண்ணான தெய்வானையம்மாவையும் கண்ணாலம் கட்டி வைச்சாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்த தெய்வானையம்மா கிரியா சக்தி! அதாவது, ஒரு காரியத்தைச் செஞ்சு முடிக்கறதுக்கு தூண்டுகோலா இருக்கறவங்க! இவரு வந்த காரியம் சூரனை அளி[ழி]க்கறது! அதுக்கு இந்தம்மாதான் தூண்டுகோலு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இனிமே இவரோட வேலை தன்னோட பக்தருங்களைக் காப்பாத்தறது. ஆனாக்காண்டிக்கு, இந்த பக்தருங்க அல்லாரும் இன்னா பண்ணிக்கினு க்கீறாங்கன்னா, இந்த ஒடம்பைப் பிடிச்சுக்கினு, அதும்மேல வினையா சேர்த்துக்கினே க்கீறாங்க. எதுனாலன்னா, ஒடம்ப்பு மேல க்கீற ஆசையினால. ஆசைன்னா இச்சை. அந்த இச்சைக்குல்லாம் காரணமா க்கீறவங்க வள்ளியம்மா! வள்ளியம்மாதான் இச்சா சக்தி!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதுனால இவரு இன்னா பண்றாருன்னா, அந்த இச்சா சக்தி கிட்டயே போயி, அவளையே சரணடைஞ்சிடறாரு! 'இந்த ஒலகம், ஒடம்பு மேலெல்லாம் க்கீற ஆசையை விட்டுட்டு, என்னோட பக்தருங்க அல்லாரையும் என்னையே நெனைக்கறமாரி பண்ணு'ன்னு அவளைக் கொஞ்சிக் கேட்டுக்கறாராம்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இத்தத்தான் ஒரு விரதம் மாரி பண்னிக்கினு க்கீறாராம்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">நம்மளையெல்லாம் காப்பாத்தறதுக்கு வேண்டி, இவரு விரதம் இருக்காரு!</span><br /><span style="color: blue;">அப்பிடீன்னா இவருக்கு நம்ம மேலெல்லாம் எத்தினி அன்பும், அக்கறையும் க்கீதுன்னு புரிஞ்சுக்கோ!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதான் குருவா வர்ற ஒர்த்தர் பண்ற காரியம். தன்னோட அடியாருங்க நல்லாருக்கணுமேன்ற ஒரே ஒரு கவலைதான் அவருக்கு எப்பவும்! அதுக்காவ இன்னா வோணும்னாலும் செய்வாரு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்ப நாம இன்னா பண்ணணும்?</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்தத் தலைவன் வளி[ழி] காட்டித் தர்றமாரி, நாமளும், சதா சர்வகாலமும், 'முருகா முருகான்னு, அவரையே சரணடையணும்னு சொல்லிக் காமிக்கறாரு' என முடித்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">நாயரின் 'ஓம் சரவணபவ' ஜபம் விடாமல் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.</span><br /><span style="color: #274e13;">*************</span><br /><span style="color: purple; font-size: x-small;"><strong>முருகனருள் முன்னிற்கும்!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-2531850973066350206?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-88812317539716046622011-11-22T13:13:00.000-05:002011-11-22T13:13:42.905-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 35 </span></strong><br /><br /><strong><span style="color: red;">34.</span></strong><br /><br /><span style="color: #38761d;">'அவனை விட்டா வேற கெதி ஏது? எல்லாம் அவன் செயல்!' என்றவாறே நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">'சரியாச் சொன்னீங்க சாமி! நல்லது கெட்டது எதுன்னாலும் அவனைக் கெட்டியாப் புடிச்சுக்கினா போறும். அல்லாத்தியும் அவன் பார்த்துப்பான். இதைத்தான் சூசகமா இந்தப் பாட்டுல சொல்றாரு அருணகிரியாரு. பாட்டைப் படிப்பா' என்றான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>சிங்கா ரமடந் தையர்தீ நெறிபோய்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>மங்கா மலெனக் குவரந் தருவாய்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>சங்க்ரா மசிகா வலசண் முகனே</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>கங்கா நதிபா லக்ருபா கரனே</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">சிங்கார மடந்தையர் தீநெறி போய்</span><br /><span style="color: #990000;">மங்காமல் எனக்கு வரம் தருவாய்</span><br /><span style="color: #990000;">சங்க்ராம சிகாவல சண்முகனே</span><br /><span style="color: #990000;">கங்காநதி பால க்ருப ஆகரனே.</span><br /><br /><span style="color: purple;">பொண்ணுங்கன்னாலே கெட்டவங்கன்னு அர்த்தம் இல்லை. ஆனாக்காண்டிக்கும், எல்லாத்துலியுமே நல்லவங்க, கெட்டவங்க க்கீறமாரி, பொண்ணுங்கள்லியும் இப்பிடி க்கீறாங்க. </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சாதாரணமாப் பள[ழ]கறதுல ஒரு தப்பும் கிடையாது. ஆனாக்க, தப்பான நோக்கத்துல ஒன்னிய வளைச்சுப் போடறதுக்குன்னே சில பொண்ணுங்க இருப்பாங்க! அவங்க பொய[ழை]ப்பு அப்பிடி! அவங்களையும் குத்தம் சொல்ல முடியாது. நாமதான் சாக்கறதையா நடந்துக்கணும். கெட்ட வளி[ழி]யுல கொண்டுபோறதுக்குன்னே குறியா இருக்கற பொண்ணுங்களைப் பத்தித்தான் இந்த வரி சொல்லுது.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">'சிங்கார மடந்தையர் தீ நெறி போய் மங்காமல்'</span></strong><span style="color: purple;">னு சொல்றாரு. </span><br /><br /><span style="color: purple;">நம்ம மனசு எப்பவும் ஒரு நெலையுல இருக்கறதில்லை. சமயா சமயத்துக்கு 'டொப்'புன்னு வளு[ழு]க்கி விட்டுரும். இப்பிடிப் போனாத்தான் இன்னான்னு இந்தப் பொண்ணுங்க கூப்புடற வளி[ழி]யுல கொண்டு போயிறும். நாம இன்னாதான் கவனமா இருந்தாக்கூட, ஒண்ணும் பண்ண முடியாம சறுக்கிறும். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">நாம சமாளிச்சிரலாம்னு நெனைச்சா அம்போ தான்! அதுக்குத்தான் ஒரு 'ரூட்டைக்' காமிக்கறாரு அடுத்தாப்பல!</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">'எனக்கு வரம் தருவாய்'</span></strong><span style="color: purple;">னு அந்த முருகன் காலுலியே போய் விளுந்துடறாரு! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">என்னிய இப்பிடி ஆக்கினது நீதானே! நீதான் இந்த கெட்ட வளியுலல்லாம் போயி சிக்கிக்காம க்கீறதுக்கு வரம் கொடுக்கணும்னு சரணடையறாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'நான் கெட்டவந்தான். எனக்கு இதும்மேலல்லாம் கொஞ்சம் ஆசை வரத்தான் செய்யும். ஆனாக்காண்டிக்கும், நீதான் நான் அப்பிடில்லாம் போயிறாமப் பார்த்துக்கணும்'னு பாரத்தை அவன் மேலேயே போட்டுடறாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'இது நன்னாருக்கே! இவர் பண்றதையெல்லாம் பண்ணிட்டு, அப்பிடிப் பண்ணாம இருக்கறதுக்கு முருகனை வழி கேக்கறாரா? ஆனாலும், அவனைப் பிடிச்சுண்டுட்டா, அவன் ஒரு நல்ல வழி காட்டாமலா போயிறுவான்? சரியாத்தான் சொல்லியிருக்கார். ஆமா, இதுக்கும், அந்த அடுத்த ரெண்டு வரிக்கும் என்னடாப்பா சம்பந்தம்? சொல்லேன் கேட்போம்' என்றார் நமுட்டுச் சிரிப்பு ஒன்றை உதிர்த்துக்கொண்டே, சாஸ்திரிகள்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">'அதான் இதுல விசேசம்! </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">சங்க்ராம சிகாவல சண்முகனே</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>'சங்க்ராமம்'</strong>னா யுத்தம்,... சண்டைன்னு வைச்சுக்கலாம். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இங்கியும், அங்கியுமா பாய்ஞ்சு பறந்து சண்டை போடற மயில் மேல வர்ற சண்முகனேன்னு மொத வரியுல முருகனோட வீரத்தைப் பத்தி சொல்றாரு. </span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்த மயிலு இன்னா பண்ணும்னா, கோவத்தோட படமெடுத்து ஆடற பாம்பைக் காலுல போட்டு மிதிச்சுக்கினு, பறந்து, பறந்து சண்டை போடும்! அத்தப் போல, இப்பிடிப் படமெடுத்து ஆடுற பாம்பைப்போல,.... [போக்குக் காட்டற பொண்ணுங்க பக்கமா,] நாலா பக்கமும் அலையுற மயிலை அடக்கி ஆள்றவனேன்னு சொல்லி, அதேபோல நாலாபக்கமா நான் அலையாம நீதான் பார்த்துக்கணும்னு நாசூக்கா கேட்டுக்கறாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இதை விடவும், அந்த அடுத்த வரிதான் இன்னும் ஷோக்கா க்கீது!</span><br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>'கங்கா நதி பால க்ருபாகரனே'</strong></span><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>'ஆகரன்'</strong>ன்னா உண்டான இடம்னு அர்த்தம். கிருபை பண்ற முருகனை கிருபாகரனேன்னு கொண்டாடறாரு. இவந்தான் நமக்கேல்லாம் கிருபை பண்ணணும். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இத்தனை பெருமைங்க இவனுக்கு இருந்தாலுங்கூட, <strong>'கங்காநதி பாலகனே'</strong>ன்னு சொல்றதுலதான் ஒரு பெரிய அர்த்தம் ஒளிஞ்சுக்கினு க்கீது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சிவனோட கண்ணுலேர்ந்து பொறியாப் பொறந்தவரை,.... வாயுவும், அக்கினி பகவானுமாத் தூக்கியாந்து, ....நம்மால தாங்க முடியலேன்னு ...... கங்கையுல போட்டுட்டாங்க! ஆனந்தமா அதுல மெதந்து வர்றாரு. அந்தம்மா இவரைக் கொணாந்து சரவணப் பொய்கையுல போடறாங்க! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இத்தனையும் நடக்கறப்ப, இவரு மட்டும் ஒண்ணுமே பண்ணாம, அப்பிடியேக் கெடக்கறாரு. 'என்னிய எங்கே இட்டுக்கினு போவணுமோ, போ'ன்னு சிரிச்சுக்கினே மெதக்கறாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">கங்கையம்மா தூக்கிக்கினு வந்ததால இவருக்கு இந்தப் பேரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">நீதான் என்னைக் காப்பாத்தணும் முருகான்னு சொல்றப்ப, நாம எப்பிடி இருக்கணும்ன்றதை இந்தக் கங்கைநதி பாலன் காமிச்சுத் தர்றாரு. </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அது வாயுவாவட்டும், அக்கினியாவட்டும், கங்கை நதியாவட்டும்... அவங்க கையுல கொடுத்ததுக்கப்பறம், தான் ஒண்ணும் பண்ணாம அவங்க போக்குலியே வுட்டமாரி, நாமளும் முருகன் கையுல நம்மளை ஒப்படைச்சதும், அல்லாமே அவனே கெதின்னு, இப்ப நம்ம ஐயரு சொன்னாரே,... அதும்மாரி 'கம்'முன்னு கெடக்கணும்! அப்பால, அல்லாத்தியும் அவன் பார்த்துப்பான்றதை இந்த ரெண்டு வரியுல ரொம்ப சிறப்பா சொல்லியிருக்காரு!' என்றான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'அடடா! இதுக்கு இப்பிடியும் சொல்லலாமா? ரொம்ப நன்னாயிருக்குடா! அவனே கெதின்னு அவன் காலடியுல சரணாகதி அடையறதுதான் ஒரே வழி! முருகா ஷண்முகா! ஓம் சரவணபவா!' எனக் கைகளைக் கூப்பினார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">'அப்பாலிக்கா இன்னொரு சமாச்சாரம்! அருணகிரியாரு ஆம்பளையா இருந்ததால, இப்பிடி எளுதியிருக்காரு. ஆனாக்காண்டிக்கு, இது ஆம்பளை, பொம்பளை அல்லாருக்குமே ஒண்ணானதுதான். ஆம்பளைங்கள்லியும் இப்பிடி மோசம் பண்றவங்க க்கீறாங்கதானே!' எனச் சொல்லி, ஒரு நமுட்டுச் சிரிப்புடன் நடையைக் கட்டினான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: purple;">*************</span><br /><strong><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span></strong><br /><strong><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;">[படித்தும், பின்னூட்டமிட்டும் வாழ்த்தும் அனைவருக்கும் எனது பணிவன்பான வணக்கங்கள்!]</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-8881231753971604662?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-54929642832773790632011-11-17T13:43:00.000-05:002011-11-17T13:43:52.833-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- – 34</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">33.</span></strong><br /><br /><span style="color: #38761d;">'கண்டத்தயெல்லாம் படிச்சுப் பைத்தியம் பிடிச்சு அலையாமத் தப்பிச்சாலும் தப்பிச்சுக்கலாம்; இந்த சம்சார பந்தத்துலேர்ந்து தப்பிக்கறது ரொம்பவே கஷ்டம்ப்பா’ என அலுத்துக் கொண்டே வந்து அமர்ந்தார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">‘ஏன்? என்ன ஆச்சு சாமி? வூட்டுல எதுனாச்சும் பிரச்சினையா?’ என அக்கறையாய் விசாரித்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">‘அதை விடுறா! அது என்னிக்கும் கூடவேதானே இருக்கு. நீ அடுத்த பாட்டைச் சொல்லு கேக்கலாம். மனசுக்காவது நிம்மதியா இருக்கும்’ என்றார் சாஸ்திரிகள்.</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">ஒருவிதமான அர்த்தபுஷ்டியுடன், ஒரு நமட்டுச் சிரிப்பைச் சிரித்துக்கொண்டே, ‘ம்ம்..படிப்பா. ஐயருக்குன்னே எளு[ழு]தின பாட்டை!’ என்றான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">ஒன்றும் புரியாமல் நானும் படித்துக் காட்டினேன்.</span><br /><br /><strong><span style="color: purple;">சிந்தா குலவில்லொடு செல்வமெனும்</span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">விந்தா டவியென் றுவிடப் பெறுவேன்</span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">மந்தா கினிதந் தவரோ தயனே</span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">கந்தா முருகா கருணா கரனே</span></strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong><span style="color: blue;">சிந்தாகுலம் இல்லொடு செல்வம் எனும்</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">விந்தா அடவி என்று விடப் பெறுவேன்</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">மந்தாகினி தந்த வர உதயனே</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">கந்தா முருகா கருணா ஆகரனே</span></strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">“சிந்தாகுலம் இல்லொடு செல்வம் எனும் விந்தா அடவி என்று விடப் பெறுவேன்?”</span></strong><br /><br /><span style="color: #351c75;">‘இப்ப ஐயரு அலுத்துக்கினாரே….. அதையேதான் இந்த வரியும் சொல்லுது’ என ஆரம்பித்தான் மன்னார்!</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">‘சிந்தாகுலம்’னா மனக்கவலை. ஆகுலம்னா கவலை; சிந்தான்னா மனசு. மனசுல ஒரு பெரிய கவலை நம்ம எல்லாருக்குமே எப்பவும் தொத்திக்கினு இருக்கு. </span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">ஒண்ணு, நம்ம பொண்டு, புள்ளைங்களை எப்பிடிக் கரையேத்தப் போறோம், எப்பிடி சமாளிக்கப் போறோம்னு.</span><br /><span style="color: #351c75;">இன்னொண்ணு, இதுக்கெல்லாம் தேவையான துட்டை எப்பிடி சம்பாரிக்கறது; எப்பிடி சேக்கறதுன்னு.</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">இது வோணும், அது வோணும்னு தெனம் நச்சரிக்கறதுக்குன்னே பொண்டாட்டி, புள்ளைங்க எப்பவும் அலையும். இது இல்லை, அது வோணும், இந்த ஃபீஸு கட்டணும், இந்த புக்கு வாங்கணும், இந்தப் பொடவை நல்லாருக்கு,; அந்த நகை டிஸைனு நல்லாருக்குன்னு சமயா சமயம் தெரியாம ரோதனை பண்ணுவாங்க.</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">இதுக்கெல்லாம் இன்னா வளி[ழி]?; இதை சமாளிக்க எங்க போறது?; எப்பிடி துட்டு சம்பாரிக்கறதுன்னு மனசு கெடந்து அல்லாடும்!</span><br /><span style="color: #351c75;">ஒண்ணு சமாளிச்சாச்சுன்னா, அடுத்தது ஒடனே பூதாகாரமா கெளம்பி நிக்கும்! இதுங்களையெல்லாம் சமாளிக்கறதுக்குள்ள, ‘தாவு’ தீந்து பூடும்!</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">இது எப்பிடி இருக்குன்னு ஒரு ஒ[உ]தாரணம் சொல்றாரு அருணையாரு.</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">இருக்கறதுக்குள்ளியே அடர்த்தியான மலை விந்திய மலையாம். அதுக்குள்ளாற பூந்துட்டா, கண்ணைக் கட்டிக் காட்டுல வுட்டதுன்னு சொல்லுவாங்களே…. அதும்மாரி இருக்குமாம். விந்தா அடவின்னா விந்திய மலை.</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">இப்ப ஐயரு சொன்ன இந்த சம்சார பந்தம்ன்றது அந்த விந்திய மலைக்குள்ள பூந்துட்டமாரி இருக்குதாம்!</span><br /><span style="color: #351c75;">இந்த மலைக்குள்ளேர்ந்து எப்ப நான் வெளியே வர்றது முருகா? இதுக்கு இன்னா வளி[ழி]?ன்னு அலர்றாரு அருணகிரி!</span><br /><span style="color: #351c75;">இத்தயெல்லாம் ஒருமாரியா சமாளிக்கறதுக்குள்ள, மனுசனுக்குப் பைத்தியம் புடிக்காம இருந்தா, அதுதான் பெரிய ஆச்சரியம்! </span><br /><span style="color: #351c75;">என்னைக்குத்தான் எனக்கு இதுலேர்ந்து விமோசனம் பொறக்கும் முருகான்னு கேக்கறாரு…. இப்ப நம்ம சாமி கேட்டதுமாரி!’ எனச் சிரித்தான் மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">‘அடடே! இது நன்னாவே இருக்கே! ம்ம்.. இதுக்கு அடுத்<span style="color: #38761d;">த</span> ரெண்டு வரியுல ஒரு பொடி வைச்சு சொல்லியிருப்பாரே! அதைச் சொல்லு…. ஏதாவது புரியறதான்னு பாக்கறேன்’ என அசட்டுச் சிரிப்புச் சிரித்தார் சாஸ்திரிகள்.</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">‘இதுக்கொண்ணும் கொறைச்சலில்லை’ என்பதுபோல, மாமி முகத்தை நொடித்துக் கொண்டார்!</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">“மந்தாகினி தந்த வர உதயனே கந்தா முருகா கருணா ஆகரனே!</span></strong>”<br /><br /><span style="color: #351c75;">‘பெருசா சொல்றதுக்கு ஒண்ணும் இல்லாதமாரித்தான் இருக்கும். </span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">கங்கை பெத்த புள்ளையே! ரொம்ப ரொம்ப ஒசந்தவனே! கந்தா!! முருகா! கருணையே உருவாப் பொறந்தவனே!ன்னு இந்த வரியுல துதி பாடறாரு அருணகிரியாரு.</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">கொஞ்சம் ஆள[ழ]மா நெனைச்சுப் பாத்தா, இந்த எடத்துல இப்பிடி ஏன் சொல்றாருன்னு புரியலாம்.</span><br /><span style="color: #351c75;">இதுல்லாங்கூட, என்னோட நெனைப்பாக் கூட இருக்கலாம். இருந்தாலும் சொல்லி வைக்கறேன்’ என ஒரு பீடிகையுடன் ஆரம்பித்தான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">கருணையே உருவா ஒரு பெரிய சாமி, தேவருங்கல்லாம் வந்த மொறையிட்டப்ப, தன்னோட நெத்திக் கண்ணைத் தொறந்து ஆறு பொறியாக் கெளம்பினதை எடுத்து அக்கினி பகவான்கிட்ட குடுக்க, அவரால வைச்சுக்க முடியலேன்னு, வாயு பகவான் கையுல அதைக் குடுக்கறாரு. அவராலியும் அத்தத் தாங்க முடியாமப் போக, அவரு கங்கையுல போடறாரு. கங்கைக்கு ‘மந்தாகினி’ன்னு ஒரு பேரு க்கீது! இந்த மந்தாகினி அம்மா அந்த ஆறு பொறிங்களை எடுத்துக்கினு போறச்சே, அவங்களாலியும் அத்தத் தாங்க முடியாம, சரவணப் பொய்கையுல வந்து போட்டுடறாங்க!!</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">ஆறு பொறிங்களும் ஆறு கொள[ழ]ந்தைங்களா மாறி, ஆறு தாமரைப் பூவுல மெதக்குதுங்க!</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">கார்த்திகைப் பொண்ணுங்க ஒரு ஆறு பேருக்கு அடிச்சுது லக்கி ப்ரைஸ்! அவங்களுக்குக் கெடைச்ச வரத்துனால, இந்த ஒசத்தியான கொழந்தைங்களுக்குப் பாலு கொடுக்கற அதிர்ஸ்டம் கெடைக்குது! அந்த வரத்துல உதயமானவரு இந்தக் கந்தன்!</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">‘கந்தன்’னா ஒண்ணாச் சேந்தவன்னு அர்த்தம்! எப்பிடி அது? நம்ம கற்பகாம்மா வர்றாங்க சரவணப் பொய்கைக்கு! அளகாத் தாமரைப் பூவுங்க மேல மெதக்கற ஆறு கொளந்தைங்களையும், ஆசையா வாரி, தன்னோட மாருல அணைச்சுக்கறாங்க. இந்த அம்மா கை பட்டதும், ஆறும் ஒண்ணா சேந்திருது. அதான் கந்தன்!</span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;">கருணையே வடிவான அந்த கந்தக் குமரன்……. முருகன்……. இத்தனைப் பேருங்க தங்கூட இருந்தும், எல்லாத்தையும் விட்டு, ஆண்டியா நின்னுக்கினு நமக்கெல்லாம் கருணை பண்ணறாரு! அவரை வேண்டிக்கினா, இந்த பந்தத்துலேருந்தும் நமக்கு விடுதலை தருவாருன்னு சொல்றாருன்னு நெனைக்கறேன்’ என முடித்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">‘அதென்னமோ ரொம்பச் சரியாத்தான் சொல்லியிருக்கே மன்னார்! அந்த ஆறுமுகனை விட்டா, நமக்கெல்லாம் ஆறுதல் தர்றதுக்கு வேற யாரு இருக்கா?’ எனக் கை கூப்பினார் சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">‘வாசல்ல வந்த புடவைக்காகரன்கிட்ட சும்மா ஒரு நாலு புடவையைப் பார்த்ததுக்கு இந்த பிராம்மணர் என்னல்லாம் பேசறார் பாரு, மன்னார்! இத்தனைக்கும் ஒண்ணும் வாங்கலை! அதுக்கே இத்தனை நாடகம் ஆடறார்!’ என மாமி சொல்ல, ஒரு பெரிய சிரிப்பலை எழுந்தது அங்கே!</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">நாயர் விடாமல், <strong>‘ஓம் சரவணபவ’</strong> மந்திரத்தைச் சொல்லியபடியே,கூடச் சேர்ந்து சிரித்தான்!</span><br /><span style="color: #38761d;">************************ </span><br /><span style="color: #38761d;">[தொடரும்]</span><br /><br /><span style="color: #073763; font-size: xx-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span><br /><span style="color: #073763; font-size: xx-small;">[படித்துப் பின்னூட்டமிட்டு வாழ்த்திய அனைவருக்கும் எனது பணிவன்பான வணக்கங்கள்!]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-5492964283277379063?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-8647593467492585112011-11-08T16:37:00.000-05:002011-11-08T16:37:30.361-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- - 33</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">32.</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;"><strong>‘ஸ்வாமியே சரணம் ஐயப்பா!’</strong> என முழங்கியபடி ஐயப்ப பக்தர் கூட்டம் ஒன்று, தலையில் இருமுடிகளுடன் சாம்பு சாஸ்திரிகள் இருக்கும் தெரு வழியாகக் கடந்து சென்றது. </span><br /><br /><span style="color: #274e13;">‘சட்’டென்று திண்ணையிலிருந்து குதித்த மன்னார் அவர்கள் முன் சென்று தரையில் விழுந்து வணங்கினான். மாலை அணிந்திருந்த நானும், நாயரும் அவனுடன் சென்று வணங்கினோம். சாஸ்திரிகள் மனைவி, தயாராக வைத்திருந்த தண்ணீரால் அவர்களது பாதங்களைக் கழுவி, சந்தனம் குங்குமம் இட்டு, நமஸ்கரித்தார். கூடவே சாஸ்திரிகளும் விழுந்து வணங்கினார். எங்களது பணிவான வணக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, ‘சாமியே சரணம்’ என்னும் கோஷத்துடன் ஐயப்ப சாமிகள் தங்களது யாத்திரையைத் தொடர்ந்தனர்.</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">அவர்கள் கடந்து சென்றதும், மீண்டும் திண்ணையில் வந்தமர்ந்தோம்.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">‘இந்த சாமிங்க மேல மட்டும் எனக்குத் தனி மருவாதி! ஏன்னா, வெளிப்படையா எல்லா மதத்து சாமிங்களையும் கும்புடறதுனாலத்தான். இதான் எனக்கு இவங்ககிட்ட ரொம்பவே பிடிச்ச விசயம்.<strong> ‘சாமியே சரணம் ஐயப்பா’</strong>ன்னு சொல்லிட்டு, அடுத்தாப்புலியே, ‘<strong>வாபரின் தோள[ழ]னே’, சாதிபேதம் இல்லாதவனே’</strong>ன்னு அடுத்த சரணம் கூப்பிடுவாங்க! இப்பிடி அல்லாருமே இருந்துட்டா எவ்ளோ நல்லாருக்கும்! இத்தனைக்கும் இந்த சாமி ஒண்ணுமே பேசாம, வெறும் முத்திரையைக் கையால காட்டிக்கினு க்கீறாரு. அவுருக்குத் தெரியாத சாஸ்திரமா, தத்துவமா? அப்பிடி இருந்தாலுங்கூட, அமைதியா, தெளிவாக் குந்திக்கினு க்கீறாரு. இதப் பத்தித்தான் இப்ப வரப்போற பாட்டு பேசுது! பாட்டைப் படி.’என்றான் மயிலை மன்னார். </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">கலையே பதறிக் கதறித் தலையூடு</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">அலையே படுமா றதுவாய் விடவோ</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">கொலையே புரிவே டர்குலப் பிடிதோய்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">மலையே மலைகூ றிடுவா கையனே</span></strong><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">கலையே பதறிக் கதறித் தலையூடு</span><br /><span style="color: #990000;">அலையே படுமாறு அதுவாய் விடவோ</span><br /><span style="color: #990000;">கொலையே புரி வேடர் குலப் பிடிதோய்</span><br /><span style="color: #990000;">மலையே மலை கூறிடு வாகையனே</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">“கலையே பதறிக் கதறித் தலையூடு அலையே படுமாறு அதுவாய் விடவோ?”</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">‘ரொம்பப் படிக்காதே; படிச்சதெல்லாம் போறும்; பயிற்சியில ஈடுபடு’ன்னு ஒங்காளு சொல்லுவாரே……. அதையேதான் இந்த வரியுல சூட்சுமமா சொல்றாரு அருணையாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எந்தவித ஞானமும் இல்லாம, சும்மா, அல்லாத்தியும் படிச்சு, தலையுல ஏத்திக்கினு, அதுல இன்னா சொல்லிருக்குன்ற அறிவோ, அனுபவமோ இல்லாம, வெறுமுனே வெட்டி வீராப்பா, வர்றவன் போறவன்ட்டல்லாம், வெட்டிச் சண்டை போட்டுக்கினு, மண்டை கொய[குழ]ம்பிப்போயி, கடோசிக்கடைசியா, இந்தக் கொயப்பமே ஜாஸ்தியாயிப்போயி, பைத்தியம் பிடிச்சு அலையுறமாரி என்னிய ஆக்கிடாதேப்பா’ன்னு கதற்ராரு அருணகிரியாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">கொஞ்சமாப் படிச்சாலும், அதுல சொன்னாது இன்னான்னு அனுபவிச்சுப் பாக்கணும்! அது தானா வந்திருமா? வராது! அனுபவத்தக் குடுக்கறதுக்கு அந்த முருகன் தயவு வேணும்! ‘அவன் பாதமே கதின்னு ஒரு அரை நிமிச நேரமாச்சும் இல்லாமப் பூட்டேனே’ன்னு ஒரு பாட்டுல சொல்லுவாரே …. நெனைப்பு க்கீதா? அப்பிடி நெனைச்சு உருகினாத்தான் அவனோட அருளு கிடைக்கும். ‘ஓம் சரவணபவா’ன்னு நாயரு சொல்லிக்கினுக்கீறானே, அதுமாரி! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அத்த வுட்டுட்டு, கண்டத்தியும் படிச்சு, மண்டையுல ஏத்திக்கினு, இதுவா, அதுவான்னு புரியாமப் போயி, ……. அல்லாத்துலியும் நல்லதுதான் க்கீது. நான் இல்லேன்னு சொல்லலை….. ஆனா, ரொம்பப் படிச்சுக்கினே இருந்தா, எப்பத்தான் நீ அவனைப் பத்திப் புரிஞ்சுக்கறது? அவன் வேணுமா? இல்லை, வெறும் புஸ்தக அறிவு வேணுமா? இந்த அறிவால இன்னா பிரயோசனம்? கால் காசுக்கு ஒதவுமா இந்த அறிவு? </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;"><strong>‘பஜகோவிந்தத்துல’ சங்கராச்சாரியார்</strong> சொல்லுவாரே, அதும்மாரி, கடைசில எது ஒதவும்ன்றதைப் பத்தின ஒரு தெளிவு வரணும். படி, நான் வேணாங்கலை! ஆனா, அந்தப் படிப்பை வைச்சு, அவனைப் புடிக்கப் பாக்கணும். அப்பிடியில்லாத, சும்மா வம்பு வலிக்கறதுக்காகவும், தன்னோட அறிவைக் காட்டிக்கறதுக்காவும் படிக்கற படிப்புல்லாம் சுத்த ‘வேஸ்ட்டு’ன்னு சொல்லிப் புரியவைக்கறாரு அருணகிரியாரு. </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவரோட பாட்டுலல்லாம் பாரு. அநேகமா, முருகனைப் பத்திச் சொல்றப்பல்லாம், கூடவே, ராமன், கிஸ்னன், சிவன், லெச்சுமின்னு மத்த சாமிங்களையும் பெருமையாப் பாடியிருப்பாரு. </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சாஸ்திரங்களைப் பத்தித் தெரிஞ்சுக்கறதுல்லாம், ஒரு நல்ல வளி[ழி]யுல நீ போறதுக்காவ மட்டுந்தான். அத்த வுட்டுட்டு, எங்க சாமிதான் ஒசத்தி, ஒன்னுது மட்டம்னு வம்பு வளக்கறதுக்காவ இருக்கக்கூடாதுன்றத நல்லா, அளு[ழு]த்தந்திருத்தமா சொல்றாரு இந்த வரியுல.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடிப் பண்ணினா இன்னா ஆவும்னும் சொல்லிடறாரு!</span><br /><span style="color: purple;">இதுனால மூளை கொய[குழ]ம்பிப்போயி, பைத்தியந்தான் பிடிக்கும்னு!</span><br /><span style="color: purple;">நல்லாப் புரிஞ்சுக்கணும் இத்த’ என சற்று உணர்ச்சிவசப்பட்டே பேசினான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவனைச் சற்று தன்நிலைக்குக் கொண்டுவருவதற்காக, ‘அது புரியுது மன்னார்! அதுக்கும், இந்த அடுத்த ரெண்டு வரிக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு சொல்லுவியே. அதைச் சொல்லு, கேட்போம்’ என்றார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">‘ஆமாம்ல! கொஞ்சம் ‘ஓவரா’த்தான் பேசிட்டேன் போல’ என ஒரு சங்கோஜத்துடன் சொன்ன மன்னார், மேலே தொடர்ந்தான்!</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">“கொலையே புரி வேடர் குலப் பிடிதோய் மலையே! மலை கூறிடு வாகையனே!”</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">‘வய[ழ]க்கம்போல, முருகனைப் பத்தி பெருமையாச் சொல்றமாரி இருந்தாக்கூட, இதுக்குள்ள ஒரு பெரிய சமாச்சாரத்தச் சொல்றாரு அருணகிரியாரு.</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">“கொலையே புரி வேடர் குலப் பிடிதோய் மலையே!”</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">இதுக்கு இன்னா அர்த்தம்? ‘காட்டுல வேட்டையாடி கண்ணுல பட்ட பிராணிங்களையெல்லாம் கொல்ற வேடர் கொலத்துல பொறந்த பொட்டையானை மாரி அள[ழ]கா க்கீற வள்ளியம்மாவை கட்டிப்பிடிச்சு அணைச்சுக்கற பெருமையான மலை போல க்கீற குமரனே’ன்னு வரும்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஆனாக்காண்டிக்கு, இதுக்குள்ளாற இன்னாத்த சொல்ல வராருன்னு பாக்கணும்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;"><strong><span style="color: blue;">‘மலையே’</span></strong>ன்னு ஒரு வார்த்தை போடறாரு! ஆடாம, அசங்காம, ஒசரமா, பெருசா நிக்கும் மலை! அதுக்குள்ளாற இன்னால்லாம் க்கீதுன்னு ஆராலியும் கண்டுபிடிக்க முடியாது! அப்பிடி, எந்த சாஸ்திரத்தாலியும், வேதத்தாலியும் கண்டுபிடிக்க முடியாத ஆளுதான் நம்ம கந்தன்!</span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடியாப்பாடவரு இன்னா பண்ணினாரு? ஒரு சாதாரண வேடன்மாரி வேசம் கட்டிக்கினு, காட்டுக்குள்ள போனாரு. எதுக்காவ? தன்னையே நெனைச்சு உருகிக்கினுக்கீற வள்ளியைக் கண்ணாலம் கட்டிக்கறதுக்காவ! ஏன், அவுரு நெனைச்சிருந்தார்னா, அந்தம்மாவை ஒரு ‘செகண்டு’ல இட்டாந்திருக்க முடியாதா? ஏன் அப்பிடிச் செய்யலைன்னு யோசிக்கணும்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இவுரு பரமாத்மா. வள்ளி சீவாத்மா! சீவன் கெடந்து பரமாத்மாவையே நெனைச்சு உருகறச்சே, அந்தப் பரமாத்மாவால சும்மா இருக்க முடியாது! ஒடனே கெளம்பிறும் சீவாத்மாவைத் தன்னோட சேத்துக்கறதுக்காவ! அதுக்கு நேரங்காலம் எடம் பொருள் ஏவல்லாம் பாக்காது! தான் அப்பிடியே போகாம, அந்தச் சீவாத்மா இன்னா நெலையுல க்கீதோ, அதே மாரிப் போயி அத்தச் சேத்துக்கும். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்ப, வள்ளின்ற சீவாத்மா எங்க க்கீது? கண்ணுல பட்டதையெல்லாம் கொல்ற கொடுமையான வேடர் கொலத்துக்கு நடுவுல கெடந்து அல்லாடுது! கண்டத்தியும் படிச்சுக் மூளை கெட்டுப்போயி அலையுற கூட்டத்துக்கு நடுவுல, தன்னை மட்டுமே நெனைச்சுக்கினு க்கீற ஒர்த்தர்மாரி வள்ளி மட்டும் ஒரே நெனைப்புல தவிக்கறாங்க!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவங்களைத் தன்னோட சேத்துக்கறதுக்காவ, இவுரும் அந்த வேடருங்க மாரியே வேசம் கட்டிக்கினுப் போயி அந்தம்மாவைக் கட்டிப் பிடிச்சுக்கறாரு.</span><br /><br /><span style="color: purple;">அதுக்குத்தான் இந்த வரியை இப்பிடி வைச்சிருக்காரு அருணகிரி! வெளங்குதா?’ என்றான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">‘அப்படீன்னா அந்த அடுத்த வார்த்தை?’ என இழுத்தேன் நான்!</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">“மலை கூறிடு வாகையனே!”</span></strong><span style="color: purple;">ன்னு ஏன் போட்டாருன்னுதானே கேக்கறே? அதுலியும் ஒரு பொடி வைச்சுத்தான் சொல்லிருக்காரு’ எனக் கண் சிமிட்டினான் மன்னார்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">‘மலையைக் கூறு போட்டு வெற்றிமாலை சூடினவனே’ன்னு பொருளு இதுக்கு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்பத்தான் முருகனை ஒரு மலைன்னு சொன்னாரு. இதுல இன்னாடான்னா, மலையைக் கூறு போட்டவனேன்னு சொல்றாரு!</span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி இன்னா மலையைக் கூறு போட்டாரு கந்தன்?</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சூரனோட தம்பி தாரகன் ஒரு மாயமலையா நின்னான். அதுக்குள்ளாற போன ஒர்த்தர்கூட….. வீரவாகு மொதக்கொண்டு…… ஆருமே வெளியே வரமுடியாம மயங்கிப் போனாங்க! இது, அதுன்னு படிச்சு அல்லாத்தியும் மண்டைக்குள்ளாற ஏத்திக்கினு மயங்கிப் போனவங்கமாரின்னு வைச்சுக்கோயேன்! விசயம் தெரிஞ்சதும் முருகன் இன்னா பண்ணினாரு? தன்னோட ஞானவேலை அதும்மேல எறிஞ்சாரு! அவ்ளோதான்! அந்த மாயமலை அப்பிடியே பொடிப்பொடியா ஒடைஞ்சுபோயி, மயங்கிக் கெடந்தவங்க அல்லாரியும் தெளிய வைச்சாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதும்மாரி, அல்லாத்தியும் படிச்சு பைத்தியம் புடிச்சாலுங்கூட, கந்தனை நெனைச்சு தியானம் பண்ணினேன்னா, தன்னோட ஞானவேலால தெளிய வைப்பாருன்னு ரகசியமா சொல்லிக் காட்டுறாரு அருணகிரியாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதான் இந்த ரெண்டு வரிங்களோட பெருமை! அருணகிரியாரால மட்டுந்தான் இப்பிடி சூட்சுமமாப் புரியவைக்க முடியும்’ எனக் கைகூப்பி வணங்கினான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;"><strong>‘ஓம் சரவணபவ சோதரனே சரணம் ஐயப்பா’</strong> என்னும் ஒலி எங்கள் அனைவரின் உதடுகளிலிருந்தும் ஓங்கி ஒலித்தது!</span><br /><span style="color: #274e13;">***********************</span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: xx-small;">[தொடரும்]</span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: xx-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: xx-small;">[படித்துப் பின்னூட்டமிட்டு வாழ்த்திய அனைவருக்கும் எனது பணிவன்பான வணக்கங்கள்!]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-864759346749258511?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-18368571023418855982011-10-21T11:28:00.000-04:002011-10-21T11:28:04.748-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- - 32</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">31 </span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'இந்தப் பாட்டுல வர்ற கடைசி வரிக்கு பொதுவா எல்லாரும் சொல்ற அர்த்தம் ஒண்ணு இருக்கு. அதுக்கு இன்னொரு அர்த்தமும் சொல்லலாம். அதான் இதுல ரொம்ப முக்கியம்' என ஆரம்பித்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'எனக்கும் அதைக் கேழ்க்கணும்னுதான் ஆசை' எனக் கூடச் சிரித்தார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'அப்படி என்ன அந்தக் கடைசி வரியில் இருக்கு' என நானும், நாயரும் ஆவலானோம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'பாட்டைப் படி' என்றதும் வேகமாகப் படித்து முடிக்கவும், மன்னார் அதைப் பதம் பிரித்துச் சொன்னவுடன், அந்தக் கடைசி வரி கொஞ்சம் 'ஒரு மாதிரியாகத்தான்' இருந்தது.</span><br /><br /><span style="color: #38761d;"><strong>பாழ்வாழ் வெனுமிப் படுமா யையிலே </strong></span><br /><span style="color: #38761d;"><strong>வீழ்வா யெனவென் னைவிதித் தனையே</strong></span><br /><span style="color: #38761d;"><strong>தாழ்வா னவைசெய் தனதா முளவோ</strong></span><br /><span style="color: #38761d;"><strong>வாழ்வா யினிநீ மயில்வா கனனே</strong></span><br /><br /><span style="color: #38761d;">பாழ் வாழ்வு எனும் இப்படு மாயையிலே</span><br /><span style="color: #38761d;">வீழ்வாய் என என்னை விதித்தனையே</span><br /><span style="color: #38761d;">தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ</span><br /><span style="color: #38761d;">வாழ்வாய் இனி நீ மயில் வாகனனே</span><br /><br /><br /><span style="color: #990000;">'அந்த வரிக்கு அப்பால வரலாம். இப்ப மொதல்லேர்ந்து பாப்பம்' என்ற மன்னார்,</span><br /><br /><strong><span style="color: #38761d;">"பாழ் வாழ்வு எனும் இப் படு மாயையிலே வீழ்வாய் என என்னை விதித்தனையே"</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">'முருகனைப் பார்த்து ஒரு கேள்வி கேக்கணும்னு தோணுது அருணகிரியாருக்கு.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">அது இன்னான்றத அடுத்தாப்பல பாக்கலாம். அதுக்கும் முன்னாடி, எதுக்காவ அப்பிடிக் கேக்கணும்னு இவுருக்குப் படுது?</span><br /><span style="color: #990000;">பொறந்ததுலேர்ந்து இந்த நாள் வரைக்கும் தான் பட்ட அவஸ்தையையெல்லாம் நெனைச்சுப் பாக்கறாரு ஒவ்வொண்ணா !!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">இதுதான் சதம், இல்லலயில்ல, இதான் நெலையானது; அட, இத்த மறந்துட்டேனே, இதுல்ல எங்கூடவே வரப்போவுதுன்னு, இன்னான்னாத்துக்கும் பின்னாடி அலைஞ்சு திரிஞ்சு, எல்லாம் கொஞ்ச நாளைக்கு நெசம் மாரித் தெரிஞ்சு, 'சட்'டுன்னு, ஒரு காரணமுமில்லாமியே, இல்லாங்காட்டிக்கு, வேற ஏதோ ஒண்ணு கெடைச்சுதுன்னு வெலகிப்போன, இந்தப் பாளா[ழா]ப்போன வாள்[ழ்]க்கையை நெனைக்கறாரு. </span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'ஒரு அரை நிமிஷ நேரங்கூட மெய்யான ஒன்னிய நெனைக்கமுடியாம, ரொம்ப, ரொம்ப மோசமான மாயைவலையில விளு[ழு]ந்து பொரளுடான்னு என்னியத் தள்ளிவுட்டியே நீ முருகா'ன்னு முருகன் மேல ஒரு கோவம் கொஞ்சம் வருது அருணையாருக்கு. அதான் 'படு மாயை'ன்னு போட்டுத் தாக்கறாரு.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">நான் இன்னா தப்புத்தண்டா பண்ணினேன்னு இப்பிடி ஒரு விதிய எனக்குக் குடுத்தே நீ முருகான்னு அடுத்த வரியுல ஒரு கேள்வி கேக்கறாரு.</span><br /><br /><strong><span style="color: #38761d;">"தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ"</span></strong><span style="color: #990000;">ன்னு இந்த வரி பேசுது. அதுக்குள்ள ஒரு சின்ன சூட்சுமம் க்கீது! அது புரிஞ்சுட்டா, அடுத்த வரியை எப்பிடி சொல்லலாம்ன்றது சுளுவாயிரும்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'எந்தா ஆ சூட்சுமம்?' என அவசரமாகக் கேட்டான் நாயர். </span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'அவசரப்படாதே! சொல்றேன்.... எனக்குப் பட்டத!' எனத் தொடர்ந்தான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">பொதுவா, இந்தப் பாட்டுக்கு அர்த்தம் சொல்றவங்க அல்லாருமே,ரெண்டு, ஒண்ணு, ஒண்ணுன்னு இந்த நாலு வரியையும் பிரிச்சுப் பார்த்து,..... மொத ரெண்டு வரியுல தன்னைப் பத்திப் பொலம்பறதாவும், அடுத்த வரியுல, அப்பிடி நான் இன்னா தப்பு பண்ணினேன்னு சொல்லுன்னு கேக்கறதாவும், நாலாவது வரியுல, 'நீ நல்லா இருப்பா... எனக்கு இப்பிடிப் பண்ணினதுக்கு அப்பாலியும்'னு சொல்றதாத்தான் வியாக்கானம் பண்ணுவாங்க.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">ஆனாக்காண்டிக்கு, மொத ரெண்டு வரியுல, தனக்கு நடந்ததச் சொல்லி வருத்தப்பட்டவரு, இந்த ரெண்டு வரியுலியும் முருகனோட பெருமையைச் சொல்றதாத்தான் நான் பாக்கறேன்.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'எனக்கு இதும்மாரி ஒரு மாயா வாள்[ழ்]க்கையைக் கொடுத்தியேன்னு நான் கொஞ்சம் வேகப்பட்டாலுங்கூட,..முருகா... ஒடனே எனக்கு ஒண்ணே ஒண்ணுதான் மனசுல படுது!</span><br /><span style="color: #990000;">எப்பவாச்சும் நீ தப்பானதுன்னு எதுனாச்சும் பண்ணியிருக்கியா? நீ பண்ணினதெல்லாமே..... ஒன்னோட மட்டுமில்ல.... ஒன்னைத் திட்டினவங்களைக்கூட நீ வாள[ழ]வைச்சிருக்கே! அதுவும் எப்பிடி? நெனைச்ச ஒடனியே வேகமாப் பறந்துவர்ற மயில்மேல குந்திக்கினு வந்து காப்பாத்தற கடவுள் நீ! …… அதான் இந்த</span><span style="color: #38761d;"><strong>....” தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ?”</strong></span><br /><br /><span style="color: #990000;">இப்போ, இந்தக் கடைசி வரி</span>... <strong><span style="color: #38761d;">“வாழ்வாய் இனி நீ மயில் வாகனனே!”</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">அப்பிடியாப்பட்ட நீ இனிமே என்னோட வாள்[ழ்]வாவே ஆனபின்னாடி, எனக்கு ஒரு கவலையுமில்லை முருகா!'ன்னு அருணகிரியாரு சொல்றதாத்தான் எனக்குப் படுது! </span><br /><br /><span style="color: #990000;">எனக்கு இன்னாமாரி கஸ்டம்லாம் நீ குடுத்திருக்கேன்னு நெனைக்கறத வுட்டுட்டு, இப்ப நீயே வந்து எனக்கு அருள் பண்ணிட்டதால, என்னோட வாள்[ழ்]வே நீதான்னு ஆயிருச்சு முருகா! இனி எனக்கு இன்னா குறை இருக்கப் போவுது'ன்னு அருணையாரு சொல்றதாத்தான் நெனைக்கறேன்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">இந்த அர்த்தத்துல இப்ப அந்த ரெண்டு வரியையும் படிச்சுப் பாரு' என்றான் மயிலை மன்னார்! '</span><br /><br /><strong><span style="color: #38761d;">""தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ? வாழ்வாய் இனி நீ',.... மயில் வாகனனே"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">மன்னார் சொன்னதும் பொருந்தி வருவதாகத்தான் எனக்கும் பட்டது!</span><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>'ஓம் சரவணபவ மயில்வாகனா'</strong> என நாயர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்</span>!<br />**************<br /><span style="color: red; font-size: xx-small;"><strong>[தொடரும்]</strong></span><br /><br /><span style="color: #0c343d; font-size: xx-small;"><strong>வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-1836857102341885598?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-62566653265848107812011-10-14T14:39:00.000-04:002011-10-14T14:39:44.221-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- - 31</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">30.</span></strong><br /><br /><span style="color: #20124d;">'நேத்திக்கு இப்பிடித்தான்! மாமி ஒரு சாம்பார் வைச்சா! ரொம்ப திவ்யமா இருந்துது! </span><br /><br /><span style="color: #20124d;">'என்னன்னா! எப்பிடி இருக்குன்னு சொல்ல மாட்டேங்கறேளே'ன்னா !</span><br /><br /><span style="color: #20124d;">'அதெப்பிடிறீ சொல்றது?'ன்னு சொல்லிப் பாத்தேன்! விடலை அவ! தொடர்ந்து கேட்டுண்டே இருந்தா! எனக்குக் கோவம் வந்துடுத்து! </span><br /><br /><span style="color: #20124d;">'இவ்ளோ நன்னாப் பண்ணிட்டு எப்பிடி இருக்குன்னு கேக்கறியே! இது நோக்கே ந்யாயமா இருக்கான்னு கத்திட்டேன்! அப்பிடியும் விடாம நச்சரிச்சா! எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை! </span><br /><br /><span style="color: #20124d;">'அதை எப்பிடிறீ என் வாயால சொல்லுவேன்! அதையெல்லாம் அவாஅவா ரசிச்சு, ருசிச்சுப் பாத்தான்னா தெரியும்! நான் சொல்லிப் புரியவைக்க முடியுமோ'ன்னு பொலம்பிட்டேன்' என ஏதோ சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் சாஸ்திரிகள் பேசினார்! </span><br /><br /><span style="color: #20124d;">எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை!</span><br /><br /><span style="color: #20124d;">'இப்ப அதுக்கும், அநுபூதிக்கும் என்ன சம்பந்தம்? அதை ஏன் இப்ப வந்து சொல்றீங்க?' எனக் கேட்டுவிட்டு, </span><br /><span style="color: #20124d;">'இப்ப அருணகிரியார் தான் அனுபவிச்சது என்னன்னு சொல்லப்போறாரா, இல்லையா, அதைச் சொல்லு மன்னார்' என்றேன் ஆவலாக!</span><br /><br /><span style="color: #20124d;">'ஞானும் அதே சோதிச்சு!' என்றான் நாயர்!</span><br /><br /><span style="color: #20124d;">சாஸ்திரிகளைப் பார்த்துச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்! </span><br /><br /><span style="color: #20124d;">ஐயர் சொன்னது புரியலியா ஒனக்கு ? அவரும் அதையேதான் இன்னொருவிதமா சொல்லிக் காமிச்சாரு! நீ பாட்டைப் படி' என்றான் சிரித்தபடியே! </span><br /><br /><span style="color: #20124d;">நானும் படிக்கலானேன்! </span><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>செவ்வா னுருவிற் றிகழ்வே லவனன்</strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>றொவ்வா ததென வுணர்வித் ததுதா</strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>னவ்வா றறிவா ரறிகின் றதலால்</strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>எவ்வா றொருவர்க் கிசைவிப்பதுவே </strong></span><br /><br /><span style="color: #990000;">செவ்வான் உருவில் திகழ் வேலவன் அன்று</span><br /><span style="color: #990000;">ஒவ்வாதது என உணர்வித்தது தான்</span><br /><span style="color: #990000;">அவ்வாறு அறிவார் அறிகின்றது அலால்</span><br /><span style="color: #990000;">எவ்வாறு ஒருவர்க்கு இசைவிப்பதுவே. </span><br /><br /><strong><span style="color: red;">"செவ்வான் உருவில் திகழ் வேலவன் அன்று ஒவ்வாதது என உணர்வித்தது தான்" </span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">காலைக் கருக்கல்லியும், சாயங்காலத்துல மேக்கே விளறப்பவும் சூரியனைப் பாத்திருக்கியா நீ? செக்கச் செவேல்னு மானம் முச்சூடும் செவப்பை வாரி எறைச்சமாரி இருக்கும்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">கோபுரத்து மேலேர்ந்து இவுரு குதிச்சப்ப , கீளே தாங்கிப் பிடிச்சது அந்த முருகன்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">இன்னும் சாவலியான்னு கண்ணை முளி[ழி] ச்சுப் பாத்தவர்க்கு ஒரே ஆச்சரியம்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">செவ்வானம் போல செவப்பா ஒரு உருவம் இவரைத் தாங்கிக்கினு க்கீது! </span><br /><br /><span style="color: purple;">ஆர்ரான்னு பாத்தா நம்ம முருகன்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">நெருப்புலேர்ந்து வந்தவர்தானே முருகன்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">அதும்மட்டுமா? இவரோட அப்பா ஆரு? நம்ம கபாலி! அவுரு இன்னா நெறம்? அவரும் செவப்புத்தான்! நேரா அவரோட நெத்திக் கண்ணுலேர்ந்து ஆறு பொறியா வந்தவர்தானே நம்ம கந்தன்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">அதுனால , இவரும் செவப்புக் கலர்ல ஜொலிக்கறாரு! </span><br /><br /><span style="color: purple;">கையுல ஒரு வேலு!... ஞானவேலு! சக்தி வேலு! ….அதுவும் செவப்பு! </span><br /><br /><span style="color: purple;">ஆகக்கூடி, மொத்தமா, அந்திவானச் செவப்பு மாரி க்கீறாராம் முருகன்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">அந்த வேலவன் இவுருக்கு ஒரு ஞானத்த சொல்லிக் குடுக்கறாரு! </span><br /><br /><span style="color: purple;">இதுக்கு ஈடு இணையே கிடையாதுன்ற மாதிரி... இது எத்தோடயும் ஈடு கட்ட முடியாதுன்னு சொல்லாம சொல்லி, இவருக்கு புரிய வைக்கறாரு! </span><br /><br /><span style="color: purple;">இதுவரைக்கும் இப்பிடி ஒரு சந்தோசத்தை ஒ[உ]ணர்ந்ததே இல்லைன்னு மட்டும் இவுருக்குப் புரியுது! ஆனா சொல்லத் தெரியல! .... நம்ம ஐயரு சாப்ட்ட சாம்பாருமாரி!' எனச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">சரி, இப்ப அடுத்த வரியைப் படிப்போம்! </span><br /><br /><strong><span style="color: red;">"அவ்வாறு அறிவார் அறிகின்றது அலால் எவ்வாறு ஒருவர்க்கு இசைவிப்பதுவே" </span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">'கந்தரநுபூதி'ன்னு பேரு வைச்சிட்டோமே! இந்த அநுபூதியப் பத்தி எப்பிடியாச்சும் சொல்லணும்னு பாடிக்கினே வராரு அருணகிரி! ஆனா இன்னும் அவரால அத்தச் சொல்ல முடியல! இன்னான்னாமோ பண்ணிப் பாக்கறாரு! ம்ஹூம்.... இன்னும் ஒரு வரிகூட அவரால தெளிவா சொல்ல முடியல!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இப்ப இன்னா பண்ணலாம்னு யோசிக்கறாரு! </span><br /><br /><span style="color: purple;">சரி, வுடு! இத்த வாயாலெல்லாம் சொல்லவே முடியாது! அப்பிடி சொல்றதுன்றது ஆராலியுமே ஆவாத காரியம்! இத்தயெல்லாம், அவங்கவங்களா அனுபவிச்சுப் புரிஞ்சுக்கணுமே தவர, வாயால பலான பலானதுன்னு சொல்லிக் காட்டவே முடியாது போ'ன்னு கொஞ்சம் வெறுத்துப் போயிடறாரு அருணையாரு! </span><br /><br /><span style="color: purple;">இதெல்லாம் உள்ளுக்குள்ளாற ஊறிக்கினே இருக்கும்! இன்னாமோ சந்தோசமா க்கீறமாரி ஒரு ஃபீலிங் இருக்கும்! ஆனா, அத்த இது இப்பிடித்தான்னு புட்டுப் புட்டு வைக்க முடியாதுப்பான்னு சொல்லி நிப்பாட்றாரு' என்றான் மயிலை மன்னார்! '</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">அதேதாண்டா! பட்டினத்தார் கூட இதை ரொம்ப அழகாச் சொல்லுவார்! </span><br /><br /><span style="color: #38761d;">"சொல்லாலே சொல்லுதற்கு சொல்லவா யில்லையடி </span><br /><span style="color: #38761d;">எல்லோருங் கண்டிருந்து இப்போ தறியார்கள்'னு' என்றார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">‘எந்தா ஐயர்சாமி! ஆ சாம்பாரைப் பத்தி கொறச்சு பறையணும் நீங்க' எனச் சீண்டினான் நாயர்! </span><br /><br /><span style="color: #38761d;">அதையெல்லாம் கொறைச்சே சொல்ல முடியாதுரா! ரொம்ப திவ்யமா இருந்துது! அவ்ளோதான் சொல்ல முடியும்; போ! வேணும்னா ஒனக்கும் தரச் சொல்றேன். சாப்ட்டுட்டு நீயே சொல்லு பார்க்கலாம்!!' என பதிலுக்கு சாம்பு சாஸ்திரிகளும் சீண்ட ஒரு பெரிய சிரிப்பலை எழுந்தது அங்கே! </span><br /><br /><span style="color: #38761d;">கந்தர் சஷ்டிப் பொழுது இன்பமாக முருகன் பெருமையில் நிறைந்து கொண்டிருந்தது! </span><br /><span style="color: #38761d;">&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;</span><br /><span style="color: cyan; font-size: xx-small;"><strong>வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-6256665326584810781?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-51931269773388393692011-10-10T11:13:00.000-04:002011-10-10T11:13:58.776-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- 30</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">29.</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'இப்பிடி ஒரு நெனைப்பும் வரமாட்டேங்குதேன்னு பொலம்பினதும் லேசாக் கோவம் வருது அருணகிரியாருக்கு' எனத் தொடர்ந்தான் மயிலை மன்னார். </span><br /><br /><span style="color: blue;">'எதுக்குக் கோபம் வரணும்? கொஞ்சம் விளக்கமா சொல்லேன் மன்னார்' என்றேன் நான். </span><br /><br /><span style="color: blue;">'சொல்றேன், சொல்றேன்! அதுக்கு முன்னே நீ பாட்டைப் படி' என்றான். </span><br /><br /><span style="background-color: white; color: #990000;"><strong>29.</strong></span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;"><strong>இல்லே யெனுமா யையிலிட் டனைநீ </strong></span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;"><strong>பொல்லே னறியா மைபொறுத் திலையே </strong></span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;"><strong>மல்லே புரிபன் னிருவா குவிலென் </strong></span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;"><strong>சொல்லே புனையுஞ் சுடர்வே லவனே </strong></span><br /><span style="background-color: white;"><br /><span style="color: #990000;"></span></span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;">இல்லே எனும் மாயையில் இட்டனை நீ </span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;">பொல்லேன் அறியாமை பொறுத்திலையே </span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;">மல்லே புரி பன்னிரு வாகுவில் என் </span><br /><span style="background-color: white; color: #990000;">சொல்லே புனையும் சுடர் வேலவனே. </span><br /><br /><span style="color: blue;">ம், ... இப்ப சொல்லு. ஏன் கோபம் வருது அருணையாருக்கு? என்றேன் ஆவலுடன்! </span><br /><br /><span style="color: blue;">"நீயே நெனைச்சுப் பாரு. ஒரு நல்ல அனுபவத்தைக் காமிச்சாரு கந்தன். இப்பபாட்டைப் பத்திச் சொல்லலாம்னா, சுத்தமா ஒரு நெனைப்பும் வரமாட்டேங்குது. இதுக்கு இன்னா காரணம்னு யோசிக்கறாரு. நெனைப்பு, மறப்பு, நல்லது, கெட்டது, மெய்யி, பொய்யின்னு பலானாது பலானதுல்லாம் ஒரு நாடகம் போல நெறைஞ்சு கெடக்கற இந்த வாள்[-ழ்]க்கையுல சிக்கிக்கிட்டு க்கீறதாலதானே, இப்பிடியில்லாம் எனக்கு நடக்குதுன்னு புரியுது அவுருக்கு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">இத்தப் பண்ணினது ஆருன்னா ... தோ.... மாருல மாலையைப் போட்டுக்கினு சிரிச்சுக்கினு க்கீறானே.... இந்த முருகந்தான்னு தெரிய வருது! </span><br /><br /><span style="color: blue;">பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு, கள்ளமா சிரிக்கறான் பாருன்னு ஒரு கோவம் வருது! அதே கோவத்துல இந்தப் பாட்டு வருது!' என்றான் மன்னார்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">'இல்லே எனும் மாயையில் இட்டனை நீ பொல்லேன் அறியாமை பொறுத்திலையே' </span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">இந்த 'இல்'லுன்ற வார்த்தையை ரெண்டு விதமாப் பாக்கலாம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">இல்லை'ன்ற பொய்யான வாள்[ழ்]க்கைன்னு சொல்லலாம். இப்பிடி ஒரு மாயையுல என்னிய தூக்கிக் கடாசிட்டியே முருகா! சரி, பண்ணினதுதான் பண்ணினே, அதியும் நீதானே செஞ்சே...... அப்ப, நான் பண்ற அயு[ழு]ம்புக்குல்லாம் நீதானே காரணம்! பின்ன, எதுக்காவ என்னியத் தண்டிக்கறே முருகா? இது இன்னா நாயம்? நாந்தான் அறியாதவன்னு தெரியுமில்ல? அத்தக் கொஞ்சங்கூட நெனைப்புல வைச்சுக்காம, இன்னாமோ அல்லாமே நாந்தான் செஞ்சேன்றமாரி, எனக்கு தண்டனை குடுக்கறியே முருகா!'ன்னு சொல்றதா வைச்சுக்கலாம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">இன்னோரு வாட்டி அந்த 'இல்'லைப் பாத்தின்னா, வீடு, பொண்ஜாதின்னும் ஒரு அர்த்தம் வரும். நாம்பாட்டுக்கு சும்மா 'தேமே'ன்னு கெடந்தவனைப் பிடிச்சு இட்டாந்து இப்பிடி ஒரு மாயாவலையுல சிக்கவைச்சுட்டு, இப்ப அதுல நான் ஏதோ அறியாம பண்ற தப்புங்களுக்கெல்லாம் என்னிய கோவிச்சுக்கறியே, பொறுத்துக்க மாட்டேன்றியே முருகா'ன்னு கேக்கறமாரியும் புரிஞ்சுக்கலாம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">அதான் இவரோட சொல் விளையாட்டோட மகிமை! இப்ப அடுத்த வரிக்கும் இதுக்கும் இன்னா சம்பந்தம்னு பாப்பமா? </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">" மல்லே புரி பன்னிரு வாகுவில் என் சொல்லே புனையும் சுடர் வேலவனே"</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">இதுல இன்னா சொல்லிருக்காரு? </span><br /><br /><span style="color: blue;">சும்மா மல்யுத்தத்துக்குப் போற ஆளோடதுமாரி க்கீற ஒன்னோட பன்னண்டு தோளுலியும் என்னோட இந்தப் பாட்டுக்களை வைச்சுப் பண்ணின பாமாலையை போட்டுகிட்டு அள[ழ]கு பாக்கற ஜோதிமாரி ஜொலிக்கற வேலவனேன்னு சொல்றாரு! </span><br /><br /><span style="color: blue;">இது எப்பிடி மேலே சொன்னதோட பொருந்தும்னு யோசி!' என்று நிறுத்தினான். </span><br /><br /><span style="color: blue;">'இது தனக்கில்லை; இவனுக்கு வைச்ச பரிட்சைதான்'என்னும் சந்தோஷத்துடன், நாயரும், சாஸ்திரிகளும் என் முகத்தை ஒரு பார்வை பார்த்தார்கள்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அவர்களது எண்ணத்தைச் சிறிதும் பொய்யாக்க விரும்பாத நான், சட்டென்று, 'அதுல்லாம் தெரிந்தால் நான் ஏன் உன்னைத் தொந்தரவு பண்ணப்போறேன் மன்னார்!' எனப் பரிதாபமாகச் சொன்னேன்! </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒரு பெரிய சிரிப்பலை அங்கே எழுந்தது! </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆதரவுடன் என் தோளைத் தட்டிக் கொடுத்தபடி மன்னார் தொடர்ந்தான். </span><br /><span style="color: blue;">'மேலாக்கப் பார்த்தா, இது வெறும் ஒரு அலங்கார வார்த்தையாத்தான் தெரியும். </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டிக்கு , இது ஏதோ வரியை ரொப்பறதுக்காவப் போட்டதில்லை. இதுக்குள்ளாரையும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கு. </span><br /><span style="color: blue;">எனக்குத் தெரிஞ்சத சொல்றேன். இது இப்பிடித்தான்னு சொல்லலை. ஆனா, இப்பிடியும் பாக்கலாம்னுதான்....... கேளு' </span><br /><br /><span style="color: blue;">'முருகா! ஒன்னோட தோளைப் பாத்தியா? மல்லுச்சண்டை, குஸ்தியுல ஜெயிக்கற பெரிய வீரன்மாரி சும்மா 'திண்'ணுனு க்கீது! ஒனக்கு எத்தினி மாலை போட்டாலும் அது தாங்கும்போல! </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஒன்னோட அருளால, ... நீ கொடுத்த வரத்தால... நீ அடியெடுத்துக் கொடுத்துத்தான் நான் இத்தினி பாட்டுங்களை ஒம்மேல பாடித் தள்ளிக்கினு க்கீறேன். அல்லாமே நீ குடுத்த பெருமை! அத்த வைச்சுக்கினு நானும் இன்னான்னாமோ பாடறேன். அதுல்லாம் சரியா, தப்பான்னு கூடப் பாக்காம, நான் பாடுற பாட்டுங்களையெல்லாம், இன்னாமோ பெரிய மாலைங்கமாரி நீ சந்தோசமா வாங்கிக்கினு, அல்லாத்தியுமே ஒன்னோட இந்தக் கட்டுமஸ்த்தான தோளுங்க...... ஒண்ணா, ரெண்டா, பன்னண்டு தோளுங்க... மேல சிரிச்சுக்கினே வாங்கிப் போட்டுக்கறே! குத்தம், கொறை எதுவுமே பாக்காம! </span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்பிடிப் பண்ணற நீ, ஏம்ப்பா இதும்மாரி இந்த மாயையுல என்னை நீயே சிக்கவைச்சு, அதுல நான் பண்ணற குத்தத்துக்காவ, தண்டனையும் குடுக்கறே! ? இது நாயமாப் படுதா ஒனக்கு? ஞானவேலைக் கையுல 'ஜம்'முன்னு வைச்சுக்கினுக்கீறியே,' ன்னு செல்லமா ஒரு சண்டை போடறாரோன்னு படுது' எனச் சொல்லிச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்! </span><br /><br /><span style="color: blue;">சற்று முன்னர் சிரித்த அனைவரும் மௌனமாகி, இதன் பொருளை உணர்ந்ததுபோல், தலை கவிழ்த்து, 'ஓம் சரவணபவ' என முணுமுணுக்கத் தொடங்கினர்!</span><br /><span style="color: blue;">**************</span><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">[தொடரும்]</span><br /><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-5193126977338839369?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-71506857110222301602011-09-29T13:46:00.000-04:002011-09-29T13:46:14.454-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- 29</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">28.</span></strong><br /><br /><br /><span style="color: #274e13;">'எளிமையாப் பாடிகிட்டே வந்தவருக்கு திடீருன்னு ஒரு நெனைப்பு வந்திருது.</span><br /><span style="color: #274e13;">'இன்னாடா, இன்னாமோ குடுத்தாரு, குடுத்தாருன்னு சொல்லிக்கினே வரோமே, அத்த இப்ப வெலாவாரியா சொல்லிறணும்னு முடிவு பண்ணிட்டு, அது இன்னான்னு நெனைச்சுப் பாக்கறாரு. </span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">முருகனைப் பாத்தது நெனைப்பிருக்கு! </span><br /><span style="color: #274e13;">அவுரு கையில தாங்கிப் பிடிச்சது நெனைப்புல வருது!</span><br /><span style="color: #274e13;">இன்னாமோ சொன்னாரேன்னு ஒரு நெனைப்பு க்கீது!</span><br /><span style="color: #274e13;">அதுக்கப்புறமா?????.........</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">ரொம்பவே யோசனை பண்ணிப் பாக்கறாரு!</span><br /><span style="color: #274e13;">இன்னாமோ நடந்திச்சேன்னு புரியுது!</span><br /><span style="color: #274e13;">அது இன்னான்னு சொல்லத் தெரியல!</span><br /><span style="color: #274e13;">அதான் இந்தப் பாட்டு!</span><br /><span style="color: #274e13;">எங்கே படி கேக்கலாம்' என்றான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: #274e13;">நான் படிக்க, மன்னார் பதம் பிரித்துச் சொன்னான்!</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">ஆனா வமுதே யயில்வே லரசே</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">ஞானா கரனே நவிலத் தகுமோ</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">யானா கியவென் னைவிழுங் கிவெறுந்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">தானாய் நிலைநின் றதுதற் பரமே. </span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">ஆனா அமுதே அயில்வேல் அரசே</span><br /><span style="color: #990000;">ஞானாகரனே நவிலத் தகுமோ</span><br /><span style="color: #990000;">யானாகிய என்னை விழுங்கி வெறும்</span><br /><span style="color: #990000;">தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே .</span><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>"ஆனா அமுதே அயில்வேல் அரசே ஞானாகரனே நவிலத் தகுமோ</strong>"</span><br /><br /><span style="color: purple;">நேத்து ஒரு வூட்டுக்கு விருந்து சாப்பிடப் போயிருந்தேன்! </span><br /><span style="color: purple;">நல்ல சாப்பாடு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">எல்லா அயிட்டமுமே ரொம்ப நல்லாயிருந்தாக்கூட, அந்தப் பால் பாயாசம் க்கீதே, அத்தச் சொல்லவே முடியாது!</span><br /><span style="color: purple;">அவ்ளோ ருசியா இருந்திச்சு! </span><br /><span style="color: purple;">ரெண்டு டம்ளர் குடிச்சுட்டேன்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அப்பவும் ஆசை விடலை!</span><br /><span style="color: purple;">அத்தப் புரிஞ்சுகிட்ட அந்த வூட்டுக்க்காரம்மா 'அண்ணே! இன்னும் ஒரு கப்பு தரட்டுமா'ன்னாங்க!</span><br /><span style="color: purple;">நான் பதிலே பேசாம டம்ளரை நீட்ட, மேல ரெண்டு கரண்டி ஊத்தினாங்க!</span><br /><span style="color: purple;">அப்பறம், இன்னும் ரெண்டு கரண்டி!</span><br /><span style="color: purple;">அவங்க ஊத்த ஊத்த, நானும் வேணான்னே சொல்லாம குடிச்சுக்கினே இருந்தேன்!</span><br /><span style="color: purple;">எப்பிடி குடிச்சேன்னு இப்ப நெனைச்சுப் பார்த்தா, இப்ப அத எப்பிடி சொல்றதுன்னே தெரியலை!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்ப எதுக்கு சம்மந்தமேயில்லாம இத்தச் சொல்றானேன்னுதானே நெனைக்கறே?</span><br /><span style="color: purple;">அதான் இந்த 'ஆனா'!!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">மேல மேல போதும்ன்னே சொல்லாம இருக்கறதுக்குப் பேருதான் 'ஆனா'.</span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடியாப்பட்ட அமுதத்தை தர்றவனேன்னு முருகனைக் கூப்பிடறாரு</span><br /><span style="color: purple;"><strong>ஆனா அமுதே</strong>ன்னு! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அயில்னா கூர்ப்புன்னு முன்னாடியே சொல்லியிருக்கேன்!</span><br /><span style="color: purple;">கூரான வேலைக் கையுல வைச்சுக்கினு க்கீற என்ராசாவேன்னு கொஞ்சறாரு! அதான் <strong>'அயில்வேல் அரசே'</strong>!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;"><strong>'ஞான ஆகரனே'</strong>ன்னா ஞானத்த உண்டுபண்றவன்னு அர்த்தம்!</span><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>'ஆகரன்'</strong>னா பொறக்க வைக்கறவன்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">இப்ப இந்த மூணையும் கொஞ்சம் சேர்த்துப் பாப்போமா!</span><br /><br /><span style="color: purple;">வேலு ஞானத்தோட அடையாளம்!</span><br /><span style="color: purple;">அந்த ஞானம் பொறக்கற வேலு முருகன் கையுல ! </span><br /><span style="color: purple;">அந்த வேலு ரொம்பவே கூர்ப்பா க்கீது!</span><br /><span style="color: purple;">அதாவுது, கூர்மையான ஞானம் இவுரு கையுல!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அந்தக் கையால ஒரு அமுதத்தைத் தராரு அருணகிரியாருக்கு!</span><br /><span style="color: purple;">அது அமுதம் மாரி க்கீதாம்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி ஒரு அமுதத்தைக் குடுக்கறப்ப, அதைக் குடிக்கறாரு அருணையாரு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">போதும்னே இவுருக்கும் சொல்லத் தெரியல.</span><br /><span style="color: purple;">அவரும் குடுக்கறத நிறுத்தவேயில்லை!</span><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>ஞானாகரனே அயில்வேல் அரசே ஆனா அமுதே</strong> சொல்றது இதைத்தான்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்பிடி அவுரு குடுத்த ஞானத்தை இன்னான்னு சொல்லச் சொன்னா, இவரால சுத்தமா முடியலை!</span><br /><br /><span style="color: purple;">'நான் எப்பிடிப்பா இத்தச் சொல்றதுன்னு முருகன்கிட்ட பொலம்பறாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><strong>நவிலத் தகுமோ</strong>ன்னு கதற்ராரு!</span><br /><span style="color: purple;">அதைத்தான் அடுத்த ரெண்டு வரியுல சொல்றாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>"யானாகிய என்னை விழுங்கி வெறும் தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே </strong>."</span><br /><br /><span style="color: purple;">இதப் பத்திச் சொல்றதுக்கு முன்னாடி, ஒண்ணு நான் கண்டிப்பா சொல்லியே ஆவணும்!</span><br /><span style="color: purple;">போன பாட்டுல சொன்னேனே, அந்தக் கொணந்தான் இந்தப் பாட்டுலியும் வருது.... இன்னொரு விதமா! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எனக்குக் கிடைச்ச மாதிரியே எல்லாருக்கும் கிடைக்கணும்னு பாடினாருன்னு சொன்னேனே.. அதையே, இப்ப, இன்னொருமாரி,</span><br /><span style="color: purple;">தனக்குக் கிடைச்சதை நாம இவங்களுக்கு சொல்லலாமேன்னு நெனைக்கறாரு. ஆனா, முடியலை ! இன்னாமோ நடந்திச்சுன்னு புரியுது! </span><br /><span style="color: purple;">அதச் சொல்ல முடியல!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்த இடத்துலதான் நாம ஒண்ணைப் புரிஞ்சுக்கணும்!</span><br /><span style="color: purple;">எதுக்காவ, அவரு இப்பிடிப் பொலம்பணும்?</span><br /><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி இன்னாத்த இவரு அனுபவிச்சாரு? அது இன்னான்னு சொல்ல முடியலியேன்னு கூட சொல்றாரே? ன்னு நம்மளையெல்லாம் ஒரு செகண்டு நெனைக்கவைச்சு, அது இன்னாவாத்தான் இருக்கும்னு நம்மளோட ஆசையையும் தூண்டிவிடறதுக்காவத்தான் அருணையாரு இப்பிடில்லாம் சொல்றாருன்றதப் புரிஞ்சுக்கோ! </span><br /><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி நம்ம ஆசையைத் தூண்டறமாரி இன்னாதான் சொல்றாரு?</span><br /><br /><strong><span style="color: blue;">"யானாகிய என்னை விழுங்கி வெறும் தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே ."</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">மனுஷனாப் பொறந்த அன்னைக்கே நம்மளையெல்லாம் வந்து பிடிச்சுக்கற சனியன் இந்த 'நானுன்ற' ஆணவம்! மொளைச்சு மூணு நாளுகூட ஆயிருக்காது ஒரு கொள[ழ]ந்தைக்கு! அதுக்குள்ளாறயே 'இதான் என்னோட அம்மா'ன்னு ஒரு நெனைப்பு எங்கேருந்தோ வந்து</span><br /><span style="color: purple;">ஒட்டிக்கிரும் அதுக்கு! அவளைத் தவர, வேற ஆராச்சும் வந்து தொடட்டும்.... இன்னாமோ தன்னோட சொத்தே பறிபோனமாரி, 'வீல்,வீலு'ன்னு அலறித் தீத்திரும்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அப்பத் தொடங்கின இந்த 'நானு'ன்ற ஆணவம் மேல மேல வளர்ந்துக்கினே போவும்! கொறையவே கொறையாது!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்த 'என்னோடது'ன்ற ஆணவம் இருக்கற வரைக்கும் ஆண்டவனைப் பாக்க்கறதுன்றது கொஞ்சங்கூட நடக்கவே நடக்காதுன்னு அன்னைலேர்ந்து இன்னிக்குவரைக்கும் எத்தினியோ பேருங்க... பெரிய பெரிய மகானுங்கள்லாம் சொன்னாலும், இதைப் பத்திக் கவலைப் படறவங்க ரொம்பவே கம்மின்னுதான் சொல்லணும்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">இதைப் பத்தித்தான் இந்த வரி சொல்ல வருது.</span><br /><br /><span style="color: purple;">அதும் மூலமா தனக்கு இன்னா ஆச்சுன்றதையும் நமக்கெல்லாம் ஒரு கோடி காட்டி, இதைப் பத்தி நமக்குள்ளியும் ஒரு ஆசையைத் தூண்டறமாரி ஒரு கருணை பண்னியிருக்காருன்னுதான் சொல்லணும்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">இன்னான்னமோ தப்புல்லாம் பண்ணி, இந்த ஆணவத்தால தறிகெட்டு அலைஞ்சப்பக் கூட, தனக்கு இந்த கந்தன் பண்னின கருணையைச் சொல்லிக் கலங்கற வரியாத்தான் இதை நான் பாக்கறேன்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இந்த சாமிங்களுக்கே பொதுவா ஒரு கொணம் இருக்குன்னு பெரியவங்க சொல்லுவாங்க!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அது இன்னான்னா, தப்பு பண்றவங்களைத் தீர்த்துக் கட்டறதுதான் அது!</span><br /><span style="color: purple;">சிவன், பெருமாளு, துர்க்கைன்னு அல்லா சாமியும் பண்ணினதைப் பார்த்தியானா, நான் இன்னா சொல்ல வரேன்னு ஒனக்குப் புரியும்! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஆனா, முருகனோட வளி[ழி] எப்பவுமே தனி... வளி[ழி]!</span><br /><br /><span style="color: purple;">ஒங்கிட்ட ஒரு தப்பு இருக்குன்றதுக்காவ ஒன்னைத் தண்டிக்க மாட்டாரு!</span><br /><span style="color: purple;">ஒங்கிட்ட இன்னா தப்பு, குத்தம், கொறை இருக்கோ, அத்த மட்டும் தீர்த்துக் கட்டிட்டு, ஒன்னியத் திருத்தி, தன்னோடயே வைச்சுக்கிருவாரு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">பிரம்மா, சூரன், இந்திரன், ஔவையாருன்னு இப்பிடி ஆரை வோணும்னாலும் பாரு.. இப்பிடித்தான் பண்ணியிருப்பாரு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">தனக்கும் அப்பிடித்தான் பண்னினாருன்னு இவுருக்கு ஒரே பூரிப்பு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி இன்னா பண்ணினாரு?</span><br /><span style="color: purple;">ஆணவத்தால அலைஞ்சு திரிஞ்ச அருணகிரியைத் தன்னோட கையுலியே வாங்கிக்கினு, அவருகிட்ட இருந்த அந்த 'யான்' அப்பிடீன்ற கொணத்தை 'லபக்'கினு முளு[ழு]ங்கிட்டாரு முருகன்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இந்த எடத்துல அருமையான ஒரு சொல்லைப் போட்டிருக்காரு அருணையாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><strong>'விழுங்கி'</strong>ன்னு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்ப ஒரு ஜிலேபி க்கீது!</span><br /><span style="color: purple;">அத்தக் கையுல வைச்சுக்கினு க்கீற நீ! பாக்கறே! சுருள்சுருளா பாக்கறதுக்கே அள[ழ]கா செவப்பா க்கீது! நாக்குல வைச்சு லேசா ருசி பாக்கறே. அந்த ஜீராவும், அந்த மணமும் அப்பிடியே நாக்குல எச்சி ஊறவைக்குது. கொஞ்சமாக் கடிக்கறே! இனிப்பு அடிநாக்கு வரைக்கும் போயித் தாக்குது! வேக வேகமா அதைக் கடிச்சுத் துண்றே! மொத்தமா முளு[ழு]ங்கிட்டே அந்த ஜிலேபியை இப்ப! </span><br /><br /><span style="color: purple;">அதுக்கப்பறம்??? இன்னா ஆச்சு அதுக்கு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இத்தினி நேரமா நீ அனுபவிச்ச அத்தினியும் காலி! </span><br /><br /><span style="color: purple;">நல்லா இருந்திச்சுன்னுதான் சொல்லமுடியுமே தவர, வேற ஒண்ணுமே இப்ப ஒன்னால சொல்ல முடியாது!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அந்த நெலைமையுலத்தான் க்கீறாரு அருணகிரியும்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இவர்கிட்ட இருந்த அந்த 'யான்' இப்ப காணோம்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">முருகன் அத்த எடுத்து முளு[ழு]ங்கிட்டாரு!</span><br /><span style="color: purple;">இப்ப தான் ஆருன்னே அருணகிரியாருக்குத் தெரியலை!</span><br /><span style="color: purple;">அதே சமயம் அத்த எப்பிடிச் சொல்றதுன்னும் சொல்ல முடியலை!</span><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>யான்</strong> இப்ப <strong>தான்</strong> ஆயிருச்சு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அந்த தான் ஆருன்னா எப்பவுமே நெலைச்சு நிக்கற அனுபவந்தான் 'அந்தத் 'தற்பரம்'.</span><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>'தற்பரம்'</strong>னா தனக்கும் மேலே க்கீற ஒரு பெரிய பொருளு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அது எப்பிடி இருக்கும்... அந்த அனுபவம் எப்பிடி இருக்கும்ன்றத என்னால சொல்லவே முடியலியே முருகா!ன்னு இந்தப் பாட்டுல சொல்றாரு அந்தப் பெரியவரு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">ஒரு சாதாரண ஜிலேபியப் பத்தின அனுபவமே இப்பிடி இருக்கும்னா, நமக்கெல்லாம் மேலான ஒரு பெரிய தெய்வம்.... அந்த முருகன்....நமக்குள்ளியே வந்து குந்திக்கினா அது எப்பிடி இருக்கும்ன்றதை நமக்குள்ள புகுத்தி, இதைப் பத்தி நம்மளையெல்லாம் இன்னும் தீவிரமா ஈடுபடச் செய்யறதுக்குன்னே இதையெல்லாம் இங்க சொல்றாரு அருணகிரியாரு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">இதான் கந்தன் கருணையோட தனிப் பெருமை!</span><br /><br /><span style="color: purple;">கந்தன் மட்டுமில்ல, அவர் மேல பக்தி பண்றவங்களுக்குங்கூட இந்தக் கருணை தானா வரச் செஞ்சிருவாரு முருகன்! </span><br /><br /><span style="color: purple;">ஆனாக்காண்டிக்கு, இப்ப சாப்ட்டது ஜிலேபிதான்னு மட்டும் தெரியறமாரி, தனக்கு வந்தது ஞானம்னு மட்டும் இவருக்குத் தெரியுது! அதுனாலத்தான், <strong>'கூர்வேல் போலக்கீற ஆனா அமுது கொடுத்த ஞானாகரனே'</strong>ன்னு மொதல்ல சொல்லி ஆரம்பிச்சாரு அந்தக் கருணையாறு....அருணையாரு! '</span><br /><span style="color: purple;">என ஒரே மூச்சில் சொல்லி முடித்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #38761d;"><strong>'ஓம் சரவண பவ'</strong> எனும் மந்திர ஒலி நாயரிடமிருந்து தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தது!</span><br /><span style="color: #38761d;">********************</span><br /><span style="color: #38761d;">[தொடரும்]</span><br /><br />வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-7150685711022230160?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-63733738616192958602011-09-23T14:58:00.000-04:002011-09-23T14:58:58.825-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- 28</span></strong><br /><strong><span style="color: red;">27.</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">"போன பாட்டுக்குச் சொன்னமாரி பெருசா சொல்லாமலியே, இப்ப வர்ற பாட்டு ரொம்பவே ஈஸியாப் புரிஞ்சிறும்! சும்மாப் படிச்சாலே புரியறமாரி அருணகிரியாரு எளு[ழு]தியிருக்காரு. படிப்பா, கேக்கலாம்' என்றான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவன் சொன்னதுபோலவே பாடல் எளிமையாகத்தான் இருந்தது.</span><br /><br /><span style="color: #274e13;"><strong>மின்னே நிகர்வாழ் வைவிரும் பியயான்</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>என்னே விதியின் பயனிங் கிதுவோ</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>பொன்னே மணியே பொருளே யருளே</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>மன்னே மயிலே றியவா னவனே.</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">மின்னே நிகர் வாழ்வை விரும்பிய யான்</span><br /><span style="color: #274e13;">என்னே விதியின் பயன் இங்கு இதுவோ</span><br /><span style="color: #274e13;">பொன்னே மணியே பொருளே அருளே</span><br /><span style="color: #274e13;">மன்னே மயிலேறிய வானவனே.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"மின்னே நிகர் வாழ்வை விரும்பிய யான் என்னே விதியின் பயன் இங்கு இதுவோ?"</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">இதுக்கு இன்னா புதுசாச் சொல்லப்போறான் இவன்னுதானே பாக்கறே! பெருசா ஒண்ணுமில்லை.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">போனபாட்டுல 'நீ கொஞ்சங்கூட என்னியப் பத்தி நெனைக்கமாட்டேன்றியே முருகா'ன்னு சொன்னவருக்கு இன்னொரு நெனைப்பு வருது! இந்த சென்மம் சீக்கிரமே முடிஞ்சிறப் போவுதே! அதுக்குள்ளார முருகன் வரணுமேன்னு பதைக்கறாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஒரு மின்னல்மாரி ஒரு செகண்டுல பளிச்சின்னு வெட்டி, மறைஞ்சிறப்போற இந்த வாள்[ழ்]க்கை மேல ஆசைப்பட்டேனேன்னு பொலம்பறாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">மின்னலைப் பாத்திருக்கேல்ல? ஒரு செகண்டுகூட இருக்காது. ஆனா, அதுக்குள்ளாரவே கண்ணைப் பறிக்கறமாரி வெளிச்சமா இருக்கும்! வந்த வேகத்துலியே முடிஞ்சும் போயிறும்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஆனாக்க, அதுக்குள்ளதான் இன்னா ஆட்டமில்லாம் போடறோம்! இது தான் சதம்னு நம்பிக்கினு, இதும்மேல ஆசைப்பட்டு, இதும் பின்னாடியே சுத்தினேனே! ன்னு தன்னோட தலைவிதியை நொந்து 'நூடுல்ஸ்' ஆறாரு! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அப்பத்தான் ஒரு உண்மை இவருக்குப் புரியவருது!</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">"பொன்னே மணியே பொருளே அருளே மன்னே மயிலேறிய வானவனே."</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">நெசமான பொன்னு, மெய்யான மணி, உண்மையான பொருளுல்லாமே 'தோ! மயிலுமேல 'ஜம்'முன்னு குந்திக்கினு ஒரு ராசா மாரி வராரே இந்த முருகந்தான் மெய்யின்னு 'பொட்'டுல அடிச்சமாரி வெளங்குது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இந்த ராசாவோட அருளு இருந்தாப்போறுமே. அத்த சீக்கிரமே எனக்குக் குடுக்கமாட்டியான்னு கேக்கறாரு அருணையாரு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதுனால, இந்தக் கடைசி ரெண்டு வரியை இப்பிடிப் படிக்கணும்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">'பொன்னே மணியே பொருளே மன்னே மயிலேறிய வானவனே,.....அருளே'</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">அதாவுது, எனக்கு அருள் பண்ணே'ன்னு அவர் கேக்கறதுபோல' என்றான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'ஆமாண்டாப்பா! இதைத் <strong>தமிழ் இலக்கணத்துல 'வியங்கோள்வினை, ஏவல்வினையா' வர்றது</strong>ன்னு சொல்லுவா! அதாவது ஆச்சரியமாச் சொல்ற ஒரு வார்த்தையை அப்படியே ஒருத்தரைப் பார்த்துச் சொல்றமாதிரி! இப்ப ரொம்ப அழகா ஒருத்தர் இருக்கார்னா, அந்த சந்தோஷத்துல 'அழகே'ன்னு அவாளையே கூப்டறோமோன்னோ! அதுமாதிரி' எனச் சொன்னார். சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'சேட்டன் பறயாதது ஐயர் பறஞ்சு!' எனச் சிரித்தான் நாயர்! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">*************</span><br /><span style="color: purple;">[தொடரும்]</span><br /><br /><br /><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-6373373861619295860?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-88326041440680904932011-09-16T12:08:00.000-04:002011-09-16T12:08:09.084-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="background-color: white; color: red;">"மயிலை மன்னாரின் கந்தரநுபூதி விளக்கம்" -- 27</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">26.</span></strong><br /><br /><span style="color: blue; font-size: xx-small;">[சற்று நீளமான இந்தப் பதிவை, ஒருமுறைக்கு இருமுறையாகப் படிக்குமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.]</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">நாயர் கடையில் அவனது ஸ்பெஷல் மசால் வடையையும், ஒரு கப் டீயையும் குடித்துவிட்டு அவசர அவசரமாகத் திரும்பி வரவும், மயிலை மன்னார் சாம்பு சாஸ்திரிகளின் வீட்டு வாசலில் வந்து இறங்கவும் சரியாக இருந்தது!</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">என்னைப் பார்த்து சிநேகமாகச் சிரித்தவன் நேராக அடுத்த பாடலைப் படிக்கச் சொன்னான்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">ஆதா ரமிலே னருளைப் பெறவே</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">நீதா னொருசற் றுநினைந் திலையே</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">வேதா கமஞா னவிநோ தமனா</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">தீதா சுரலோ கசிகா மணியே!</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;">என நான் படித்து அதைப் பிரித்தும் சொல்லிக் காட்டினேன்.... அதிகக் கடினமாக இல்லையென்பதால்!</span><br /><br /><span style="color: #990000;">ஆதாரம் இலேன் அருளைப் பெறவே</span><br /><span style="color: #990000;">நீதான் ஒரு சற்றும் நினைந்திலையே</span><br /><span style="color: #990000;">வேதாகம ஞான விநோதா மனா</span><br /><span style="color: #990000;">தீதா சுரலோக சிகாமணியே!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">என்னை ஒருவித இரக்கத்துடன் பார்த்துவிட்டு, 'இதுக்குத்தான் அவசரப்படக் கூடாதுன்றது! அப்பிடிப் பிரிக்கக் கூடாது இத்த! மொத ரெண்டு வரியும் சரிதான். அதுல ஒண்ணும் கஷ்டமில்ல! அடுத்த ரெண்டு வரியையும் வேற விதமாப் பிரிக்கணும் எனச் சொல்லிவிட்டு, முழுப்பாடலையும் பிரித்துச் சொன்னான்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">ஆதாரம் இலேன் அருளைப் பெறவே</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">நீதான் ஒரு சற்றும் நினைந்திலையே</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">வேதாகம ஞான விநோத மன</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">அதீதா சுரலோக சிகாமணியே!</span></strong><br /><br /><span style="color: #274e13;">'ஞான விநோதா மனா தீதா' இல்ல! 'ஞான விநோத மன....அதீதா' அது' எனத் திருத்தினான்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">சாஸ்திரிகள் முகத்தில் ஒரு புன்னகை மலர்ந்தது போல எனக்குப் பட்டது! அவரைப் பார்த்தேன். ஆனால், அவர் முகம் சலனமில்லாமல் இருந்தது!</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">'சரி, அது கெடக்கட்டும் இப்ப நல்லாக் கவனமா நான் சொல்றதை கேட்டுக்கோ! ஒரு பெரிய உண்மை இந்தப் பாட்டுல வரப் போவுது! அது இன்னான்றத அப்பாலிக்கா சொல்றேன். இப்ப மொதல்ல இந்த மொத ரெண்டு வரியும் ஒனக்கு எப்பிடிப் புரியுதுன்னு சொல்லு' என என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தான்.</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">ஒன்றும் புரியாமல், அந்த வரிகளை மீண்டும் ஒரு முறை படித்தேன்!</span><br /><br /><strong><span style="background-color: white; color: #990000;">"ஆதாரம் இலேன் அருளைப் பெறவே நீதான் ஒரு சற்றும் நினைந்திலையே"</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">உன்னுடைய அருளைப் பெறுவதற்கான எந்த விதமான ஆதாரமும் என்னிடம் கிடையாது! அதனால்தானோ என்னவோ, நீ கூட அதைப் பற்றிக் கொஞ்சம் கூட நினப்பதும் இல்லை' எனப் படுகிறது' என்றேன்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'நீ சொல்றது சரிதான்! ஆனா, இதை வேற எப்பிடிப் பார்க்கலாம்' என என்னைச் சீண்டியபடியே நாயரைப் பார்த்தான்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">கொஞ்ச நேரம் யோசித்த நாயர், ' சேட்டன் பறஞ்சது சரியாயிட்டு உண்டு. பக்ஷே, இன்னொரு விதமாயிட்டும் பறயலாம்' என்றான்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'சொல்லு' என்பது போலப் பார்த்தான் மன்னார். </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'அனுபூதி கிட்டிட்ட பின்னேதானே ஈ பாட்டு அருணகிரி பாடின்னு? பின்னே எந்தா இப்பிடி பறயின்னு?' என்றான் நாயர்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'சபாஷ்!' என்றார் சாஸ்திரிகள்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">மன்னர் முகமும் நன்றாக மலர்ந்தது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'பாயிண்ட்டைப் பிடிச்சிட்டே நாயர்! ' என்றான் .</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">'நாயர் சொல்றதுதான் கரீட்டு! இந்தப் பாட்டைப் பாடறப்ப, அருணகிரியாருக்கு ஏற்கெனவே முருகன் அருள் பண்ணிட்டான்! பின்ன, எதுக்காவ அவரு இப்பிடி சொல்லணும்?</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">பொம்பளைப் பித்து பிடிச்சு பொண்ணுங்க பின்னாடி சுத்திக்கினு இருந்தப்பவோ, இல்லாக்காண்டிக்கு, கோபுரத்துலேந்து குதிச்சப்ப முருகன் காப்பாத்தினப்பவோ, இல்ல, வயலூரு, விராலிமலையிலியோ இவுரு இந்தப் பாட்டைப் பாடலை! முருகன் 'சொல்லற; சும்மாயிரு'ன்னு சொல்லிட்டு, அப்பாலிக்கா, 'முத்தைத்தரு'ன்னு சொல்லெடுத்துக் குடுத்தப்ப, அவரு முருகன் மேல திருப்புகள்[ழ்]தான் பாடிக்கினுத் திரிஞ்சாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">முருகனே நேருல வந்து அவருக்கு பிரணவ உபதேசம் பண்ணினதுக்கு அப்பாலதான், அவரு கந்தரநுபூதியும், கந்தரலங்காரமும் பாடினாரு! எல்லாமே கெடைச்சதுக்கு அப்பாலிக்கா, இப்பிடி ஒரு பாட்டைப் பாடினாருன்னா, நம்ப முடியுமா? </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அப்ப ஏன் இப்பிடி சொல்றாரு?</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இங்கதான் கொஞ்சம் யோசிக்கணும்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">தனக்காவப் பாடலை அவுரு! அவுருக்குத்தான் வேணுன்றதுக்கு மேலியே முருகன் வாரி வாரிக் குடுத்துட்டானே! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அப்ப, வேற ஆருக்காவ பாடினாரு இப்பிடி?</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஒனக்கும், எனக்குந்தான்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">புரியிலியா?</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவரோட கருணை மனசு அவரை அப்பிடிப் பாட வைக்குது!</span><br /><span style="color: purple;">தனக்குக் கெடைச்சது அல்லாருக்கும் கெடைக்கணுமேன்னு துடிக்கற துடிப்புல பாடின பாட்டுங்க இதெல்லாம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எனக்குக் கிடைச்சிருச்சுன்றதச் சொல்ற பாட்டா இருந்தா அதோட கொரலே [தொனியே] வேற மாரி இருந்திருக்கும்! 'ஆ! பாருங்கப்பா! முருகன் எனக்கு இன்னாமா அருள் பண்ணியிருக்காருன்னு' ஒரு கெர்வமா வந்திருக்கும் அதெல்லாம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஆனா, அவரோட பாட்டெல்லாத்தியுமே பாத்தியானா, அல்லாமே, ஒன்னையும், என்னியும் போல சாதாரண ஜனங்க பாடினா எப்பிடி இருக்குமோ, அதும்மாரிப் பாடின பாட்டுங்க!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அவருக்குக் கெடைச்சதைப் போல கெடைக்காம, .......ஆனாக்காண்டிக்கு, அதே சமயத்துல, அவுரு பண்னினதுக்கும் மேல, நெறையத் தப்பு பண்ணினவங்களுக்கும் இந்த அனுபூதி கெடைக்கணும்னு நெனைச்ச அவரோட பெரிய மனசுதான், இதும்போலப் பாட்டா வந்திருக்கு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதுனாலத்தான், அருணகிரியாரோட பாட்டுங்களைப் படிக்கறப்பல்லாம், அது தனக்கும் சரியாவே இருக்கறமாரி ஒரு 'ஃபீலிங்' உள்ளுக்குள்ள வரும் ரொம்பப் பேருக்கு! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இதான் அவரோட பாட்டுங்கள்ல க்கீற ஒரு இஸ்பெசல்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இத்தப் புரிஞ்சுக்கினு, இப்பப் படிச்சியானா, ஒனக்கும் நாயர் சொன்னாமாரியே புரியும்'! இதான் நான் சொல்ல வந்தது' என நிறுத்தினான் மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">எங்கள் கண்களிலெல்லாம் கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது!</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">அதைக் கவனியாதவன் போல, மன்னர் தொடர்ந்தான்!</span><br /><br /><span style="color: purple;">'ஆதாரம்'னா ரெண்டு விதமா சொல்லலாம்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சாட்சின்ற பொருளு ஒண்ணு.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஒன்னோட அருளு கெடைக்கறதுக்கான ஒண்ணுமே நான் பண்ணலியே முருகா!ன்னு சொல்றமாரி வரும்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இன்னொண்ணு, பிடிச்சுக்கறதுக்கான ஆதாரம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஒரு கொடி படரணும்னா, அதுக்கு ஆதாரமா ஒரு கொம்பு வோணும்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இல்லேன்னா நாலா பக்கமுமா அந்தக் கொடி இங்கியும், அங்கியுமா அலையும், எதுனாச்சும் ஆதாரம் கெடைக்காதான்னு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதும்மாரி, ஒன்னோட அருளுன்ற ஆதாரம் எனக்குக் கெடைக்கணும்னா, அதுக்கு நீ மனசு வைக்கணும், அத்த வைக்க மாட்டேன்றியே முருகான்னு பொலம்பற மாரியும் புரிஞ்சுக்கலாம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்ப அடுத்த ரெண்டு வரியையும் பாப்பம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதுக்கும், இப்ப சொன்னதுக்கும் இன்னா சம்பந்தமின்னு பாக்கலாமா' எனக் கண் சிமிட்டினான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">ஏதோ இதிலும் பொடி வைத்துச் சொல்லப் போகிறான் என ஆவலுடன் அவன் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்!</span><br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>"வேதாகம ஞான விநோத மன அதீதா சுரலோக சிகாமணியே!"</strong></span><br /><br />மூணு சமாச்சாரம் இதுல வருது! <br /><br /><strong>வேதாகம ஞான விநோத </strong><br /><strong>மன அதீதா </strong><br /><strong>சுரலோக சிகாமணியே!</strong><br /><br /><span style="color: purple;">ஒண்ணொண்ணா பாப்பம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">வினோதன்னா, புதுமை பண்றவன்னு அர்த்தம்! இல்லாட்டி, புதுசு புதுசா வெளையாடறவன்னும் சொல்லலாம்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி இன்னா புதுசா புதுமை பண்ணினாரு முருகன்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அருணகிரிக்கு தன்னைப் பத்தியே நெனைப்பு வருது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எந்த ஒரு காரியத்தையும் பண்ணினா, ஒண்னு அது வேதத்துக்கு சம்மதமா இருக்கணும். இல்லேன்னா, ஆகம விதிங்களுக்கு கட்டுப்பட்டதா இருக்கணும்! அதுவுமில்லேன்னா, ஞான வளி[ழி]யிலியாவுது அதுக்கு ஒரு கட்டளை இருக்கணும்! இந்த மூணுலியும் எதுனாச்சும் ஒண்ணுலியாவுது ஒர்த்தன் பண்ற காரியத்துக்கு ஒப்பு இருக்கணும். இல்லேன்னா அந்தக் காரியம் சரியில்லேன்னு அர்த்தம்! இதான் பெரியவங்க நமக்கெல்லாம் சொல்லியிருக்கறது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இவுரு,... தான் பண்ணின காரியத்தையெல்லாம் ஒண்ணொண்ணா நெனைச்சுப் பாக்கறாரு. </span><br /><span style="color: purple;">தாம் பண்ணின எந்த ஒரு காரியத்துக்கும் மேலே சொன்ன மூணுலியுமே சரின்னு சொல்லிருக்கலைன்னு நல்லாப் புரியுது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஆனாக்காண்டிக்கும், முருகன் இவுருக்கு நேராவே வந்து அருள் பண்ணியிருக்காரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">நெனைச்சுப் பார்க்கறப்பவே இவுருக்கு ஒரே ஆச்சரியமாப் பூடுது! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இது அத்தினிக்கும் மீறின சக்தியா அந்தக் கந்தன் நின்னுக்கினு ஒரு வெளையாட்டா இந்தக் காரியத்தப் பண்ணியிருக்காருன்னு புரியுது! அவரால மட்டுந்தான் இப்பிடிப் பண்ண முடியும்னு புரிய வருது!</span><br /><br /><span style="color: purple;">அதான் <strong>வேத, ஆகம, ஞான விநோத'!!</strong></span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்பிடிப் பண்றதுன்றது பொதுவா நடக்கவே முடியாது. ஆராச்சும் வந்து சொன்னா நம்ம மனசு அத்த ஒத்துக்காது! அடப் போடா! சும்மா கதை வுடாதேன்னு வெரட்டிருவோம்! ஆனாக்க, இப்பிடியாப்பட்ட ஒரு அருளை ரொம்ப 'அசால்ட்டா' பண்ணிட்டுப் போறாரு முருகன்.</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அதத்தான், <strong>'மன அதீதா'</strong> மனசையெல்லாம் கடந்தவனே, மனசுக்கெல்லாம் எட்டாதவனேன்னு சொல்லிக் கும்புடுறாரு அருணகிரியாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்பிடி சொன்னதுமே, இதும்போல, வேற ஆருக்காவுது பண்ணியிருக்காரா நம்ம முருகன்னு கொஞ்சம் நெனைச்சுப் பாக்கறாரு!</span><br /><br /><span style="color: purple;">ஏன்னா, ஒரே ஒரு தபா மட்டுந்தான் நடந்திச்சுன்னா, அத்த ஏதோ லக்கி சான்ஸுன்னு சொல்லிருவோம். அதே, ஒண்ணுக்கும் மேல நடந்திருச்சுன்னா, அப்ப அது அவரோட லீலைன்னு வெளங்குமில்லியா, அதுக்குத்தான்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி நெனைக்கறப்ப, சட்டுன்னு ஒண்ணு ஞாபகத்துக்கு வருது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">தப்பும் மேல தப்பு பண்ணின தேவருங்களுக்கும் இதும்மாரி அருள் பண்ணித்தானே அவங்களையெல்லாம் சூரனோட பிடிலேர்ந்து காப்பாத்தினாரு; அதுனாலத்தானே, இவுருக்கே பட்டங் கட்டி, அவங்கள்லாம் கந்தனோட காலுல விளு[ழு]ந்து கெடக்காங்கன்னு தோணுது! <strong>'சுரலோக சிகாமணியே'</strong>ன்னு கூப்புடுறாரு! தேவலோகத்துக்கே தலைவனா இருந்து அவங்களோட தலையெல்லாம் ஒன்னோட காலடியுல கெடக்கறமாரி நிக்கறவனேன்னு துதிக்கறாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இதும்போல மனசால கூட நெனைக்க முடியாத காரியம்லாம் பண்ற நீ கொஞ்சம் கருணை வைச்சு, என்னையும்.... என்னைப் போல இருக்கறவங்களையும்...... பாருப்பான்னு சொல்ற அருமையான பாட்டு இது! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">கொஞ்சம் சாஸ்தியாத்தான் சொல்லிட்டேன்னு தெரியுது! இருந்தாலும், சொல்லாம இருக்க முடியலே' என ஒரு மழலை போலச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">சாஸ்திரிகள் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தார்! நானும், நாயரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டோம்! என்னையுமறியாமல் என் வாய் பாடலை மீண்டும் ஒருமுறை முணு முணுத்தது.</span><br /><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>ஆதா ரமிலே னருளைப் பெறவே</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>நீதா னொருசற் றுநினைந் திலையே</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>வேதா கமஞா னவிநோத மனா</strong></span><br /><span style="color: #274e13;"><strong>தீதா சுரலோ கசிகா மணியே.</strong></span><br /><br /><span style="color: blue;">'கொஞ்ச நேரம் இந்தப் பாட்டுல சொன்னத நெனைச்சுப் பாரு' எனச் சொல்லிவிட்டு, எழுந்து நின்று சோம்பல் முறித்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அருணகிரிநாதரின் கருணை உள்ளத்தை நினைக்கையில் மனம் கசிந்தது! </span><br /><span style="color: blue;">*************</span><br /><span style="color: blue;">[தொடரும்]</span><br /><br /><br /><strong><span style="color: #073763; font-size: xx-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்!</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-8832604144068090493?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-33576862423089057122011-09-09T12:05:00.000-04:002011-09-09T12:05:13.999-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 26" </span></strong><br /><strong><span style="color: red;">25.</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">லேசாக மழைத் தூறல் பெய்யத் தொடங்கியது! காற்று சில்லென்று வீசியது! மாலை மங்கிய இனிய நேரத்தில் மேலே வானத்தில் ஒரு அழகிய வானவில் தெரிந்தது!</span><br /><span style="color: blue;">மனதையள்ளும் அந்தக் காட்சியில் மனதைப் பறிகொடுத்து அதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.</span><br /><span style="color: blue;">நான் பார்ப்பதைக் கவனித்த மன்னார் லேசாகச் சிரித்தான்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'எவ்ளோ அள[ழ]கா இருக்கில்ல?' என்றான் மெதுவாக.</span><br /><span style="color: blue;">'ஆமாம் மன்னார்! அப்பிடியே பார்த்துகிட்டே இருக்கலாம்போல இருக்கு!' என்றேன் பரவசமாய்.</span><br /><span style="color: blue;">'ஆமாமாம்! நல்லாப் பார்த்துக்க. இல்லேன்னா சீக்கிரமே மறைஞ்சிரும்' என்றான் மன்னார்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">துணுக்குற்று திரும்பினேன் ! அவன் சொல்வதில் ஏதோ பொருள் இருப்பதாக உணர்ந்தேன்.</span><br /><span style="color: blue;">'நீ என்ன சொல்றே மன்னார்?' எனக் குழப்பத்துடன் வினவினேன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'பாக்கறதுக்கு எவ்ளோ அள-ழ]கா இருந்தாக்கூட, இது நெலையானதில்ல. ஒரு மாயம் அவ்ளோதான். இந்த நேரத்துக்கு நல்லா இருக்கு. ஆனா நெலைச்சு நிக்குமோ? நிக்காது! அப்பிடித்தான் நம்மளோட வாள்[ழ்]க்கையும்! இதைப் பத்தித்தான் அடுத்த பாட்டு சொல்லுது! அத்தப் படி;.... கேப்போம்' என்றதும்தான், </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'ஆஹா! வந்த விஷயத்தை மறந்துவிட்டு இப்படி கவனத்தைச் சிதறவிட்டுவிட்டேனே' என ஒரு குற்ற உணர்வுடன் பாடலைப் படித்தேன். </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">மெய்யே யெனவெவ் வினைவாழ் வையுகந்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">தையோ அடியே/னலையத் தகுமோ</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">கையோ அயிலோ கழலோ முழுதுஞ்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">செய்யோய் மயிலே றியசே வகனே . [25]</span></strong><br /><br /><span style="background-color: white; color: blue;">மயிலை மன்னார் அதைப் பதம் பிரித்துச் சொன்னான்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">மெய்யே என வெவ்வினை வாழ்வை உகந்து</span><br /><span style="color: #990000;">ஐயோ அடியேன் அலையத் தகுமோ</span><br /><span style="color: #990000;">கையோ அயிலோ கழலோ முழுதும்</span><br /><span style="color: #990000;">செய்யோய் மயிலேறிய சேவகனே .</span><br /><br /><span style="color: red;"><strong>'மெய்யே என வெவ்வினை வாழ்வை உகந்து ஐயோ அடியேன் அலையத் தகுமோ?'</strong></span><br /><br /><span style="color: blue;">'வானவில்லைப் பார்த்தியான அதுல விதவிதமான கலருங்க இருக்கும். ஒண்ணொண்னும் ஒரு கொணத்தக் காட்டும்! ஒரு நேர்க்கோட்டுலியும் இருக்காது! வில்லு மாரி வளைஞ்சுக் கீறதாலத்தானே அதுக்கே அந்தப் பேரு வந்திச்சு! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஒரு சமயம் பாத்தா ஒரு கலரு தூக்கலாத் தெரியும், இன்னொரு சமயம் வேற ஒரு கலரா இருக்கும்.</span><br /><span style="color: blue;">அதுமாரித்தான் நம்ம வாள்[ழ்]க்கையும்! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அப்பப்ப நடக்கறதுல மனசைத் தவறவிட்டுட்டு, அதும் பின்னாடியே அலைஞ்சு திரிஞ்சு, படாத பாடுல்லாம் பட்டு, அப்புறமாத்தான் புத்தி வரும்.... இதெல்லாம் மெய்யில்ல; அத்தினியும் பொய்யின்னு! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டிக்கு, நடக்கற வரைக்கும் பாத்தியானா, இன்னாமோ அதான் கெடைக்கக்கூடாத பெரிய செல்வம்ன்றமாரி தெரியும். பின்னாடி பாத்தா, இதுக்கா அலைஞ்சோம்னு நமக்கே வெக்கமாப் பூடும்! </span><br /><span style="color: blue;">இப்பிடி அலையறதைப் பத்தித்தான் மொத ரெண்டு வரியும் சொல்லுது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எப்பிடிப் பாத்தாலும் வெறும் சோகத்த மட்டுமே தர்ற இந்த ஒலக வாள்[ழ்]க்கையைப் போயி மெய்யின்னு நம்பி அதும் பின்னாடியே ஓடி இப்பிடி நான் அலையுறது நியாயமா முருகான்னு கேட்டுத் தலையைத் தூக்கறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எதுத்தாப்புல முருகன்!!!</span><br /><span style="color: blue;">அந்த சாமியைப் பாத்ததுமே அடுத்த ரெண்டு வரி தானா வந்து விளுது!</span><br /><br /><strong><span style="color: red;">'கையோ அயிலோ கழலோ முழுதும் செய்யோய் மயிலேறிய சேவகனே !'</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">செக்கச்செவேல்னு முருகன் ஜொலிக்கறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">கையைப் பாத்தா அது செவப்பு!</span><br /><span style="color: blue;">கேட்டவங்களுக்கெல்லாம் அருளை வாரிவாரிக் குடுக்கற கையில்லியா அது! அதான் அம்மாம் செவப்பு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கையுல பிடிச்சிருக்கற வேலு.... அதும் செவப்பு!</span><br /><span style="color: blue;">சூரனைக் கிளிச்சதுனாலியா?</span><br /><span style="color: blue;">இல்லையில்லை!</span><br /><span style="color: blue;">வேலு ஞானத்தோட சின்னம்!</span><br /><span style="color: blue;">கூர்ப்பான அறிவைக் காமிக்கறதுதான் வேலு! செம்மையான ஞானத்தோட அடையாளம் அந்த வேலு! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஒடம்பு முளுக்க பாத்துக்கினே காலுகிட்ட வராரு!</span><br /><span style="color: blue;">அந்தக் காலும் செவப்பாக் கீது! எதுனால தெரியுமா?</span><br /><span style="color: blue;">ஒன்னைப் போல எத்தினியோ ஜனங்க முருகா! நீதாம்ப்பா கெதின்னு அவரு காலைப் பிடிச்சுகிட்டு விடாம க்கீறதால, அதுவும் செவந்து போயிருச்சு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்பிடி ஒடம்பு முச்சூடும் செவப்பா ஜொலிக்கறாரு முருகன்!'அதான் <strong>கையோ அயிலோ கழலோ முழுதும் செய்யோய்'!</strong></span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அவரு குந்திக்கினு க்கீற மயிலைப் பாக்கறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">அது இன்னொரு ஆச்சரியத்தக் குடுக்குது இவுருக்கு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">மயிலுதான் இருக்கற பறவைங்களுக்குள்ளியே ரொம்ப ரொம்ப அள[ழ]கான பறவை!</span><br /><span style="color: blue;">கண்ணு ஒரு கலரு, தலைக் கொண்டை ஒரு கலரு, களு[ழு]த்து ஒரு கலரு மூக்கு ஒரு கலரு... இதெல்லாம் பத்தாதுன்னு.... தன்னோட தோகையை விரிச்சா, அதுல ஏகப்பட்ட கலருங்க!</span><br /><span style="color: blue;">அதுவும் அது நல்லா முளு[ழு]சா அந்தத் தோகையை விரிச்சா, அப்பிடியே ஒரு பெரிய வானவில்லுமாரி இருக்கும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆனா, ஒரே ஒரு கலரு மட்டும் அதுல 'மிஸ்ஸிங்காப்' பூடும்!</span><br /><span style="color: blue;">அதான் செவப்பு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப ஒனக்குங்குடக் கொஞ்சம் புரிஞ்சிருக்கணுமே!' என என்னைப் பார்த்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">''ஓம் சரவணபவ' என உதடசையச் சொல்லிக்கொண்டே கேட்டுக்கொண்டிருந்த நாயர், உடனே தன் கண்களை அகலமாக விரித்து, 'ஞான் பறயட்டே! இங்கியும் ஒரு வானவில்' எனக் குதூகலித்தான்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'கரீட்டாச் சொல்லிட்டேப்பா! தோகை விரிச்ச மயிலுக்கு நடுவுல ஒக்காந்துக்கினு க்கீற செவப்பான முருகனோட கலரு தூக்கலாத் தெரிய நெசமாவே இங்கியும் ஒரு வானவில்லுதான் தெரியுது அருணகிரியாருக்கு! அதான் <strong>மயிலேறிய சேவகனே</strong> !'ன்னு பாடறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆனா, ஒரு வித்தியாசம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்த வானவில்லு நெசம்! மறையாது! கலையாது!</span><br /><span style="color: blue;">அதும்மேல கெவனம் வைச்சு அதையே தியானம் பண்ணினியானா, இந்த வானவில்லு ஒனக்கு முன்னாடியே, எப்பவும் நிக்கும்! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இந்த <strong>சேவகனே</strong>ன்றத ரெண்டு விதமாப் பாக்கலாம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">சேவகன்னா சண்டைக்குப் போற வீரன்னு சொல்லலாம்.</span><br /><span style="color: blue;">எஜமானனுக்கு கைகட்டி சேவகம் பண்ற ஆளுன்னும் சொல்லலாம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">பலவிதமா என்னை வெனைங்கள்லாம் தொறத்தறப்ப, அதுங்களை சண்டை போட்டு வெரட்டறதுக்காவ மயில் மேல வாப்பான்னு கூப்பிடறதாவும் வைச்சுக்கலாம்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இல்லேன்னா,</span><br /><span style="color: blue;">இந்த வானவில்லைப் பாத்ததுக்கப்புறமா, நான் ஏன் கண்டதும் பின்னாடியும் அலையப் போறேன்னு சொல்லி கந்தன் காலுல விள, இவரைத் தூக்கியெடுத்து, அவன் சேவகம் பண்றமாரி நிப்பான்னு சொல்றமாரியும் புரிஞ்சுக்கலாம்!</span><br /><span style="color: blue;">அதான் முருகனோட பெருமை! </span><br /><span style="color: blue;">எனச் சொல்லி நிறுத்தினான் மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">ஒன்றும் பேசத் தோன்றாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்!</span><br /><span style="color: #38761d;">'சரி, ஒரு வேலை க்கீது! அத்த முடிச்சிட்டு ஒரு அரை அவர்ல வந்திடறேன் வாரேன்' எனச் சொல்லி எழுந்தவன், எங்களைப் பார்த்து,</span><br /><span style="color: #38761d;">'ஆமா, <strong>முருகன்மாரியே செவப்பா க்கீற இன்னொரு சாமி ஆரு தெரியுமா?</strong> ஐயரே! நீங்க சொல்லாதீங்க!' எனக் கண்சிமிட்டினான்!</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">சட்டென்று நினைவுக்கு வராமல் நாங்கள் இருவரும் விழிக்க,</span><br /><span style="color: #38761d;">'அதாம்ப்பா,... தோ... க்கீறாரே, இந்தக் கபாலிதான் அந்த இன்னொரு ஆளு! ஒன்னோட தோஸ்த்து சிவசிவாகூட சொல்லுவாரே' எனச் சொல்லிவிட்டு, <strong>'பொன்னார் மேனியனே! புலித்தோலை அரைக்கசைத்து'</strong> என முணுமுணுத்துக்கொண்டே, அந்தப் பக்கமாய் வந்த ஆட்டோவைக் கைகாட்டி நிறுத்தி, அதில் ஏறிப் பறந்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">'அட! ஆமாம்ல!' என நான் நாயரைப் பார்த்துச் சொன்னேன்!</span><br /><span style="color: #38761d;">'ம்ம்ம்... ஒனக்கு எந்த விஷயந்தான் ஞாபகத்துல இருக்கப்போறது!' எனத் தன் தலையில் அடித்துக்கொண்டே சாம்பு சாஸ்திரிகள் எழுந்து உள்ளே சென்றார்!</span><br /><span style="color: #38761d;"><br /></span><br /><span style="color: #38761d;">நாயர் என்னைப் பார்த்துக் கேலியாகச் சிரித்தபடியே, 'சேட்டா, வரு! கடைப் பக்கம் போலாம்' என அழைத்துச் சென்றான்!</span><br /><span style="color: #38761d;">*********</span><br /><strong><span style="color: magenta; font-size: xx-small;">வாழ்க சீரடியாரெல்லாம்! முருகனருள் முன்னிற்கும்! </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-3357686242308905712?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-33949784335113813552011-08-25T14:47:00.000-04:002011-08-25T14:47:22.021-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">"'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 25"</span></strong><br /><div closure_uid_1q7pqi="213"><strong><span style="color: red;">24</span></strong></div><div closure_uid_1q7pqi="225"><br /></div><span style="color: blue;">'இந்த தமாஷ் இன்னும் தொடருதா மன்னார்?' என வினவினேன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'முருகனோட பேசற பாணியை மாத்தலை! ஆனா, அதைக் கொஞ்சம் வேற விதமாச் சொல்லிக் காமிக்கறாரு அருணகிரியாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">போன பாட்டுல கொஞ்சம் ஜாஸ்தியாவே முருகனைச் சீண்டிட்டோமோன்னு பதைக்கறாரு .</span><br /><span style="color: blue;">'நான் இன்னா யோக்கியம்னு முருகனைப் பத்தி அப்படி சொல்லப்போச்சு? அவுரு செய்யறதும் நான் செய்யறதும் ஒண்ணாயிருமா'ன்னு ஒரு அச்சம் வருது இவுருக்கு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆத்தரத்துல இன்னால்லாம் சொல்லிட்டோம்னு நடுங்கறாரு. சொன்னது தப்புன்னு புரியுது! அதுல வந்ததுதான் இப்ப வரப்போற பாட்டு.' என மன்னார் என்னைப் பார்க்க நானும் பாடலைப் படித்துக் காட்டினேன்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><div closure_uid_1q7pqi="229"><strong closure_uid_1q7pqi="232"><span style="color: #274e13;">கூர்வேல் விழிமங் கையர்கொங் கையிலே</span></strong></div><strong><span style="color: #274e13;">சேர்வே னருள்சே ரவுமெண் ணுமதோ</span></strong><br /><div closure_uid_1q7pqi="231"><strong><span style="color: #274e13;">சூர்வே ரொடுகுன் றுதொளைத் தநெடும்</span></strong></div><strong><span style="color: #274e13;">போர்வே ல புரந் தரபூ பதியே.</span></strong><br /><div closure_uid_1q7pqi="235"><span style="color: #274e13;"><br /></span></div><span style="color: #274e13;"><br /></span><br /><span style="color: #274e13;">கூர்வேல் விழி மங்கையர் கொங்கையிலே</span><br /><span style="color: #274e13;">சேர்வேன் அருள் சேரவும் எண்ணுமதோ</span><br /><span style="color: #274e13;">சூர் வேரொடு குன்று தொளைத்த நெடும்</span><br /><span style="color: #274e13;">போர் வேல புரந்தர பூபதியே </span><br /><br /><strong><span style="color: red;">"கூர்வேல் விழி மங்கையர் கொங்கையிலே சேர்வேன் அருள் சேரவும் எண்ணுமதோ"</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">'ஒன்னியப் போயி வள்ளி காலுலியே விளு[ழு]ந்து கெடக்கறியேன்னு சொன்னேனே! என்னோட யோக்கியதை இன்னான்னு தெரியுமா? </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">எப்பப் பாரு, பொம்பளைங்க பின்னாடியே அலைஞ்சு அவங்களோட மாருலியே வுளு[ழு]ந்து கெடக்கற நாதாறி நானு! அவங்களோட கூரான வேலு மாரி க்கீற கண்ணுங்களைப் பார்த்ததுமே அப்பிடியே மாருல சரிஞ்சிடறேன். இன்னாத்த சொல்றது?</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">நீ அந்த இச்சா சக்தியோட காலுல கெடந்தாலும் ஒன்னோட பக்தருங்களுக்கு அருள் பண்ண மறக்கறதே இல்லை!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஆனா, நானு?.............</span><br /><span style="color: purple;">ஒன்னோட அருளு வோணும்னு நெனக்கறதுகூட இல்லை! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இதுல நான் ஒன்னோட என்னை 'கம்ப்பேர்' பண்ணி பேசிட்டேனே!ன்னு இவுருக்கு மனசுல உறுத்துது! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><div closure_uid_1q7pqi="238"><span closure_uid_1q7pqi="242" style="color: purple;">ஒன்னோட அருளை நெனைக்காம எப்பவும் பொண்ணுங்க பின்னாடியே சுத்தற நானும், இன்னா பண்ணினாலும் தன்னோட அடியாருங்களை மறக்காத நீயும் எப்பிடி ஒண்ணாயிற முடியும்? ஒன்னியப் போயி இன்னான்னமோ சொல்ட்டேனேன்னு இந்த வரியுல சொல்லாம சொல்றாரு!</span></div><br /><div closure_uid_1q7pqi="239"><strong><span style="color: red;">"சூர் வேரொடு குன்று தொளைத்த நெடும் போர் வேல புரந்தர பூபதியே</span></strong>"</div><br /><div closure_uid_1q7pqi="243"><span style="color: purple;">வேற ஆரோட 'கம்ப்பேர்' பண்ணலாம்னு யோசிக்கறாரு. ஒடனே, இப்பிடி பொண்ணுங்களோட கண்ணுங்களை வேலுன்னு சொன்னதுமே அவுருக்கு இன்னொண்ணு ஞாபகத்துக்கு வருது!</span></div><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">சூரனோட கொலத்தையே பூண்டோட அறுத்த முருகனோட வேலு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">ஒரு நாளா, ரெண்டு நாளா?</span><br /><span style="color: purple;">பத்து நாளைக்கு ஒரு பெரிய சண்டை தொடர்ந்து போட்டு, ஒர்த்தொர்த்தரா... தாரகன், சிங்கமுகன், பானுகோபன், சூரன்னு அல்லாரையும் சேர்த்து முருகனோட வேலு அந்தச் சூரனோட கொலத்தையே அளி[ழி]ச்சுது!</span><br /><span style="color: purple;">ஆருக்காகன்னு கொஞ்சம் யோசிக்கறாரு அருணையாரு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">அந்தப் புரந்தர பூபதிக்காவ, ,,.... தேவேந்திரனுக்காக, அவனைக் காப்பத்தறதுக்காவத்தான் இத்தினியும் பண்ணினாருன்னு புரியுது அவுருக்கு!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">புரந்தரன்னா இந்திரன்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">மனசுல கொஞ்சம் தெம்பு வருது! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இந்திரன் பண்ணாத அட்டூளி[ழி]யமா? அவன் பாக்காத பொண்ணுங்களா?</span><br /><span style="color: purple;">அப்பிடி இருந்தாலுங்கூட, அவனுக்கும் அருள் பண்ணறதுக்காவ, தன்னோட வேலை வைச்சு ஒரு நீண்ட சண்டை போட்டுக் காப்பாத்தின குகன், ஏதோ ஒண்ணு ரெண்டு பொண்ணுங்க பின்னாடி சுத்தினதுக்காவ, நம்மளை கைவுட்டுருவாரா, இன்னான்னு ஒரு தெகிரியம் பொறக்குது!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">முருகனோட தன்னை வைச்சுப் பாக்கறது தப்பு! நம்ம நெலைமைக்கு நம்மளை இப்போதைக்கு இந்திரனோட வைச்சுப் பாக்கறதுதான் சரின்னு வெளங்குது அருணையாருக்கு! </span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span style="color: purple;">இப்பிடில்லாம் ஒண்ணை நெனைச்சு, அதைப் பாட்டுலியும் சொல்றதுக்கு இவுரை வுட்டா வேற ஆரால முடியும் சொல்லு!' என மௌனமானான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><span style="color: purple;"><br /></span><br /><span closure_uid_1q7pqi="259" style="color: purple;">ஆதரவுடன் அவன் தோளில் கை வைத்து மார்போடு அணைத்துக் கொண்டேன்!</span><br /><div closure_uid_1q7pqi="249"><span style="color: purple;">********</span></div><span style="color: #660000; font-size: x-small;">[தொடரும்]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-3394978433511381355?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-5183606992796946692011-08-17T11:48:00.000-04:002011-08-17T11:48:21.351-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_o9guo2="237"><strong><span style="color: red;">'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 24</span></strong></div><br /><br /><strong><span style="color: #cc0000;">23.</span></strong><br /><br /><div closure_uid_o9guo2="251"><span style="color: blue;">அடுத்தாப்பல வரப்போற பாட்டு கொஞ்சம் வித்தியாசமானது! வேடிக்கையாவும் இருக்கும் பாரு!</span></div><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப, ஒரு கொள[குழ]ந்தை க்கீது. அதுக்கு ஒண்ணு வோணும்னு இருக்கு! ஆனா கெடைக்கலைன்னு வைச்சுக்கோ?</span><br /><span style="color: blue;">அது .இன்னா பண்ணும்?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கெஞ்சிக் கேட்டுப் பாக்கும்.</span><br /><span style="color: blue;">கெடைக்கலைன்னா, கொஞ்சம் அளுது மொரண்டு பண்ணும்.</span><br /><span style="color: blue;">அப்பவும் இல்லைன்னா, ஒடனே ஆத்தரம் வரும்.</span><br /><span style="color: blue;">'போ! போ! நீ மட்டும் இன்னா ஒயு[ழு[ங்கோ? நீ கூட அப்பிடித்தானே பண்ணினே'ன்னு நக்கலாக் கேக்கும். இல்லியா?</span><br /><span style="color: blue;">அதும்மாரி, இந்தப் பாட்டுலியும் கொஞ்சம் முருகனை சீண்டிப் பாக்கறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">எப்பிடின்றத பாட்டைப் படிச்சதும் சொல்றேன்' என என்னைப் பார்த்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">பாட்டைப் படித்துக் காட்டினேன். அதை கிட்டத்தட்ட அப்படியே பதம் பிரித்து என்னாலேயே திருப்பிச் சொல்லவும் முடிந்தது. </span><br /><div closure_uid_o9guo2="263"><br /></div><div closure_uid_o9guo2="259"><span style="color: purple;"><strong>அடியைக் குறியா தறியா மையினால்</strong></span></div><div closure_uid_o9guo2="258"><span style="color: purple;"><strong>முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ</strong></span></div><span style="color: purple;"><strong>வடிவிக் ரமவேல் மகிபா! குறமின்</strong></span><br /><div closure_uid_o9guo2="262"><span style="color: purple;"><strong>கொடியைப் புணருங் குணபூ தரனே</strong></span></div><div closure_uid_o9guo2="261"><span style="color: purple;"><br /></span></div><span style="color: purple;">அடியைக் குறியாது அறியாமையினால்</span><br /><span style="color: purple;">முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ</span><br /><span style="color: purple;">வடி விக்ரம வேல் மகிபா! குறமின்</span><br /><div closure_uid_o9guo2="264"><span style="color: purple;">கொடியைப் புணரும் குண பூதரனே&nbsp; [23]</span></div><br /><span style="color: blue;">'பரவாயில்லியே' என்பதுபோல் என்னைப் பார்த்துச் சிரித்துவிட்டு, மன்னார் தொடரலானான்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><div closure_uid_o9guo2="266"><strong><span style="color: #274e13;">"அடியைக் குறியாது அறியாமையினால் முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ"</span></strong></div><div closure_uid_o9guo2="269"><span style="color: blue;"><br /></span></div><span style="color: blue;">போன பாட்டுல சொன்ன சங்கதியேதான் இதுலியும்! ஆனா, கொஞ்சம் வேறவிதமா சொல்லிக் காமிக்கறாரு அருணகிரியாரு.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">முருகன் தன்னோட பாதத்தை இவுருக்குக் காமிச்சுட்டாரு. </span><br /><span style="color: blue;">பார்த்திட்டாரே தவர, இன்னும் அதைச் சரியா, கெட்டியா புடிச்சுக்கற புத்தி இன்னும் வரலியாம் இவுருக்கு!</span><br /><span style="color: blue;">இப்பிடி புத்திகெட்டு சீரளி[ழி]யறேனே! இது ஒனக்கே சரியா க்கீதா?ன்னு மொதல்ல கெஞ்சிப்பாக்கறாரு., அளு[ழு]தும் பாக்கறாரு. </span><br /><span style="color: blue;">ஒண்ணும் நடக்கலை.</span><br /><span style="color: blue;">இவ்ளோ அருமையா தனக்கு கெடைச்ச திருவடி காணாமலியே பூடுமோன்னு இவுருக்கு ஒரே ஆத்தாமையா வருது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><div closure_uid_o9guo2="270"><span style="color: blue;">கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி நீகூட படிச்சுக் காமிச்சியே, 'நீயே வரினும் காணவும் நாணுவனே'ன்னு ஒரு பாட்டு....... </span></div><div closure_uid_o9guo2="270"><br /></div><div closure_uid_o9guo2="274"><span style="color: #990000;">[நின்னினைந் துருகுந் </span></div><span style="color: #990000;">தன்மைஎன் புன்மைகளாற்</span><br /><span style="color: #990000;">காணும தொழிந்தேன் நீயினி வரினுங்</span><br /><div closure_uid_o9guo2="265"><span style="color: #990000;">காணவும் நாணுவனே. (எண்ணப்பதிகம் - திருவாசகம்)]</span></div><div closure_uid_o9guo2="265"><br /></div><div closure_uid_o9guo2="271"><span style="color: blue;">......அதாம்ப்பா,&nbsp; அவுரு எளுதினதுதான்!.........</span></div><div closure_uid_o9guo2="271"><br /></div><span style="color: blue;">அதுல வர்றமாரி, கண்ணெதுருல கெடைச்ச திருவடியை புடிச்சுவைச்சுக்காம பூட்டோமேன்னு குமுற்ராரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">பாட்டு வரிய நல்லாக் கெவனி.</span><br /><span style="color: blue;">முடியக் கெடவோன்னு ஒரு கெஞ்சல்,</span><br /><span style="color: blue;">மொறையோ இதுன்னு ஒரு அளுகை</span><br /><span closure_uid_o9guo2="276" style="color: blue;">அப்பால, இன்னோரு தபா, மொறையோன்னு ஆத்தரமாக் கேக்கறாரு! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுக்காக, இன்னாத்த சொல்லி முருகனைக் குத்திக் காமிக்கறாருன்னு பாரு.!</span><br /><br /><strong><span style="color: #0c343d;">"வடி விக்ரம வேல் மகிபா! குறமின் கொடியைப் புணரும் குண பூதரனே"</span></strong><br /><div closure_uid_o9guo2="278"><br /></div><div closure_uid_o9guo2="279"><span style="color: blue;">ஆத்தரம் கண்ணை மறைக்கறப்ப, இன்னான்னால்லாம் வாயுல வருதுன்னு பாரு.</span></div><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">மேலோட்டமாப் பாத்தேன்னா, இந்த வரி அப்பிடியே முருகனை உச்சாணிக்கொம்புல தூக்கிவைச்சுப் பாடறமாரி இருக்கும்.</span><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்காண்டியும், அதுக்குள்ளாற, ஒரு லேசான கிண்டலும் கூடவே கீது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'வடிவிக்ரம வேல் மகிபா'ன்றாரு.</span><br /><span style="color: blue;">வடிவேலுன்னா, கூர்ப்பான வேலுன்னு அர்த்தம்</span><br /><span style="color: blue;">விக்ரம வேல்னா வெற்றிவேல்னு அர்த்தம்</span><br /><span style="color: blue;">'மகி'ன்னா இந்த பூமி</span><br /><span style="color: blue;">மகிபன்னா பூமியை காப்பத்தற தலைவன்னு பொருளு.</span><br /><span style="color: blue;">கூர்ப்பான வெற்றிவேலைக் கையுல வைச்சுக்கினு இந்த ஒலகத்தையெல்லாம் காப்பாத்தற தலைவான்னு மொதல்ல சொல்றரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">ஆச்சா?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப அடுத்தாப்புல, "குறமின் கொடியைப் புணரும் குண பூதரனே"ன்னு வருது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கொ[கு]றக்கொலத்துல பொறந்த மின்னல்கொடிபோல இடுப்பு க்கீற வள்ளியைக் கட்டிப்புடிச்சுக்கறவனேன்னு சொல்லலாம்.</span><br /><span style="color: blue;">இல்லாட்டி, கொறக்கொலத்தைக் காப்பாத்தறதுக்கின்னு அங்க கொடி போல வந்து பொறந்த வள்ளின்னும் சொல்லலாம்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்பிடி சொல்லிட்டு குணபூதரனேன்னு முடிக்கறாரு.</span><br /><span style="color: blue;">பூ'ன்னாலும் பூமிதான், இந்த ஒலகந்தான்!</span><br /><span style="color: blue;">தரன்னா, காப்பாத்தற தலைவன்னு அர்த்தம்.</span><br /><span style="color: blue;">இப்ப கங்கையைக் காப்பாத்தி தன்னோட தலையுலியே வைச்சுக்கினு க்கீற சிவனை, கங்காதரன்னு சொல்றோமில்ல, அதும்மாரி! </span><br /><span style="color: blue;">அப்போ, பூதரன்னா, பூமியைக் காப்பாத்தற தலைவனேன்னு ஆவுதுல்லியா?</span><br /><span style="color: blue;">பூதரம்னா மலைன்னும் ஒரு பொருளு க்கீது! அதுவும் இங்க வைச்சுக்கலாம்</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அப்பிடிக் கேக்கறப்ப, குண பூதரனேன்னு சொல்றாரு.</span><br /><span style="color: blue;">நம்மளைப் பொருத்தவரைக்குந்தான் இந்த நல்ல கொணம், கெட்ட கொணம்னு பிரிச்சுப் பாக்கறதெல்லாம்!</span><br /><span style="color: blue;">சாமின்னு..... கந்தசாமின்னு.... வண்ட்டா, கொணம்னு ஒண்ணு இல்லாததுதான் அவரோட கொணமே~!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுனால, குணபூதரன்னா, ஒரு பெரிய மலைபோல அல்லாக் கொணங்களையும் வைச்சுக்கினுக்கீற ராசாவேன்னு சொல்லலாம்.</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதான், மகிபான்னு சொல்லிட்டாரே! இன்னொரு தடவையும் பூதரனேன்னு எதுக்கு சொல்லணும்? என நான் கேட்டேன்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">தன்னோட அறிவுக்கெட்டத்தனத்தால கெடைக்காமப் போயிறுமோன்ற அச்சத்துல, </span><br /><span closure_uid_o9guo2="281" style="color: blue;">இம்மாம் பெரிய ஒலகத்தியே காப்பாத்தற நீயே, .....பெரிய வெற்றிவேலைக் கையுல வைச்சுக்கினு க்கீற நீயே, .......வள்ளியம்மா காலுல வுளுந்து கெடக்கறேதானே, .....அப்ப, இந்த புத்திகெட்டவனுக்கும் கொஞ்சம் கருணை காட்டினா இன்னா கொறைஞ்சா பூடுவே'ன்னு செல்லமா சீண்டுறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><div closure_uid_o9guo2="280"><span style="color: blue;">இதான் இந்தப் பாட்டுக்குள்ளாற க்கீற டமாஷான சமாச்சாரம்' எனச் சொல்லிச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்.</span></div><br /><div closure_uid_o9guo2="284"><span style="color: #20124d;">'கிட்டத்தட்ட இப்ப நீ சொல்லிண்டு வர்ற பாட்டுல்லாம் என்னமோ முருகனும், அருணகிரியாரும் நேரடியா பேசிக்கறமாதிரியே இருக்குடா மன்னார்!' எனச் சிலாகித்தார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span></div><span style="color: #20124d;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d;">'ஞான் பறய நெனைச்சு! ஆசானும் அதே பறஞ்சு!' என்றான் நாயர்!</span><br /><span style="color: #20124d;"><br /></span><br /><div closure_uid_o9guo2="282"><span style="color: #20124d;">ஒன்றும் பேசாமல், பாட்டின் நயத்திலேயே ஆழ்ந்தேன் நான்!</span></div><div closure_uid_o9guo2="282"><span style="color: #20124d;">****************</span></div><div closure_uid_o9guo2="282"><br /></div><div closure_uid_o9guo2="285"><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;"><strong>வேலும் மயிலும் துணை! முருகனருள் முன்னிற்கும்! அருணகிரியார் புகழ் வாழ்க! </strong></span></div><span style="color: #274e13; font-size: xx-small;"><strong>*******************</strong></span><br /><span style="color: #4c1130; font-size: xx-small;">[ஆர்வமுடன் படித்து, ஆசி வழங்கும் அனைவருக்கும் எனது பணிவன்பான வணக்கங்கள்!]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-518360699279694669?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-59488325742911863502011-08-05T14:13:00.000-04:002011-08-05T14:13:16.814-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_wnl5v="232"><strong><span style="color: red;">'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 23</span></strong></div><strong><span style="color: red;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: red;"></span></strong><br /><div closure_uid_wnl5v="233"><strong><span style="color: red;">22</span></strong> </div><br /><div closure_uid_wnl5v="244"><span style="color: blue;">ஆர்வமிகுதியால் நானே படித்தேன். அதற்கு மயிலை மன்னார் பதம் பிரித்துச் சொன்னான்!</span></div><br /><div closure_uid_wnl5v="249"><span style="color: #990000;"><strong>காளைக் குமரே சனெனக் கருதித்</strong></span></div><div closure_uid_wnl5v="248"><span style="color: #990000;"><strong>தாளைப் பணியத் தவமெய் தியவா</strong></span></div><span style="color: #990000;"><strong>பாளைக் குழல்வள் ளிபதம் பணியும்</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>வேளைச் சுரபூ பதிமே ருவையே</strong></span><br /><br /><span style="color: blue;">காளைக் குமரேசன் எனக்கருதித்</span><br /><span style="color: blue;">தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவா</span><br /><div closure_uid_wnl5v="253"><span style="color: blue;">பாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும்</span></div><div closure_uid_wnl5v="252"><span style="color: blue;">வேளைச் சுரபூபதி மேருவையே.</span></div><br /><div closure_uid_wnl5v="254"><span style="color: #0b5394;">இது ஒரு விசேசமான பாட்டு! ஆளாளுக்கு ஒருவிதமா அர்த்தம் சொல்லுவாங்க! அப்பிடிக் குள[ழ]ப்பியிருக்காரு!</span></div><span style="color: #0b5394;"><br /></span><br /><span style="color: #0b5394;">ஒரு வகையுல பாத்தியானா, ஒரே ஒரு சமாச்சாரத்தை மட்டுமே நாலு வரியுல சொல்லியிருக்கறமாரித் தோணும்!</span><br /><span style="color: #0b5394;"><br /></span><br /><span style="color: #0b5394;">முருகன் வள்ளிக்காக உருகி, அதைப் பத்தி சிலாகிச்சு அருணகிரியாரு சொன்னதா இது படலாம்!</span><br /><span style="color: #0b5394;"><br /></span><br /><span style="color: #0b5394;">ஆனா, கொஞ்சம் சிந்திச்சுப் பாத்தீன்னா, இதுவரைக்கும் அப்பிடிச் சொல்லாதவரு இப்ப ஏன் இப்பிடி சொல்லணும்னும் தோணும்!</span><br /><span style="color: #0b5394;"><br /></span><br /><span style="color: #0b5394;">அந்த வகையுல நான் இப்ப சொல்லப் போறேன்!</span><br /><span style="color: #0b5394;"><br /></span><br /><span closure_uid_wnl5v="257" style="color: #0b5394;">எனக்கென்னவோ, எப்பவும் போலவே மொத ரெண்டு வரியுல ஒரு விசயம், அடுத்த ரெண்டு வரியுல அதுக்குப் பொருத்தமா ஒரு சமாச்சாரம்னு சொன்னதுமாரித்தான் படுது!</span><br /><span style="color: #0b5394;"><br /></span><br /><div closure_uid_wnl5v="256"><span style="color: #0b5394;">எப்பிடீன்னு சொல்றேன் கேளு!</span></div><br /><strong><span style="color: blue;">"காளைக் குமரேசன் எனக்கருதித் தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவா"</span></strong><br /><br /><div closure_uid_wnl5v="258"><span closure_uid_wnl5v="279" style="color: #073763;">இனிமே உசிரோட இருந்து இன்னா பிரயோசனம்னு கோபுரத்தும் மேலேர்ந்து குதிக்கறாரு இவுரு!</span></div><div closure_uid_wnl5v="258"><br /></div><div closure_uid_wnl5v="282"><span style="color: #073763;">கீளே[ழே] விள[ழ]றப்ப இவுரு முருகனோட கையுல!</span></div><div closure_uid_wnl5v="282"><br /></div><div closure_uid_wnl5v="283"><span closure_uid_wnl5v="280" style="color: #073763;">அவன் இன்னாமோ சின்னப் பையன்னே இவுருக்கு நெனைப்பு இதுவரைக்கும்!</span></div><div closure_uid_wnl5v="283"><br /></div><div closure_uid_wnl5v="284"><span style="color: #073763;">ஆனா, இப்பத்தான் புரியுது..... அவன் ஒரு காளைன்னு!</span></div><div closure_uid_wnl5v="284"><br /></div><span closure_uid_wnl5v="298" style="color: #073763;"><strong>காளை</strong> மாரி ஒரு கட்டான துடிப்பான வெடலைப்பையன்!</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><div closure_uid_wnl5v="285"><span style="color: #073763;"><strong>'சொல்லற! சும்மா இரு"</strong>ன்னு ஒரு உபதேசமும் குடுக்கறாரு.</span></div><div closure_uid_wnl5v="285"><br /></div><span style="color: #073763;">இவுரா... 'டபால்'னு அவுரு காலுல விள[ழ]றாரு.</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><span closure_uid_wnl5v="281" style="color: #073763;">இப்பிடி ஒரு தவப்பயனை எனக்குக் குடுத்த அதிசயத்தை இன்னான்னு சொல்லன்னு மலைச்சுப்போயி நிக்கறாரு!</span><br /><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><div closure_uid_wnl5v="286"><span style="color: #073763;">நான் முன்னாடியே பல எடத்துல சொல்லிக் காமிச்சிருக்கேனே.. இந்த <strong>'ஆ'</strong>ன்னு வந்தா அது ஒரு ஆச்சரியக்குறின்னு... அதும்மாரித்தான் இதுல வர்ற 'ஆ'வும்.</span></div><span style="color: #073763;"><br /></span><br /><div closure_uid_wnl5v="287"><span style="color: #274e13;">என்னியப் பிடிச்சவன், எனக்கு தன்னோட காலைக் காமிச்சுக் கும்பிடுன்னு சொன்னவனைப் பாக்கறதுக்கு நான் இன்னா தவம் பண்ணியிருக்கணும்னு அருணகிரியாரு ஆச்சரியப்படறாரு!</span></div><div closure_uid_wnl5v="260"><span style="color: #073763;"><br /></span></div><span style="color: #073763;">சரி, இப்ப இதுக்கும், அடுத்த ரெண்டு வரிக்கும் இன்னா சம்மந்தம்?</span><br /><br /><div closure_uid_wnl5v="261"><strong><span style="color: blue;">"பாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும் வேளைச் சுரபூபதி மேருவையே"</span></strong></div><br /><div closure_uid_wnl5v="262"><span style="color: #990000;">ஆரு இந்த ஆளு?</span></div><div closure_uid_wnl5v="289"><span closure_uid_wnl5v="297" style="color: #990000;"><strong>சுர பூபதி! </strong></span></div><div closure_uid_wnl5v="291"><span style="color: #990000;">இந்த ஒலகத்துக்கே சக்கரவர்த்தி!</span></div><div closure_uid_wnl5v="291"><br /></div><div closure_uid_wnl5v="290"><span style="color: #990000;">அதுவும் இன்னாமாரி ஆளு?</span></div><span style="color: #990000;"><strong>மேருவையே!</strong></span><br /><div closure_uid_wnl5v="292"><span style="color: #990000;">ஒலகத்துலியே பெரிய மலையான மேருமலைக்கு நிகரான ஆளு!</span></div><div closure_uid_wnl5v="292"><br /></div><span style="color: #990000;">அதும் மட்டுமா?</span><br /><div closure_uid_wnl5v="300"><span closure_uid_wnl5v="299" style="color: #990000;">அவுரு <strong>'வேளு'!</strong></span></div><div closure_uid_wnl5v="293"><span style="color: #990000;">'வேள்'னா ஒலகத்துலியே பெரிய ஆளுன்னு அர்த்தம்!</span></div><div closure_uid_wnl5v="293"><br /></div><span style="color: #990000;">அவுரு இன்னா பண்ணினாரு?</span><br /><span style="color: #990000;"><strong>'பாளைக் குழல் வள்ளி பாதம் பணியும்'</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><div closure_uid_wnl5v="294"><span style="color: #990000;">ஒரு பொம்பளை காலுல போயி விளு[ழு]ந்து கெடக்கறாராம்!</span></div><div closure_uid_wnl5v="294"><br /></div><span style="color: #990000;">ஆரு அந்தப் பொண்ணு?</span><br /><span style="color: #990000;">இவுருதான் எனக்கு வோணும்னு தவங்கெடந்த பொண்ணு</span><br /><div closure_uid_wnl5v="295"><span style="color: #990000;">வள்ளி!</span></div><div closure_uid_wnl5v="295"><br /></div><span style="color: #990000;">பாளைக்குழல் வள்ளி!</span><br /><span style="color: #990000;">குழல்னா தலைமயிரு.</span><br /><span style="color: #990000;">அது தென்னம்பாளைமாரி சுருள் சுருளா வளைஞ்சு கெடக்குதாம்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">வள்ளி ஆரு!</span><br /><span style="color: #990000;"><strong>இச்சா சக்தி!</strong></span><br /><div closure_uid_wnl5v="296"><span style="color: #990000;">நம்மளோட ஆசையெல்லாம் இப்பிடித்தான் சுருள் சுருளா நெறைஞ்சு கெடக்குது!</span></div><div closure_uid_wnl5v="296"><br /></div><span style="color: #990000;">அந்த இச்சையையெல்லாம் அடக்கறதுக்காக, அதோட காலைப் பிடிச்சுக் காப்பாத்தற கடவுள்தான் கந்தன்!</span><br /><div closure_uid_wnl5v="303"><span style="color: #990000;"><br /></span></div><div closure_uid_wnl5v="302"><span closure_uid_wnl5v="301" style="color: blue;">மலைபோல க்கீற பெரிய சக்கரவர்த்தி, தானே எறங்கிவந்து, ஆசையை அடக்கறதுக்காவ, அதோட காலைக் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்காறாருன்னு இந்த வரி சொல்லுது!</span></div><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><div closure_uid_wnl5v="263"><span style="color: #990000;">அதும்மாரி, கெட்ட ஆசையோடவே திரிஞ்ச என்னைக் காப்பாத்தி, ஒன்னோட காலையும் குடுத்த அதிசயத்தை இன்னான்னு நான் சொல்றதுன்னு இந்தப் பாட்டுல சொல்லிக் கதறுராரு அருணகிரியாரு.</span></div><br /><span style="color: purple;">'என்னத்தை நான் சொல்றது? இப்படி ஒரு அர்த்தத்தைச் சொன்னியேடா மன்னார்! ' என வியந்தார் சாஸ்திரிகள்!</span><br /><div closure_uid_wnl5v="278"><span style="color: purple;"><br /></span></div><span closure_uid_wnl5v="304" style="color: purple;">நாயரிடமிருந்து <strong>'ஓம் சரவணபவ'</strong> ஓங்கி ஒலித்தது!</span><br /><div closure_uid_wnl5v="266"><span style="color: purple;"><br /></span></div><span style="color: purple;">கபாலி கோயில் மணியோசை தூரத்திலிருந்து கேட்டது</span>!<br /><div closure_uid_wnl5v="268"><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">*****************</span></div><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">வேலும் மயிலும் துணை! முருகனருள் முன்னிற்கும்! அருணகிரியார் புகழ் வாழ்க! </span><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">*******************</span><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">[ஆர்வமுடன் படித்து, ஆசி வழங்கும் அனைவருக்கும் எனது பணிவன்பான வணக்கங்கள்!]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-5948832574291186350?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-54984545306463664442011-07-21T23:06:00.000-04:002011-07-21T23:06:13.143-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="color: red;"><strong>'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 22</strong></span></div><strong><span style="color: red;">21.</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">'ம்ம்..அடுத்த பாட்டைப் படி' என்றான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #351c75;">கருதா மறவா நெறிகா ணவெனக்</span></strong><br /><strong><span style="color: #351c75;">கிருதாள் வனசந் தரவென் றிசைவாய்</span></strong><br /><strong><span style="color: #351c75;">வரதா! முருகா! மயில்வா கனனே!</span></strong><br /><strong><span style="color: #351c75;">விரதா சுரசூ ரவிபா டணனே!</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">என நான் படிக்க, அதைப் பதம்பிரித்துச் சொன்னான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #351c75;">கருதா மறவா நெறி காண எனக்கு</span><br /><span style="color: #351c75;">இருதாள் வனசம் தர என்று இசைவாய்</span><br /><span style="color: #351c75;">வரதா! முருகா! மயில் வாகனனே!</span><br /><span style="color: #351c75;">விரத அசுர சூர விபாடணனே!</span><br /><br /><span style="color: blue;">'ரொம்ப ரொம்ப எளிமையா இந்தப் பாட்டுல உருகியிருக்காரு அருணகிரியாரு!</span><br /><span style="color: blue;">அதே சமயம் கேக்கவேண்டியதை, சொல்லவேண்டிய முறையுல சொல்லிக் கேட்டுமிருக்காரு! அதான் இந்தப் பாட்டோட விசேசம்</span>!<br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>"கருதா மறவா நெறி காண எனக்கு இருதாள் வனசம் தர என்று இசைவாய்?"</strong></span><br /><br /><span style="color: blue;">முருகனைப் பார்த்ததுக்கப்புறமா இவுருக்கு வேற எதுவுமே கேக்கத் தோணலை!</span><br /><span style="color: blue;">ஒண்ணே ஒண்ணுதான் மனசுல திரும்பத் திரும்ப வருது !</span><br /><br /><span style="color: blue;">போறும்ப்பா இந்த ஒலக வாள்[ழ்]க்கை! எனக்கு முத்[க்]தியக் குடுப்பான்னு மட்டுந்தான் கேக்க வருது!</span><br /><br /><span style="color: blue;">எதுக்கு முத்தி?</span><br /><span style="color: blue;">முத்தின்னா இன்னா?</span><br /><br /><span style="color: blue;">சொர்க்கத்துல போயிக் குந்திக்கறதா?</span><br /><span style="color: blue;">அதான் இல்ல!</span><br /><br /><span style="color: blue;">முத்தின்னா, முருகனோட காலடியுலியே கெடக்கறது!</span><br /><span style="color: blue;">ஆருக்குக் கெடைக்கும் இந்த பாக்கியம்?</span><br /><span style="color: blue;">எப்பவுமே அவனோட காலடியுல விளு[ழு]ந்து கெடக்கறதுன்னா சும்மாவா?</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்கு எம்மாங் குடுத்து வைச்சிருக்கணும்?</span><br /><span style="color: blue;">அதான் <strong>'கருதா மறவா நெறி'!</strong></span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுக்கப்புறமா எதையுமே கருத வேண்டியதில்ல!</span><br /><span style="color: blue;">அத்தப் பாத்ததுக்கப்புறமா, அதை வுட்டு வேற நெனைப்பும் இருக்காது!</span><br /><span style="color: blue;">எப்பவுமே மறக்கவுமே மறக்காது!</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்குள்ளாறயே கெடக்கறப்போ, வேற இன்னா சொகம் வோணும் ஒனக்கு?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எதையுமே கருதாம, எப்பவுமே மறக்காத நெ[நி]லைக்கு இன்னாத்த உதாரணமாச் சொல்லலாம்?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">மனுசனாப் பொறந்தா இந்த ரெண்டுமே இருக்கும்!</span><br /><span style="color: blue;">ஒண்ணுமில்லாத விசயத்தைப் போயி நெனைச்சு நெனைச்சு மருகிக்கினே இருப்போம்!</span><br /><span style="color: blue;">அதே சமயத்துல, ஒர்த்தன் நமக்குப் பண்ணின நல்லதை மறந்திட்டு, கெட்டத மட்டும் மறக்காமலும் இருபோம்.</span><br /><span style="color: blue;">மனுசனே இப்பிடின்னா, சூரனைப் போல அசுரனைப் பத்திக் கேக்கவா வோணும்?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">தனக்கு வரங்குடுத்த சிவனோட புள்ளதானே இப்ப நமக்கு நல்லது சொல்ல வந்திருக்கான்றத மறந்திட்டு, முருகனோடயே சண்டைக்குப் போனவந்தானே சூரன்!</span><br /><span style="color: blue;">அப்பிடியாப்பட சூரன் பண்ணின தப்பை மனசுல கருதாம, அவனுக்கும் நல்லது பண்ணினாரு முருகன்! </span><br /><span style="color: blue;">இத்தத்தான் அடுத்த ரெண்டு வரியுல வைச்சுப் பாடுறாரு அருணையாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுக்காவ இன்னாத்தக் கேக்கறாருன்னு பாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">முத்தி வோணும்னா, எனக்கு வேற ஒண்ணுமே வேணாம்ப்பா!</span><br /><span style="color: blue;">ஒரு ரெண்டு தாமரைப் பூவ மட்டும் குடுப்பான்னு கெஞ்சறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">அதென்னா ரெண்டு தாமரைப் பூவு?</span><br /><span style="color: blue;">அதான் முருகனோட ரெண்டு பாதமும்!</span><br /><strong><span style="color: blue;">'இருதாள் வனசம்'</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;"><strong>'வனசம்'</strong>னா தாமரைப்பூ!</span><br /><span style="color: blue;">ஐயரைக் கேட்டியானா, வனஜம்ன்ற சமஸ்கிருத வார்த்தைன்னு சொல்லுவாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுவும் சும்மா லேசுல கெடைச்சிராது!</span><br /><span style="color: blue;">அதுக்கு அந்த கந்தந்தான் மனசு எ[இ]ரங்கணும்! </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எனக்கு முத்தி குடுப்பான்னு இங்க கேக்கல!</span><br /><span style="color: blue;">தாமரைப்பூ மாரி க்கீற ஒன்னோட ரெண்டு பாதத்தையும் தர்றதுக்கு எப்பப்பா மனசு வைக்கப் போறே! அப்பத்தானே எனக்கு முத்தி கெடைக்கும்னு கெஞ்சறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">எப்பிடிக் கெஞ்சறாருன்னு கெவனி!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;"><strong>'வரதா'</strong>ன்றாரு!</span><br /><span style="color: blue;">வரதன்னா கேட்ட வரத்தத் தர்றவன்!</span><br /><span style="color: blue;">முருகனை வுட்டா வேற ஆரு கேட்டதுமே குடுக்கறவங்க!</span><br /><span style="color: blue;"><strong>"கந்தா"ன்னா "இந்தா"ன்றுவான் அந்தக் குமரன்!</strong> </span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அடுத்தாப்புல<strong> 'முருகா'</strong>ன்னு அன்பாக் கூப்புடறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">முருகன்னா இன்னான்னு ஒனக்கு நல்லாவே தெரியும்!</span><br /><span style="color: blue;">அதுனால, அதிகமா சொல்ல வேண்டியதில்ல!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">சீக்கிரமாவே வந்து கேட்டதயெல்லாம் குடுத்துருவான்னாலும், இவுருக்கு</span><br /><span style="color: blue;">இன்னும் அவசரம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுனால,<strong> 'மயில் வாகனனே'</strong>ன்னு சொல்லிக் காமிக்கறாரு!</span><br /><span style="color: blue;">அப்பத்தானே 'சட்டுன்னு' கெளம்பி வந்திருவான்னு ஒரு ஆசை இவுருக்கு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதுக்கு அப்பால சொல்ற வார்த்தைதான் இதுல உச்சம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;"><strong>'விரதாசுர சூர பயங்கரனே'</strong>ன்னு ஒரு சொல்லு வுடறாரு!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">நான் முந்தி சொன்னேனே அதேதான் இது!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">விரதம்னா நாளு கெளமைக்கு நாம இருக்கோமே அந்த விரதமில்ல இது!</span><br /><span style="color: blue;">ரதம்னா அள[ழ]குன்னு அர்த்தம்~!</span><br /><span style="color: blue;">விரதம்னா, அளகில்லாததுன்னு புரிஞ்சுக்கணும்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">தனக்குக் கெடைச்ச வரத்தைக் குடுத்தவரோட புள்ளைன்றத மறந்ததுனால, இவனோட பெருமையெல்லாம் போயிருச்சுன்றாரு!</span><br /><span style="color: blue;">அதுனால, வெறும அசுரனா இருந்தவன், இப்ப விரத அசுரனாயிட்டானாம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதாவது, நல்ல கொணமே இல்லாத ராட்சசன்னு பொருளு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அந்த சூரனையும் கொல்லாம, ரெண்டாப் பொளந்தாரு முருகன். <strong>விபாடணம் </strong>பண்றதுன்னா ஒரே போடுல ரெண்டாப் பொளக்கறது! அத்தப் பண்ணினதால <strong>விபாடணனே</strong>ன்னு கூப்புடறாரு! எப்பிடிப் பொளந்தாரு?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">மயிலும், சேவலுமா! ஒளியும் ஒலியுமா!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அவனுக்கும் நல்லதுதான் செஞ்சாரு முருகன்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">அதும்போல, கொஞ்சங்கூட நல்லதே இல்லாத எனக்கும், என்னோட இந்த நெனைப்பு,மறப்புன்ற ரெண்டையும் பொளந்து, ஒன்னோட ரெண்டு பாதகமலத்தை எப்பப்பா தரப் போறேன்னு கெஞ்சிக் கேக்கறதுதான் இந்தப் பாட்டுல சொல்லியிருக்கற பெரிய சங்கதி!'</span><br /><span style="color: blue;">என ஒரே மூச்சில் சொல்லி முடித்தான் மயிலை மன்னார்</span>!<br /><br /><span style="color: #990000;">அவன் சொன்ன வேகத்தில் பிரமித்துப் போய் நாயர், மன்னாரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">சாஸ்திரிகள் துண்டை எடுத்து, தன் முகத்தில் அரும்பிய வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டார்!</span><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;"><strong>***********</strong></span><br /><span style="color: #274e13; font-size: x-small;"><strong>வேலும் மயிலும் துணை! முருகனருள் முன்னிற்கும்! அருணகிரியார் புகழ் வாழ்க!</strong></span> <br />*******************<br /><span style="color: #20124d; font-size: xx-small;">[ஆர்வமுடன் படித்து, ஆசி வழங்கும் அனைவருக்கும் எனது பணிவன்பான வணக்கங்கள்!]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-5498454530646366444?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-60842938629059862612011-07-12T15:28:00.000-04:002011-07-12T15:28:14.491-04:00<strong><span style="color: red;">'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 21</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="color: red;">20.</span></strong><br /><br /><span style="color: #38761d;">‘என்னமோ புது ரூட்டுன்னு சொன்னியே! ஒரே ஆர்வமா இருக்கு மன்னார்!’ என்றேன் நான்!</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">‘அதே! ஞானும் விளிக்க நெனைச்சு!’ என்றான் நாயர்.</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">‘அது ஒண்ணுமில்லேப்பா! இதுவரைக்கும் மனசைப் பாத்து தனக்குக் கிடைச்ச அநுபுதியைப் பத்திச் சொல்லி, இனிமே எப்பிடி ஒயு[ழு]ங்கா இருக்கணும்னு சொல்லிக்கினு வந்தாரில்ல? இப்ப போன ரெண்ட பாட்டுலியும், முருகனோட பெருமையைப் பத்தி சொன்னதும், அப்பிடியே இவரோட நெனைப்பெல்லாம் அந்தக் கந்தன் மேல திரும்பிரிச்சு! ‘நீ இன்னான்னால்லாம் எனக்குக் குடுத்தே கந்தா’ன்னு இப்ப வரப்போற சில பாட்டுங்கள்ல சொல்லப் போறாரு, விசயம் இன்னாமோ ஒண்ணேதான்! ஆனாக்காண்டிக்கும், முருகனைப் பாத்தே பேசற மாரி இந்தப் பாட்டுங்க இருக்கும். அத்தத்தான் சொன்னேன். சரி, சரி, டயத்த வேஸ்ட் பண்ணாம அடுத்த பாட்டைப் படி’ என்றான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: #38761d;">ஆர்வம் இன்னும் அதிகமாக, நானும் படிக்கலானேன். </span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">அரிதா கியமெய்ப் பொருளுக் கடியேன்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">உரிதா வுபதே சமுணர்த் தியவா</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">விரிதா ரணவிக் ரமவே ளிமையோர்</span></strong><br /><strong><span style="color: #990000;">புரிதா ரகநா கபுரந் தரனே.</span></strong><br /><br /><span style="color: #38761d;">அரிதாகிய மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன்</span><br /><span style="color: #38761d;">உரிதா உபதேசம் உணர்த்தியவா</span><br /><span style="color: #38761d;">விரிதாரண விக்ரம வேள் இமையோர்</span><br /><span style="color: #38761d;">புரிதாரக நாக புரந்தரனே.</span><br /><br /><span style="color: blue;">மொதல்ல கடைசி ரெண்டு வரியச் சொல்லிட்டு, மொத ரெண்டு வரியப் படிச்சேன்னா, ஒனக்கு இந்தப் பாட்டு கொஞ்சம் புரியலாம். ஆனாலும், இது கொஞ்சம் அபூர்வமான பாட்டு. ஒரு பெரிய சமாச்சாரத்த ரொம்ப அஸால்ட்டாச் சொல்லிட்டுப் பூட்றாரு அருணகிரியாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்ப, கடைசி ரெண்டு வரையப் பாப்பம்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">”விரிதாரண விக்கிரம வேள் இமையோர் புரிதாரக நாக புரந்தரனே”</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">இதுல ஒரு ரெண்டு விசயம் சொல்லி க்கீறாரு அருணகிரியாரு. </span><br /><span style="color: blue;">“விரிதாரண விக்கிரம வேள்;” “ இமையோர் புரிதாரக நாக புரந்தரனே.”</span><br /><br /><span style="color: blue;">இந்த விரிதாரண விக்ரம வேளுன்றத, ஆளாளுக்கு ஒருவிதமா அர்த்தம் சொல்றாங்க. விரிஞ்ச தோளைக் கொண்ட வீரனேன்னு சிலபேரு, விரிஞ்ச தோளுல மாலையைப் போட்டுக்கினு க்கீற வீரனேன்னு சிலபேருங்க சொல்ல நான் கேட்டிருக்கேன்! ஆனா, இதோட மெய்யான அர்த்தம் இன்னான்னு இப்ப சொல்றேன் கேட்டுக்க!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">விரி தாருன்னா, வெற்றிக்கு அடையாளமா சூட்டற வாகை மாலை.</span><br /><br /><span style="color: blue;">எப்ப இதும்மாரி மாலை போடுவாங்க?</span><br /><span style="color: blue;">எதுனாச்சும் சண்டையுல கெலிச்சா, இப்பிடி ஒரு மாலை வந்து ஒன் களு[ழு]த்துல விளு[ழு]ம்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதான் அந்த அடுத்த வார்த்தை, ‘ரண’</span><br /><span style="color: blue;">‘ரணம்’னா சண்டை, போரு.</span><br /><span style="color: blue;">விக்ரமன்னா வெற்றி அடையுறது.</span><br /><span style="color: blue;">வேளுன்னா வீரன்.</span><br /><span style="color: blue;">ஆகக்கூடி, இது விரி-தார்-ரண-விக்ரம-வேள்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">சரியா? இப்ப அடுத்த சொல்லைப் பாப்பம்.</span><br /><strong><span style="background-color: white; color: #990000;">’இமையோர் புரி தாரக நாக புரந்தரனே’</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">தேவருங்க கண்ணு எப்பவுமே இமைக்காதாம்! அதுனால, அவங்களுக்கு இமையோருன்னு ஒரு பேரு உண்டு.</span><br /><br /><span style="color: blue;">‘புரி’ன்னா ஊரு.</span><br /><span style="color: blue;">தர்மபுரின்னு ஒரு ஊர்ரு க்கீதுல்ல, அதுமாரி!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இமையோருங்களோட புரி எது?</span><br /><span style="color: blue;">தேவலோகம். அதுக்கு ‘நாகம்’னு ஒரு பேரும் க்கீது.</span><br /><br /><span style="color: blue;">’தாரக’ன்னா, கஸ்டத்தயெல்லாம் போக்கறவன்னு அர்த்தம். சர்த்தானே சாமி’ என சாம்பு சாஸ்திரிகளைப் பார்க்க, அவரும், ‘ஆஹா! அப்படித்தான்!’ என்பதுபோல் கண்ணைக் காட்டினார்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">’புரந்தரன்’ன்னா காப்பத்தறவன்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">இப்ப இந்த வரி இன்னா சொல்லுது?</span><br /><span style="color: blue;">’இமையோர் நாகபுரி தாரக புரந்தரனே’ இதுக்கு இன்னா அர்த்தம் சொல்லு’ என என்னைப் பார்த்தான் மன்னார்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">தேவர்களோட கஷ்டங்களையெல்லாம் போக்கி, அவர்களுடைய இருப்பிடமான தேவலோகத்தையும் காத்தருள் செய்தவனே’ எனப் புரிகிறது என்றேன்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">கரீட்டு! அப்பிடிப் பண்ணதாலத்தான், இவுரு ‘விரி தார் ரண விக்ரம வேளு!’ வெளங்குதா?’ என்றான்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">சந்தோஷமாகத் தலையாட்டினான் நாயர்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">ரெண்டே வரியுல ஒரு பெரிய கதையையே சொல்லிட்டாரு! ஆனாக்க, இதுக்குள்ளியும் ஒரு அர்த்தம் க்கீது! அத அப்பாலிக்கா சொல்றேன். இப்ப மொத ரெண்டு வரியப் பாக்கலாம்.</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">’அரிதாகிய மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன் உரிதா உபதேசம் உணர்த்திய ஆ’</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">கெடைக்கவே கெடைக்க முடியாத ஒரு பெரிய உண்மைப் பொருளு... அதான் அநுபூதி! கந்தனோட அநுபூதி!... கந்தரநுபூதி!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அம்மாம்பெரிய மெய்யான தத்துவத்த, கொஞ்சங்கூடத் தகுதியில்லாத, என்னை, அதக் கேக்கறதுக்கு தகுதியுள்ளவனா மாத்தி, ஒ[உ]பதேசம் பண்ணினியே சாமி! இது எம்மாம் பெரிய அதிசியம்னு ஆச்சரியப்படுறாரு அருணகிரியாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதுல இன்னா விசேசம்ன்றியா?</span><br /><br /><span style="color: blue;">பொதுவா, ஒரு பொருளை ஒர்த்தன் கையுல குடுக்கறதுன்னா, நாமள்லாம் ஒண்ணுக்கு ஆயரம் தபா யோசிப்போம். இத்த இவங்கையுல குடுக்கலாமா? குடுத்தா ஒயு[ழு]ங்கா காபந்து பண்ணுவானா? இத்தக் குடுக்கறதால இன்னா லாபம்? இப்பிடில்லாம் யோசிப்போம். அப்பவும் ஒரு ‘டவுட்டோடவேதான் குடுப்போம்! இல்லேன்னா, இவன் இதுக்கு லாயக்கில்லைன்னு சொல்லிட்டு, நீ போயிட்டு வாப்பான்னு அனுப்பிருவோம். </span><br /><br /><span style="color: blue;">கொஞ்சங்கூட தகுதியே இல்லாதவன் கையுல போயி ஒரு பத்து லட்ச ரூவாயைத் தூக்கிக் குடுத்துருவோமா? மாட்டோமில்ல? </span><br /><br /><span style="color: blue;">ஆனாக்க, முருகனோட கருணை எப்பிடியாப்பட்டுதுன்னா, குடுக்கணும்னு முடிவு பண்ணிட்டாருன்னா, இவனோட தகுதியப் பார்த்துக்கினு காலங்கடத்தாம, ஒன்னிய அதுக்குத் தகுந்தவனா மாத்தி, ஒன்னாண்டை குடுத்துருவாரு! புரியுதா நான் சொல்றது?</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதாவது, நீ இன்னாமாரி ஆளா இருந்தாலும் சரி! அதப் பத்தியெல்லாம் கவலியே படாம, ஒன்னை அதுக்கு ஏத்த ஆளாவும் மாத்திட்டு, ஒனக்கு குடுத்திருவாரு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இதான் இந்தப் பாட்டுல சொல்லாம சொல்லி க்கீற சமாச்சாரம்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப இந்த தேவருங்கள எடுத்துக்கோ!</span><br /><br /><span style="color: blue;">இன்னாமா ஆணவம் பிடிச்சு அலைஞ்சாங்க!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அந்த ஆணவத்தையெல்லாம் அடக்க இவங்களைவுட ஆணவம் பிடிச்ச ஒர்த்தன் வந்து அல்லாரியும் ஜெயில்ல தள்ளிட்டான்.</span><br /><br /><span style="color: blue;">அப்பத்தான் புரிஞ்சுது தாங்க செஞ்ச தப்பு!</span><br /><br /><span style="color: blue;">முருகந்தான் வந்து நம்மளையெல்லாம் காப்பாத்தப் போறார்னு தெரிஞ்சதும், <strong>‘கந்தா அபயம்! கதிர்வேலா அபயம்’</strong>னு இந்திரன்லேர்ந்து அல்லாரும் வந்து காலுல விளு[ழு]ந்தாங்க! அவங்க மேல எ[இ]ரக்கப்பட்டு, அவங்களுக்கு புத்தியக் குடுத்து, சூரனை கெலிச்சு, அவங்க ஊரை அவங்களுக்கே மீட்டுத் தந்தாரு வடிவேலன்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதும்மாரியே, பண்ணாத அக்ரமம்லாம் பண்ணிட்டு, இனிமே வேற கெதியில்ல முருகான்னு சொல்லிட்டு கோபுரத்துலேர்ந்து குதிச்சவரைக் காப்பாத்தி, அவருக்கு ஆருக்குமே கெடைக்க முடியாத மெய்ப்பொருளை சொல்லிக் காமிச்சாரு முருகன்!</span><br /><br /><span style="color: blue;">அதுனால, அந்த இந்திரன் பண்ணினமாரி,<strong> "ஓம் சரவணபவ"</strong>ன்னு வுடாம செபிச்சுக்கினே இருந்தியானா, <strong>‘யாமிருக்க பயமேன்’</strong>னு அந்தக் கந்தன் வந்து அல்லாத்தியும் குடுப்பாருன்னு இதுக்குள்ள ஒரு பெரிய ரகசியத்தச் சொல்லாம சொல்லிட்டுப் பூட்டாரு அந்தப் புண்ணியவான்! அதான் இந்தப் பாட்டோட விசேசம்!’ எனச் சொல்லி எழுந்தான் மயிலை மன்னார்!</span><br /><br /><span style="color: #990000;"><strong>‘ஓம் சரவணபவ’</strong> என ஜெபிக்கத் தொடங்கினான் நாயர்!</span><br /><br /><span style="color: #990000;">வங்கக் கடலின் வாடைக் காற்று இதமாக வீசத் தொடங்கியது!</span><br /><span style="color: #38761d; font-size: xx-small;"><strong>*********************</strong></span><br /><span style="color: #38761d; font-size: xx-small;"><strong>வேலும் மயிலும் துணை! முருகனருள் முன்னிற்கும்! அருணகிரியார் புகழ் வாழ்க!</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-6084293862905986261?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-47907206817402360232011-07-05T12:39:00.000-04:002011-07-05T12:39:32.512-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் -- 20 </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="color: red;">19.</span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">'இப்பிடில்லாம் முருகனைப் பத்திப் பேசினதும், 'டக்'குன்னு ஒரு நெனைப்பு அருணகிரியாரு மனசுல வந்து குதிக்குது. </span><br /><br /><span style="color: blue;">'இன்னாத்துக்காவ இத்தினி நாளா நாம இந்த முருகனை நெனைக்காமலே போயிட்டோம்னு!' &nbsp;அப்பத்தான் அவுருக்கு ஒ[உ]றைக்குது,... இந்தத் தும்பத்துக்கெல்லாம் எது ஆதாரம்னு. அதைப் பத்தி இந்தப் பாட்டுசொல்லுது. எங்கே பாட்டைப் படி' என என்னைப் பார்த்தான் மயிலை மன்னார். புத்தகத்தைப் பிரித்துப் பாட்டைப் படித்தேன்!</span><br /><br /><strong><span style="color: #274e13;">வடிவுந் தனமும் மனமுங் குணமும்</span></strong><br /><strong><span style="color: #274e13;">குடியுங் குலமுங் குடிபோ கியவா</span></strong><br /><strong><span style="color: #274e13;">அடியந் தமிலா அயில்வே லரசே</span></strong><br /><strong><span style="color: #274e13;">மிடியென்றொருபா விவெளிப் படினே</span></strong><br /><br /><span style="color: purple;">வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும்</span><br /><span style="color: purple;">குடியும் குலமும் குடிபோ கியவா</span><br /><span style="color: purple;">அடி அந்தமிலா அயில்வேல் அரசே</span><br /><span style="color: purple;">மிடி என்றொரு பாவி வெளிப்படினே</span><br /><br /><span style="color: blue;">எனப் பதம் பிரித்துச் சொன்னவன், 'இந்தப் பாட்டை இப்பிடிப் படிச்சீன்னா, இன்னும் நல்லாப் புரியும் எனச் சொல்லிக் காட்டினான்.</span><br /><br /><span style="color: purple;">மிடி என்றொரு பாவி வெளிப்படினே</span><br /><span style="color: purple;">வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும்</span><br /><span style="color: purple;">குடியும் குலமும் குடிபோகிய ஆ</span><br /><span style="color: purple;">அடி அந்தமில்லா அரசே அயில்வேல் அரசே.</span><br /><br /><br /><strong><span style="color: #783f04;">'மிடி என்றொரு பாவி வெளிப்படினே,</span><span style="color: #783f04;"> வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும் குடியும் குலமும் குடிபோகிய ஆ'</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">இன்னா சொல்றாருன்னு பாப்பம்! 'மிடி'ன்னா வறுமைன்னு அர்த்தம். 'ஏளை[ழை]மைன்னு அன்னைக்கு ஒன்னோட தோஸ்த்து சிவசிவா சொன்னாரே அதான் மிடி.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">அது மட்டும் வந்திருச்சின்னா, இன்னால்லாம் ஆவும்னு ஒரு பட்டியலே போடுறாரு. அதுல இன்ன விசேசம்னா, அதை அவுரு சொல்லியிருக்கற வரிசைதான்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">மொதல்ல போறது ஒன்னோட அள[ழ]கு! ஒன்னோட வடிவு கொறைய ஆரம்பிக்கும். ஒரு பவுடர் வங்கக்கூட காசு இல்லைன்னா, அப்பொறமா</span><br /><span style="color: #990000;">இன்னாத்த அவன் சிங்காரிச்சுக்கறது? அளகா காமிச்சுக்கறது.?</span><br /><br /><span style="color: #990000;">வறுமை வந்தாலே கையுல இருந்த பணமெல்லாம் போயிருச்சுன்னுதானே அர்த்தம்! அதான் அடுத்ததா 'தனம்'னு சொல்றாரு.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">அளகும், பணமும் பூடுச்சுன்னா, கூடவே அவனோட நல்ல மனசும் காணாமப் பூடும்! நல்ல மனசு இல்லாதப்ப, இன்னா பண்றதுன்னே தெரியாம புத்தி தடுமாறும். அதான் 'மனம்'னு சொல்லிருக்காரு. </span><br /><br /><span style="color: #990000;">நல்ல மனசு இல்லைன்னா, நல்ல 'கொணமும்' இல்லாமப் போயிறும்! சோத்துக்கே சிங்கி அடிக்கறப்ப, தாராளமா அள்ளிக் குடுக்கறதுக்கு எங்கே போறது? ஆரைப் பாத்தாலும் ஒரு வெறுப்பு, எத்த நெனைச்சாலும் ஒரு கோவம், அவமானம், ஆத்தரம்னு வரிசையா எல்லாம் வந்து அவனோட நல்ல கொணத்தையே சீரளி[ழி]ச்சிரும்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">இத்தினியும் ஆச்சுன்னா, குடும்பம் செதறிப் போவும். அதான் 'குடி'ன்னு சொல்லிருக்கற வார்த்தை.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">சரி, இத்தினிக்குப்புறமும் நீ ஏதோ கொஞ்சம் மானமா இருக்கலாம்னு முயற்சி பண்ணினாக்கூட, ஒன்னோட குடும்பத்துல க்கீற சின்னஞ்சிறுசுங்க, அதான் ஒன்னோட கொ[கு]லம், சும்மா இருக்குமா? </span><br /><br /><span style="color: #990000;">அதுங்க பசி தாங்கம, எங்கியாச்சும் போயி, திருடியோ, இல்லைன்னா வேற வளி[ழி[யிலியோ, தப்புக் காரியங்க பண்ணி ஒன்னோட கொ[கு]லப் பெருமையையே அளி[ழி]ச்சிரும்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">எட்டாவது பாட்டுல சொன்ன அதே'ஆ'வை இங்க வைச்சு இந்த வரியை முடிக்கறாரு. 'ஆ'ன்னா 'இந்த வகை என்ன'ன்னு பொருளு. </span><br /><br /><span style="color: #990000;">இந்த வறுமைன்ற ஒண்னு வந்ததால, இன்னால்லாம் நடக்குது பாருன்னு சொல்றதுதான் அந்த 'ஆ'</span><br /><br /><span style="color: #990000;">வடிவு, தனம், மனம், குணம், குடி குலம்னு எல்லாம் ஒர்த்தனை விட்டுப் போயிறுதே! இது இன்னாப்பா இதுன்னு கேக்கறாரு.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">ஆரை?</span><br /><span style="color: #990000;">வேற ஆரை? அல்லாம் அந்த கந்தன்ட்டதான்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">போன பாட்டுல அவரோட நைனாவைப் பத்திச் சொல்றப்ப சொன்ன அதே பெருமையை இந்தப் பாட்டுல முருகனுக்கும் சொல்லி ஆரம்பிக்கறாரு.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;"><strong>'அடி அந்தமில்லா அரசே அயில்வேல் அரசே'</strong></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">ரெண்டு தபா 'அரசே'ன்னு சொல்லலைன்னாலும், இப்பிடிப் படிச்சியானா, அர்த்தம் நல்லாப் புரியும்.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">ஒன்னோட நைனாவைப் போலவே நீயும் 'ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவன்'னு கொண்டாடறாரு.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">'அயில்'னா கூர்ப்பா க்கீறது.</span><br /><br /><span style="color: #990000;">கூரான வேலைக் கையுல வைச்சிக்கினு க்கீற என்னோட செல்ல ராசாவே'ன்னு பாடறாரு. </span><br /><br /><span style="color: #990000;">இதாம்ப்பா காரணம் நான் ஒன்னிய இத்தினி நாளா நெனைக்காததுக்குன்னு சொல்லாம சொல்லி முடிக்கறாரு.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">இதுவரைக்கும் தனக்குக் கெடைச்ச அநுபூதியப் பத்திச் சொன்னவரு, இப்ப ஏன் இப்பிடி ஒரு பாட்டுப் படிக்கறாருன்னு கேக்கணுமேன்னு தோணுமே? வேற ஒரு ரூட்டுல இப்பப் போறாருன்னு மட்டும் புரிஞ்சுக்கோ.மிச்சப் பாட்டையெல்லாம்</span> <span style="color: #990000;">பாக்கறப்ப புரியும்' எனச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்.</span><br /><span style="color: purple;"><strong>*********************</strong></span><br /><br /><br /><strong><span style="color: blue; font-size: x-small;">வேலும் மயிலும் துணை! முருகனருள் முன்னிற்கும்! அருணகிரியார் புகழ் வாழ்க!</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-4790720681740236023?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-41953234681417746582011-06-12T14:58:00.006-04:002011-06-12T15:42:32.529-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="color: red;"><strong>'மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் - 19<br /><br />18.<br /></strong></span><br /><span style="color: blue;">ரொம்ப அருமையா முருகனோட பெருமையைச் சொல்ற இந்தப் பாட்டை சொல்றதுக்கு நான் ரொம்பவே கொடுத்து வைச்சிருக்கணும்! எனக்கு இதுக்கு அருகதை இருக்கான்னுகூடத் தெரியாம மன்னார் என்னைச் சொல்லச் சொல்லிட்டான்! இருந்தாலும் சொல்றதுக்கு முயற்சி பண்றேன். பாட்டைப் படிடாப்பா' என ஆரம்பித்தார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்.</span><br /><br /><span style="color: purple;"><strong>உதியா மரியா வுணரா மறவா</strong></span><br /><span style="color: purple;"><strong>விதிமா லறியா விமலன் புதல்வா</strong></span><br /><span style="color: purple;"><strong>அதிகா வநகா வபயா வமரா</strong></span><br /><span style="color: purple;"><strong>வதிகா வலசூ ரபயங் கரனே.</strong></span><br /><br /><span style="color: lime;">உதியா மரியா உணரா மறவா</span><br /><span style="color: lime;">விதிமால் அறியா விமலன் புதல்வா</span><br /><span style="color: lime;">அதிகா அநகா அபயா அமரா</span><br /><span style="color: lime;">வதி காவல சூர பயங் கரனே.</span><br /><br /><br /><strong><span style="color: purple;">"உதியா மரியா உணரா மறவா விதிமால் அறியா விமலன் புதல்வா"</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">இன்னாரோட புத்ரன்னா தானா ஒரு பெருமை வந்து ஒட்டிக்கும் இல்லியா? காந்தியோட புள்ளை; நேருவோட பொண்ணுன்னாலே தனியா ஒரு மரியாதை வரும். அதுமாரித்தான் இந்தப் பாட்டோட மொதல் ரெண்டு வரில முருகனோட தோப்பனார் பெருமையைப் பத்திச் சொல்லியிருக்கார் அந்த மஹானுபாவன்!</span><br /><br /><span style="color: #990000;">உதியா, மரியான்னு மொதல் ரெண்டு வார்த்தை.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">இதுவரைக்கும் ஜனனம்னோ, மரணம்னோ இல்லாத ஒர்த்தர் ஆருன்னா அந்த சாக்ஷாத் சிவபெருமான் மட்டுந்தான். இதுவரைக்கும் உதிச்சதில்லை; மரிச்சதுமில்லை! 'ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத அருட்பெருஞ்சோதி'தான் இந்த உதியா, மரியா!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">அடுத்ததா, உணரா, மறவான்னு ஒரு ரெண்டு !</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">லோகத்துல இருக்கறவாளுக்கு இந்த ரெண்டும் இருக்கும். உணரத் தெரியும்; மறக்கத் தெரியும்! சிலபேருக்கு உணர மட்டுந்தான் தெரியும்; மறக்க முடியாம அல்லல்படுவா!</span><br /><span style="color: #990000;">சிலபேருக்கு இந்த உணர்ச்சின்றதே இருக்காது; ஏன்னா, எல்லாத்தியும் மறந்துடுவா!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">ஆனா, இந்த மறந்துணர்தலும், உணர்ந்து மறத்தலும் இல்லாத ஒரே தெய்வம் அந்தப் பரமேஸ்வரன் தான்! அன்னைக்கு ஒருநாள் வந்தாரே, அந்த சிவசிவாவைக் கேட்டியானா, வரிசையா தேவாரப் பாடலா எடுத்து விடுவார் இதுக்கு!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">ஜடம் மாரி உணர்ச்சியே இல்லாம இருக்கார்னு நெனைச்சுண்டாலும், இல்லைன்னா, என்னை மறந்துட்டாரேன்னு நெனைச்சுண்டாலும், அவர் செய்ய வேண்டிய கார்யங்களைச் செஞ்சுண்டுதான் இருப்பர்! அதான் சிவனோட விசேஷ குணம்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">அடுத்தாப்பல சொல்லியிருக்கறது நம்ம எல்லாருக்குமே நன்னாத் தெரிஞ்ச அந்த அண்ணாமலையான் ஸ்தலபுராணம்! 'விதி மால் அறியா'ன்னா, ப்ரஹ்மாவும், மஹாவிஷ்ணுவும் அடிமுடி தேடிப் போனாளோன்னோ, அந்தக் கதை! அவா ரெண்டு பேராலியும் கூட அறிஞ்சுக்க முடியாத பரஞ்சோதியேன்னு சொல்றார்.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">இதையெல்லாம் சொல்றது ஆரைப் பத்தின்னா மின்னாடியே சொன்னமாரி, அந்தப் பரமேஸ்வரனைப் பத்தித்தான்! அவர்தான் 'விமலன்'! எந்தவிதமான மலங்களும் இல்லாதவர்! பரிசுத்தமானவர்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">அவரோட 'புதல்வா'ன்னு, புத்ரனேன்னு ஸுப்ரமண்ய ஸ்வாமியைக் கூப்பிடறார்.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">இந்த வரியுல ரெண்டு விசேஷம் இருக்கு!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'உதியா, மரியா, உணரா, மறவா'ன்னு ஒரு நாலு வர்றதோன்னோ! அந்த நாலையும் ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்னு தமிழ் இலக்கணத்துல சொல்லுவா! அந்த நாலும் இந்தப் புதல்வான்னு ஒரு பேர்ல முடிஞ்சு இவருக்கு அடைமொழியா அமையறது ஒண்ணு.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">ரெண்டாவதா, நடுவுல 'விதி மால் அறிய விமலன்'ன்னு சொன்னதால, இது எல்லாமே சிவனுக்கானதுதான்னும் தெளிவாச் சொல்லிடறார். இப்பிடியாப்பட்ட தோப்பனோரோட புள்ளைன்னு சொல்றப்பவே ஒரு தனி கெர்வம் வர்றதோன்னோ! அதான் இதோட விசேஷம்! அப்பிடிச் சொல்றப்பவே, இவருக்கும் அதே அளவுக்கு குணங்கள் இருக்குன்னும் சொல்லாமச் சொல்லி ஒசத்தி வைக்கறார் முருகனை!</span><br /><br /><strong><span style="color: purple;">"அதிகா அநகா அபயா அமராவதி காவல சூர பயங் கரனே"</span></strong><br /><br /><span style="color: #990000;">இனிமே வர்றதுல்லாம் குமரனைச் சிலாகிச்சு சொல்றது! இன்னாரோட புள்ளைன்னு ஒரு மதிப்பு வந்தலும், இவர் எப்படி தன்னைக் காட்டிண்டார்? என்னென்ன கல்யாண குணங்கள்லாம் இவருக்கு இருந்ததுன்னும் சொன்னாத்தானே இவருக்குப் பெருமை? அதுக்காக!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'அதிகா'ன்னா, தலைவனேன்னு அர்த்தம். இவருக்கும் மேலான தெய்வம் வேற ஆருமில்லைன்னு கொண்டாடறார் அருணகிரியார். இவரை மதிக்காம நடந்துண்ட சூரனாகட்டும், சின்னப்பையன் நீன்னு சொன்ன ஔவையாராகட்டும், அவாவாளுக்குத் தகுந்தமாரி பாடம் புகட்டினவர் முருகப் பெருமான்.</span><br /><span style="color: #990000;">சூரனோடையும் விளையாட்டாவே யுத்தம் பண்ணி, ஜெயிச்சுக் காட்டினார்! ஔவையாருக்கும் மரத்தை உலுக்கி எலந்தப்பழத்தைப் போட்டு 'சுட்ட பழம் எது; சுடாத பழம் எது'ன்னு காண்பிச்சார்! அப்படிப்பட்ட பெரிய நேதா, தலைவன் தான் இந்த அதிகன்!</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'அநகன்' இது அடுத்தாப்ல சொல்ற வார்த்தை! 'அநகன்'ன்னா ஒரு குறையோ, பாவமோ இல்லாதவன்னு சொல்லுவா! ஸர்வோத்தமனான ஸுப்ரஹ்மண்யன்கிட்ட எந்தவிதமான குறையும் கிடையாது! ஏன்னா, இவர்தான் அந்த விமலனோட புள்ளையாச்சே1 இவர்கிட்ட எப்படி குத்தமோ, பாபமோ இருக்கமுடியும்?</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">தேவலோகத்தோட தலைநகருக்கு அமராவதிப் பட்டணம். தேவர்கள்லாம் வசிக்கற இடம் அமராவதி. அந்த பட்டணத்தை மீட்டு, திரும்பவும் இந்திரனுக்கும் தேவாளுக்கும் காப்பாத்திக் கொடுத்ததுனால 'அமராவதி காவல'ன்னு புகழ்றார்.</span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">'சூர பயங்கரன்'.... பயங்கரமான ஆளு சூரபத்மன்! தேவாளையும், மனுஷ்யாளையும் ரொம்பவே பயமுறுத்தி ஹிம்ஸை பண்ணினான். எதுத்துக் கேட்டவாளையெல்லாம் தூக்கி காராக்ருஹத்துல போட்டான். 'தன்னை எதுக்கறதுக்கு வேற ஆருமே கிடைக்கலியோ? இந்தச் சின்னப் பயலா என்னோட சண்டைக்கு வர்றது?'ன்னு முருகப்பெருமானை அலக்ஷ்யம் பண்ணினான். அவனுக்கு அடிச்சுது பாரு 'லக்கி ப்ரைஸ்!' முருகன் தன்னோட விஸ்வரூபத்தை அவனுக்குக் காண்பிச்சார்! ஆனானப்பட்ட சூரனே பயந்து நடுங்கிட்டான்! அப்பிடியாப்பட்ட சூரனுக்கே பயங்கரனா வந்தவரேன்னு சொல்லி ஸ்தோத்ரம் பண்ற வார்த்தைதான் இந்த 'சூர பயங்கரனே!' எனச் சொல்லி நிறுத்தினார் சாம்பு சாஸ்திரிகள்!</span><br /><br /><br /><span style="color: blue;">'தன்னோட மனசைப் பாத்து அநுபூதின்னா இன்னான்னு சொல்லிக்கினே வந்தவரு திடீர்னு நடுவுல இப்பிடி ஒரு பாட்டை... அதுவும் முளு[ழு]க்க முளு[ழு]க்க முருகனோட பெருமையைப் பத்தி ஏன் சொல்லணும்னுதானே 'டவுட்டு]ப்படறே' என்றான் மயிலை மன்னார், என்னைப் பார்த்து!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'ஆம்' என்பதுபோல் அவனைப் பார்த்தேன்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">'இன்னாரைப் பர்த்தேன்; அவரு எனக்கு இன்னின்னது....காரு, பங்களா, ஒரு கோடி ரூபா.... குடுத்தாரு'ன்னு நான் சொல்லிக் காட்டினா, மொதல்ல ஒம்மனசுல இன்னா நெனைப்பு வரும்? ஆர்றா இவனுக்கு இத்தயெல்லாம் குடுத்ததுன்னுதானே! இவன் ஏதோ உதார் வுடறான்னுதானே நெனைப்பே? அதுவே இத்தயெல்லாம் எனக்குக் குடுத்தது அம்பானிப்பா சொல்லி ஆளையும் காமிச்சா, ஒனக்கும் ஒரு தெம்பு.... ஒரு நம்பிக்கை வரும்! நாமளும் இவன்மாரியே பண்ணினா, நமக்கும் கிடைக்குமேன்னு ஒரு ஆசையும் வரும்! சர்த்தானே நா சொல்றது?</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">இப்ப, தனக்குக் கிடைச்ச அநுபூதி அனுபவத்தைப் பத்தி வெலாவாரியா சொல்லிக்கினே வந்தாரு அருணகிரியாரு. அதுக்கு நடுவுல முருகன், கந்தன்னு பேரு அடிபட்டுக்கினே வந்திச்சில்ல? அந்த முருகன் ஆரு, அவரோட தகுதி இன்னான்னு இந்தப்பாட்டுல வெவரமாச் சொல்லி...ஓ! இப்பேர்ப்பட்ட ஆளா அவுரு? அப்போ இவர் சொல்றது உண்மையாத்தான் இருக்குமின்னு நமக்கெல்லாம் ஒரு தெம்பைக் குடுக்கத்தான் இந்தப் பாட்டுல முருகனோட அப்பாவோட பெருமையைச் சொல்லி, இவுரும் ஒண்ணும் அவுருக்குக் கொறைஞ்ச ஆளில்லைன்னு சொல்லிக் காட்றாரு!' எனச் சிரித்தான் மன்னார்! சாஸ்திரிகளும் கூடச் சேர்ந்து மந்தஹாஸமாகச் சிரித்தார்!</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">கபாலி கோவில் மணியோசையும் கூடவே ஒலித்துச் சிரித்தது!</span><br /><span style="color: blue;">*************</span><br /><br /><strong><span style="color: lime; font-size: x-small;">வேலும் மயிலும் துணை! முருகனருள் முன்னிற்கும்! அருணகிரியார் புகழ் வாழ்க!</span></strong><br /><strong><span style="color: lime; font-size: x-small;">*******************</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23705232-4195323468141774658?l=aaththigam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23705232.post-19400797259388244612011-06-08T11:49:00.005-04:002011-06-08T13:30:44.122-04:00<strong><span style="color:#ff0000;">மயிலை மன்னாரின் 'கந்தரநுபூதி' விளக்கம் - 18<br /><br />17.<br /></span></strong><span style="color:#003300;">வடை டீ சாப்பிட்டானதும், அடுத்த பாட்டை உடனே படித்தேன்</span>.<br /><br /><strong><span style="color:#990000;">யாமோ தியகல் வியுமெம் மறிவும்<br />தாமே பெறவே லவர்தந் ததனாற்<br />பூமேன் மயல்போ யறமெய்ப் புணர்வீர்<br />நாமே/னடவீர் நடவீ ரினியே.<br /><br /></span></strong><span style="color:#333300;">யாமோதிய கல்வியும் எம் அறிவும்<br />தாமே பெற வேலவர் தந்ததனால்<br />பூமேல் மயல் போய் அறமெய்ப் புணர்வீர்<br />நாம் ஏன் நடவீர் நடவீர் இனியே.<br /><br /></span><span style="color:#990000;"><strong>"யாமோதிய கல்வியும் எம் அறிவும் தாமே பெற வேலவர் தந்ததனால்"</strong></span><br /><br /><span style="color:#330099;">படிக்கறது வேற ஓதறது வேற. படிக்கறதுன்னா, சும்மா மெலெளுந்தவாரியா கண்ணை ஓட்டறது. கவனமாப் புரிஞ்சுக்காம, வேணுங்கறதை மட்டும் அப்படியே படிச்சுகிட்டுப் போறது! பரிட்சைக்கு சிலபேர் படிப்பாங்களே, முக்கியமான கேள்விங்களுக்கான பதிலை மட்டும்... அதும்மாரின்னு வைச்சுக்கலாம். படிச்சதுல பாதிய மறந்திருவான்! </span><br /><br /><span style="color:#330099;">ஆனா, ஓதறதுன்னா, ஒ[உ]ணர்ந்து சொல்றது. ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அப்பிடியே நெஞ்சுல அடிச்சமாரி வாங்கிக்கினு சொல்றதுக்கு ஓதறதுன்னு பேரு. நம்ம தருமபுரம் சாமிநாதன் தேவாரம் பாடறப்ப கவனிச்சியானா, இந்த ஓதறதுன்னா இன்னான்னு ஒனக்குப் புரிஞ்சிரும்! அதுனாலத்தான், அவங்களையெல்லாம் 'ஓதுவார்'னு சொல்றோம்.<br /><br />சரி, அப்பிடி நல்லா மனசுல வாங்கிக்கினு படிச்ச படிப்பும், அதுனால வந்த அறிவையும் கொடுத்தவன் முருகன். அவனோட அருள் இல்லாம இப்பிடிப் படிக்கவோ, படிச்சதைப் புரிஞ்சுக்கவோ, அறிவைப் பெருசாக்கவோ முடியாது! அப்பிடிக் கிடைச்ச படிப்பையும், அறிவையும் வைச்சுக்கினு இன்னா பண்ணனும்? மேகத்துலேர்ந்து ஊத்தற மளை[ழை] கடலுக்குப் போயி, திரும்பவும் மேகமா மாறுறமாரி, அவங்கிட்டேர்ந்து வந்தது, திரும்பவும் அவனுக்கே போறமாரி நடந்துக்கணும்!<br /><br />அவர்கிட்டியே திருப்பித் தந்திறணும்னு சொல்றாரு. எப்பிடித் திருப்பித் தர்றது? அந்த அறிவை வைச்சு அவனை மட்டுமே பாடுன்றாரு. ஏன்னா, இது அவர் குட�